R.I.P. de diesel in het Stamcafé

De tank is leeg

Dag tanken met handschoentjes. Dag voortglijden op een oneindige golf van koppel. Dag ongestoord ruim duizend kilometer zoeven zonder tussenstop. Dag relatief goedkope brandstofkosten. Dag onverwoestbare blokken die we na de apocalyps met zo'n beetje alles kunnen vullen en toch blijven lopen. Dag diesel. Lange tijd was je het levenssap van de zakelijke rijder. De immer kolkende stroom waarop de economie voer. Je bracht een land in beweging en verlegde onze grenzen. Je bereikte ongekende successen en groeide door tot in het bizarre. Helaas ging het daarna bergafwaarts. Sjoemelmoffen haalden je goede naam door het slijk en de groene garde veroordeelde je volkomen onterecht als ijsbeermoordenaar. De discriminatie rukte op en binnensteden sloten hun deuren voor je. De zakenman die je ooit op weg hielp stapte over op de jongere hybride en elektrische modelletjes en ook de particulieren zien je niet meer zitten. Slechts 7.000 nieuwe diesels kwamen er vorig jaar bij terwijl er ruim 100.000 oude verdwenen. Voor het eerst sinds 2003 rijden er minder een miljoen diesels in Nederland en daarmee staat de diesel al met één wiel in het graf. Je werkte hard en stond altijd voor ons klaar, maar de tijd is gekomen om die zuigers te laten rusten en de cilinders te koelen. Dag machtig mooie zelfontbrander, het ga je goed.