Bekend van kijkcijfers

HIER alle hoogtepunten. 

HIER de laatste (haha alsof u gaat kijken).

HIER de laatste kijkcijfers.

HIER de laatste recensie.

HIER zomaar een lijstje met betere praatprogramma's dan RTL Tonight:

5 Uur Live
6 Inside
5OP2
Adieu God?
Adieu!
De Alles is Anders Show
Als je alles hebt gehad!
Andries
Aperitivo
De Avondshow met Arjen Lubach
AVRO Service Salon
Bar Laat
Barend & Van Dorp
Beau
Bid, bedank, bewonder
Bimbo's en Boerka's, tegenstellingen in multicultureel Nederland
Café De Buren
Café Kockelmann
Carlo & Irene: Life4You
Carlo's TV Café
Carrie op Vrijdag
Casa di Beau
CHICA
Claudia's Showboot
Dagje ouder
De Dagrand
De nacht in
Het Elfde Uur
Eva
Het Filosofisch Kwintet
Gesprek met de minister-president
Glitter Glamour Gordon
Goede tijden, zomer tijden
Goedemorgen Nederland
Goedenavond Nederland
Gordons Late Nicht Show
Half 8 live!
Heerlijk eerlijk Heertje
Helden van Toen
Het Oranje Café
Hier is... Adriaan van Dis

Niet te verwarren met David Hackney

De laatste kunstenaar die ertoe deed in Groot-Brittannië is op 88-jarige leeftijd, een maandje voor zijn verjaardag, gestopt met schilderen. David Hockney is niet meer. Een kunstenaar die je makkelijk in het rijtje Van Gogh, Rembrandt, Picasso, Da Vinci, Monet, Manet, Pissarro, Gauguin, Mattise, Magritte, Willink, Degas, Vermeer, Klimt, Kandinsky, Rubens, Dali, Kahlo, Cézanne, Pollock, Appel, Munch, Hopper, Renoir en nog heel veel andere schilders kunt plaatsen, maar die je nog net wat makkelijker in het rijtje Andy Warhol, Keith Haring en Roy Lichtenstein kunt plaatsen. Want uiteindelijk was hij popartiest - en een goeie ook - voordat popart in het kunstzinnig eindstadium terechtkwam. De kunststroming spartelt nog wat na in de vorm van Banksy's bullshit, beter bekend als streetart. Hockney was echter The Real Deal. Helaas hebben wij welgeteld nul Hockneys aan de muur, terwijl we er graag een hadden gehad, maar nog helaaser: ze zullen nu alleen nog maar duurder worden. Net als alles eigenlijk. En zo verliezen wij de kans op een aardig schilderij aan de muur en de Britten een icoon. Blijft de bekende twitteraar John Cleese eenzaam en alleen over als laatste levende kunstenaar van Groot-Brittannië. But don't mention him. Proost op Hockney! 

PS Over proost gesproken... Vanaf vandaag kunt kunt u de GeenStijl Premium Podcast luisteren. Lekker voor bij een biertje, lekker voor bij iets anders. Het eerste gedeelte (hieronder) is voor iedereen te beluisteren en te bekijken, het tweede gedeelte alleen voor de Premiums. Dus bent u nog geen lid: WORD LID DAN!

Never forget!

Aan het eind van deze zonnige dag denken we terug aan een andere zonnige dag precies 10 jaar geleden. Een dag die bruut werd verstoord toen een moeder in een dierentuin in Cincinnati even haar zoon niet in de gaten hield. Het jongetje duikelde in de gracht van een gorillaverblijf waar hij werd opgemerkt door de 200+ kilo wegende zilverrug Harambe, die terwijl de rest van de groep naar binnen vluchtte in de gracht klom, ogenschijnlijk om zich over het kind te ontfermen. Vervolgens 10 minuten aan pure paniek. Eerst leek Harambe een beschermende houding aan te nemen ten opzichte van het mensenkind, maar mede door het gegil van de toekijkende menigte raakte hij zichtbaar gestrest. Het joch werd door het verblijf gesleurd met een kracht die doorgaans prima te doen is voor gorillababy's, maar mensen zijn nogal wat fragieler. Na 10 minuten paniek en verwarring had de dierentuin de keuze gemaakt: Harambe moest dood. Een verzorger met een jachtgeweer joeg een kogel door het hoofd van Harambe, het dier viel neer, maar de heisa ging door. De krachtige mensaap, die om het hok waarin hij werd vastgehouden noch om het kind dat daar ineens in klom had gevraagd en dit alles met de dood moest bekopen, werd een martelaar, een meme en al met al een bepalend figuur in de geschiedenis van de internetcultuur. Er kwamen herdenkingsceremonies, protesten, protestsongs, vragen aan presidentskandidaten en vandaag, 10 jaar na zijn dood, een eerbetoon van het officiële Twitter-account van het Witte Huis (die een paar paragrafen langer is dan het eerbetoon aan de slachtoffers van 9/11). Ach ja. Harambe 10 jaar dood dus. Je kunt je natuurlijk afvragen of die dierentuin achteraf niet een beetje een punt had toen werd besloten om het dier te doden en het antwoord is dan waarschijnlijk ja. Op de vraag of dat de hele situatie minder droevig en oneerlijk maakt is het antwoord dan weer nee. Dus daarom, allemaal: dicks out for Harambe.

1917(!) - 2026(!)

Frank Chester werd in april 1917 geboren in Ludlow te Shropshire en stierf in april 2026 in Malvern, Worcestershire (van die saus!). Daar zit 109 jaar tussen. Jaren waarin Frank Chester betekenisvolle voetsporen achterliet op deze aardkloot. Hij was 22 jaar oud toen zijn land een beroep op hem deed in de oorlog tegen Duitsland, hij diende gedurende de hele Tweede Wereldoorlog bij de Royal Navy en ontving voor zijn heldenmoed het Distinguished Service Cross. Volgens de The Royal British Legion was hij de oudste nog levende veteraan uit de Tweede Wereldoorlog en volgens zijn familie was hij zelfs de op twee na oudste man in heel het Verenigd Koninkrijk. Een bejaarde uit duizenden, en Adolf en de zijnen hadden het nakijken. Geen Duitser die hem ooit te pakken kreeg. De Dood, die vuile massamoordenaar, kreeg hem wél te pakken. Maar na 109 jaar was het ook mooi geweest. Wát een man en wát een leven. RIP Frank Chester.

Foto: De onderbroek van Joshua Nolet

LIVEBLOG IRAN HIER

Jammer dit, voor iedereen met een voorliefde voor DWDD-huisbands. Chef'Special kapt ermee. Voorlopig. In ieder geval voor een jaar, maar frontman en presidentsverkiezingsduider Joshua Nolet sluit een permanent afscheid niet uit. Het is tevens jammer voor ieder Nederlands festival overal ooit, omdat ze nu op zoek moeten naar een nieuwe favoriete opvul-act. In festivalschema's opvullen waren ze namelijk heel erg goed. 18 jaar lang kreeg iedere organisator die een groot podium en een rij Dixi's bestelde Chef'Special er gratis bij. Een uurtje lekker springen op liedjes die eigenlijk niemand kent, dan ietsje harder springen bij Amigo en eventjes knuffelen op In Your Arms om daarna nooit meer aan Chef'Special te denken. Dat trucje hebben ze zoveel honderden keren herhaald dat we hier zijn gaan denken dat Chef'Special een wereldact is, terwijl hun 'European Tours' zich toch vooral beperkten tot kleine zaaltjes. Wellicht omdat ze tekstueel niet onderdoen voor BZN, hoewel die dan weer groter waren in Europa. Hoe dan ook, RIP Chef'Special. Misschien wel de beste DWDD-huisband aller tijden. Of was dat toch die nasale tweeling? Leeft 'Go Back To The Zoo' eigenlijk nog??

Dit kan dus niet

IRAN LIVEBLOG HIER

Vreemd nieuws. Chuck Norris is dood. De schier onsterfelijke Texas Ranger is op 86-jarige leeftijd overleden nadat hij gisteren in een ziekenhuis werd opgenomen omdat hij onwel werd. Maar dit kan dus eigenlijk niet, want Chuck Norris was Chuck Norris. De Amerikaanse vechtsporter die acteur werd en eigenlijk altijd zichzelf speelde, namelijk Chuck Norris, de man van staal. Alsof Pasen, Pinksteren en Suikerfeest op één dag vallen, dit. Bizar.

Beetje goud van oud tussen het oorlogsgeweld (LIVEBLOG HIER) door

Jan Lenferink, talkshowpresentator die daadwerkelijk wat kon (voornamelijk goed presenteren), is dood. De Beaus, Humbertoos en zelfs de De Witjes mogen met hun zure koppen niet in zijn altijd vrolijke schaduw staan. Jan Lenferink heeft nooit Christianne van der Wal uitgenodigd, en daarmee is alles in principe gezegd. De sfeer van de late avond, het gevoel er LIVE bij te zijn, die eh urgentie, weet niemand tegenwoordig nog te creëren. 80's cult was zijn programma RUR dat na verloop van tijd steeds populairder werd en uitgroeide tot een begrip. Zijn latere programma's liepen wat minder maar met al die RUR-uitzendingen had hij al genoeg legendarische Lenferink-tv gemaakt. Een aardschok van 36 op de schaal van Richter is zijn dood op 80-jarige leeftijd niet, maar jammer en een ietsiepietse te vroeg toch eigenlijk wel. Daarom, Rechtstreeks uit RUR, nog wat leuk beeldspul uit de oude retrodoos wegens rip Jan Lenferink: een top 5 van toen tv nog iets was om gezellig naar te kijken.

TV-ICOON

Vandaag werd bekend dat tv-presentator Koos Postema op 93-jarige leeftijd is overleden aan heel erg oud zijn. Als echte Rotterdammer, eloquent spreker en gracieuze interviewer was hij jarenlang beeldbepalend in Hilversum en een vaste stem voor de mensen thuis, die simpelweg naar alles keken wat Koos Postema presenteerde omdat Koos Postema zo'n beetje alles presenteerde. Goed, niet alles werd een succes, Sport 7 zij hem vergeven, maar Klasgenoten, Ontbijt met Koos, Olympisch Ontbijt, Een groot uur U, Max TV Wijzer en nog vele andere programma's die hij maakte blijven in ons hart, net als zijn radiowerk - Langs de lijn - uit de tijd dat radio nog radio was, om naar te luisteren. Meesterlijk was hij vooral in gesprek met de ánder, zoals in Klasgenoten, dat nog het meest tot de verbeelding spreekt met gasten leerlingen als Rijk de Gooyer, Gerard Reve (heerlijke scène met zijn oud-leraar), Joseph Luns, Wim Kok, Huub Stapel, Carry Tefsen en Chriet Titulaer. Cultuurgoud. Van de VARA tot Veronica, van Ridder in de Orde van Oranje-Nassau tot de Zilveren Nipkowschijf, hij schreef het allemaal op zijn simpele Hollandse naam. Afgelopen jaren was hij haast niet meer te zien of te horen en kwam hij nog eenmaal uit het verzorgingshuis voor een eerbetoon van Matthijs van Nieuwkerk (HIER te zien). Toch even schrikken vanochtend, toch weer een stukje Hilversum hemelen, toch weer een tv-icoon verloren (janken mag HIER). Enfin, Koning Koos is niet meer.

rip

Een tikkeltje melancholisch café, want met het overlijden van Robert Duvall is opnieuw een stukje Hollywood doodgegaan. De man van napalmgeur in de ochtend, de advocaat van de familie Corleone, stierf gisteren op 95-jarige leeftijd. Duvall kreeg ooit via het toneelcircuit een rolletje aangeboden in To Kill A Mockingbird (1962) en speelde daarna in meer films dan we hier kunnen opnoemen (kijk zelf maar). Hij speelde het liefst totale gekken en dat kwam het beste naar voren in Apocalypse Now (1979), misschien wel de allergoeiste film ooit gemaakt. En dat terwijl Duvall tijdens zijn dienstjaren in de Korea-oorlog nooit een gevecht van dichtbij zag, hij was gestationeerd op legerbasis Camp Gordon in Georgia, waar hij naar eigen zeggen nooit handig was met het wapen maar ondertussen wel de eerste kneepjes van het acteursvak leerde. Trouwens maakten Robert Duvall en Marlon Brando er tijdens het filmen van The Godfather een sport van elkaar (en de rest van de cast) zo vaak mogelijk te moonen. Ach ja, mooi was die tijd. Opnieuw een held van toen naar de eeuwige napalmjungle jachtvelden.

Mark Brouwer, diende ook in VS

Is. Wel. Zo.