Arthur van Amerongen - De vijfde colonne der jihadistische caprofielen warmt zich op voor de Amsterdam Pride

Soep van de Week in het StamCafé

De schaarse gympikken in het roze leger der reaguurders wisten natuurlijk meteen al dat ‘capofriel’ een verbastering is van caprophilus, een woord dat ik zelf bedacht heb. Ik goochelde wat met de Griekse woorden kapros (geit) en philos (vriend, liefhebber) en dit rolde er uit mijn hoge hoed: geitenliefhebber. Ik geef toe dat het een wat gemakzuchtig bruggetje is naar die fijnzinnige uitspraak van Theo van Gogh (de vrede zij met hem), die schreef: ‘Er is een vijfde colonne van geitenneukers in dit land, die autochtonen veracht en bespuwt. Ze haten onze vrijheid. En hoewel hun niets in de weg wordt gelegd op materieel of cultureel gebied, is het hun overtuiging dat goddeloos Nederland van de aarde weggevaagd moet worden.’

Enfin, laat ik ter zake komen. De Amsterdam Pride staat voor de deur en die valt deels samen met het WK voetbal. Marokko doet het leuk, met vier punten, en gaat zeer vermoedelijk door naar de knock-outfase. Vandaar de opgewondenheid bij de supporters met de korte lontjes en de strakke kontjes en andersoortige jodenjagers die daarom deze week al een knock-outje deden, want wat las ik in de Halsemabode, in de rubriek Faits divers & klein stadsleed?

Dragqueen mishandeld bij tramhalte in Amsterdam-West: ‘Ik kreeg ineens een vuistslag in mijn gezicht’.

Leest u even mee?

Bij een tramhalte aan de Admiraal de Ruijterweg in Amsterdam-West is woensdagavond dragqueen Reggy B. mishandeld. Ze kreeg een vuistslag in haar gezicht vlak voordat ze de tram instapte op weg naar een optreden. Samen met haar huisgenoot, een trans vrouw, liep Reggy B. (haar dragnaam), woensdagavond naar de tramhalte aan de Admiraal de Ruijterweg toen ze merkte dat ze werd achtervolgd. “Twee jongens op een fatbike zaten ons achterna, maar we negeerden ze, omdat we snel onze tram wilden halen,” zegt B., wier geboortenaam bij de redactie bekend is. Bij de tramhalte vroeg een van de jongens aan de dragqueen waarom ze de jongens negeerde. “Ik zei dat ik door moest, want de tram was er. Toen kreeg ik opeens een vuistslag in m’n gezicht.”  Nadat ze een paar minuten moest bijkomen, belde B. de politie. Medereizigers in de tram en terrasbezoekers aan de overkant van de halte deden volgens B. niks. “Ze keken ons gewoon schaapachtig aan.” Na het incident is B. gebeld door een medewerker van politienetwerk Roze in Blauw, het aanspreekpunt voor de lhbtq-gemeenschap. Ze kreeg te horen dat ze al over drie weken aangifte kan doen, want de woordvoerder van de politie benadrukt dat het om een ‘delict met hoge prioriteit’ gaat.

Ik vind het al een wonder dat dit bericht überhaupt in de Halsemabode staat, en ik denk dan ook dat de inktkoelie van dienst onmiddellijk op het matje werd geroepen door de burgemeester en wanhopig riep: “Maar geliefde excellentie, ik heb toch nergens geschreven dat het om Marokkaanse mohammedaanse potenrammers gaat?” Juffrouw Halsema siste vervolgens:  "Het is de schuld van Reggy B., want hun negeerde de twee kansenparels. Waarom gaf ze die knapen geen gratis mondvermaakje, als opwarmer voor de Pride?"

Het blijft natuurlijk bizar dat Amsterdam, de zelfverklaarde mondiale hoofdstad der vrije liefde, zich blijft profileren als queerparadijs terwijl het in Mokum voor flikkers en potten inmiddels gevaarlijker is dan pak’m beet in Boedapest of Tanger. Je zou kunnen zeggen dat de mohammedaanse potenrammerij onderdeel is van de kleine jihad, waaronder ook plofkraken valt, het molesteren van oude Joodse dametjes en 14-jarige meisjes, en het verkopen van levensgevaarlijke drugs aan kaffers. De grote jihad is dan het logische vervolg.

Voetbal is natuurlijk altijd een mooie kapstok om de kleine jihad op te warmen. In Frankrijk worden hele steden gesloopt in het kader van het WK en het maakt geen reet uit of Frankrijk wint of verliest. In de Franse banlieues zijn drugshandel en radicale islam met elkaar verwoven. Waar criminelen chaos vroeger als ‘slecht voor zaken’ zagen, geldt nu het tegenovergestelde: minder zichtbare politie in de wijken komt de drugshandel ten goede. Een deel van die inkomsten stroomt door naar islamitische groeperingen die de orde op straat overnemen zodra politiegezag wegvalt. Grote delen van Frankrijk zijn no-go-area’s, waar bureaus 's avonds sluiten en waar niet meer wordt gepatrouilleerd; daadkrachtig politieoptreden resulteert in aanvallen op bureaus en brandstichting, incidenten die nauwelijks nog media-aandacht krijgen. Dezelfde narigheid zien we ook in Brussel.

Filip Dewinter, bekend van GeenStijl, publiceerde deze week een vlammende essayette, getiteld Straatjihad in Parijs, Brussel en Londen: staat Europa aan de rand van een burgeroorlog?

De polemiek was meteen trending op Twitter. Dewinter schreef onder andere dit:

Europa is de afgelopen weken opnieuw opgeschrikt door gewelddadige rellen in onder meer Brussel, Londen en Parijs. Elke aanleiding lijkt goed genoeg voor onrust. Een voetbalwedstrijd, een Palestinademonstratie, oudejaarsavond of een ander feest. Alles kan dienen als vonk in het kruitvat. Het scenario is meestal hetzelfde. Een kleine harde kern van relschoppers lokt onrust uit. Daarna volgt mobilisatie via sociale media. Vervolgens sluiten honderden of duizenden meelopers zich aan, vaak nog kinderen. De vraag dringt zich op: staat Europa aan de rand van een burgeroorlog? Het doelwit van de rellen is meestal de politie en de hulpdiensten. Zij worden uitgedaagd en gebruikt als sparringpartner. Daarna volgen brandstichting, vernieling en allerlei vormen van geweld. Het profiel van de relschoppers is bekend: jong, vaak met een migratieachtergrond en laaggeschoold. Opvallend is vooral dat zowel de frequentie als de intensiteit van de rellen blijft toenemen. Langzaam maar zeker is Europa terechtgekomen in een geweldsspiraal die hele stadswijken verandert in permanente conflictzones. Terwijl we bijna wekelijks ergens in Europa worden geconfronteerd met zware straatgevechten, proberen de mainstreammedia de feiten te verzachten. De relschoppers worden “jongeren”. De rellen worden “vechtpartijen”. Het geweld wordt weggezet als “kattenkwaad”. De mainstream media, gevolgd door de politieke elite, weigeren de werkelijkheid onder ogen te zien. Escalerend geweld in onze steden wordt telkens afgedaan als een reeks losse “incidenten”. Ook overheid en politie zweren bij een beleid van “de-escalatie”. In de praktijk betekent dat: zo weinig mogelijk informatie geven over de feiten, zo weinig mogelijk kracht gebruiken om rellen te stoppen en vooral inzetten op “overleg” met betrokkenen. Bovenal moet er “begrip” worden getoond. Meestal worden rellen verklaard vanuit sociale achterstelling, discriminatie en racisme. Daarmee is de zaak weer afgedaan. Vervolgens is het wachten op de volgende geweldsuitbarsting.

Net als Dewinter denk ik - met enige autoriteit - dat er diverse burgeroorlogen (noem het voor mijn part jihad) gaan uitbreken in Europa, en met name in grote steden in Frankrijk, Engeland en België. Alle voortekenen zijn er. De radicalisering van jonge jihadisten verloopt grotendeels via propagandavideo's die deels in Pakistan en Afghanistan worden geproduceerd. Frankrijk telt circa 25.000 geregistreerde radicale moslims, van wie 5.000 à 6.000 als levensgevaarlijk worden beschouwd. Permanente surveillance van één persoon vergt circa 30 gespecialiseerde agenten (24/7); voor 5.000 personen zou dat 150.000 professionals vereisen, wat als onhaalbaar wordt omschreven. De Duitse inlichtingendienst schat het aantal Hezbollah-aanhangers in Duitsland op ongeveer 50.000. In Denemarken, Zweden, Frankrijk en Duitsland loopt een onderzoek naar door Iran gefinancierde criminelen die aanslagen tegen Joodse en Israëlische doelwitten aan het voorbereiden waren. In Denemarken en Duitsland werden Hamas-gerelateerde cellen ontmanteld. De lezer, heil hij/zij/X, zal denken: “Maar waarde Profeet van Molenbeek, in het knusse Mokum zal het zo’n vaart toch niet lopen?” Nou, vraag dat maar aan Reggy B.!

Happy Pride Maand, ye’ all.