Support de VrijMiBo
En toen, gifmuze, kroop hij in mijn blik:
een man, klein, dik, met onbemand gezicht
die keek alsof hij Ron of Ruud moest heten.
En alles wat hij dacht was mij bekend:
belasting, voetbal, Emma, missverkiezing,
broccoli, koffiefilters - heel zijn mond
een dunne brief vol blanco levensdrift.
En ik was in verwachting van een scheef
gedicht, wou hem haten, kon het niet -
want alles wat hij droomt, dacht ik, droom ik
niet beter. Goed, gegroet dus, vale oom
die net zo magisch over lakens droomt.
De rij in, dan naar huis, deurmat, ijskast,
de bank, de oven, later weer die slaap.
Ik ben zo bang dat je niet eens bestaat.
Prettig weekend. En be nice.
Reaguursels
Dit wil je ook lezen
VrijMiBo met Éric Cantona
We drinken bier, maar een liveblog volgen kan natuurlijk ook nog
De VrijMiBo is voor jou
Daar zijn we weer
De laatste VrijMiBo
Ook nu is het weekend
Verkansie VrijMiBo
Geen muziek, wel: Winter