Brussel zucht onder bendegeweld: 150 schietpartijen en 22 ontploffingen in 1,5 jaar tijd

Eeeeeeeven een rondje Molenbeek doen hoor

Met open blik door Molenbeek: "Mens ontmoet medemens in Sint-Jans-Molenbeek", zo luidde de antropologisch correcte kop van een (mooie) fotoserie van de Volkskrant over de Belgische terreurwijk. Nu is er in iedere wijk of stad wel een reportage van de hoop te maken, maar feit is natuurlijk dat Molenbeek geen multicultureel paradijs is, maar een probleemwijk die dankzij jarenlange ongecontroleerde immigratie en pamperpolitiek is uitgegroeid tot pleisterplek van criminele Noord-Afrikanen, broeinest van salafisten en kweekvijver voor jihadisten. Een plek ook waar de Belgische politie het in ieder geval niet meer voor het zeggen heeft en waar de regering zich geen raad mee weet. Dat wist u natuurlijk al uit de boeken van onze bloedeigen Arthur van Amerongen en z'n reportages en wandeltochten, ook met Teun Voeten, en van die keren dat de gappiescooters met hooggeheven AK47's door de straten schuimden.

WELNU, het nieuws: Brussel kan het geweld momenteel helemaal niet meer aan. 150 schietpartijen en 22 ontploffingen in iets meer dan een jaar. Volgens de Belgische procureur (zeg maar de hoofdofficier van justitie) Julien Moinil gaat het om geweld tussen drugsbendes. "We kunnen niet wachten tot een magistraat, agent of journalist om het leven komt. Dan is het te laat. (...) Het drugsgeweld in Brussel kan iedereen treffen, ook onschuldige slachtoffers." Vorige week werd er nog een politiebureau beschoten met zware wapens. De kopstukken van de bendes zitten in... Marokko. 

Hoofdredacteur Karel Verhoeven in zijn commentaar in De Standaard: "De staat is dus verloederd. Waar dat toe leidt in wijken waar drugsbonzen, hun handlangers en het haveloze voetvolk de straathoeken overnemen, de portieken, auto’s en huizen, stelden journalisten van De Standaard bij Brussel-Noord vast. Moegetergd en in de steek gelaten bewapenen burgers zich met traangas, matrak en stroomstootpistool. Dealen gebeurt er overal en in volle daglicht. Agenten worden uitgedaagd en uitgelachen. De toestroom van sans-papiers in die open drugsmarkt vergroot de tuchteloosheid, de verslaafden verzinken in hopeloosheid, zij die mee de bendes bemannen, genieten de facto immuniteit."

Sjonge jonge, Brussel, het lijkt wel Nederland!