Alsof Den Haag de ring moet kussen

Het is jammer dat Dilan Yesilgöz in haar nieuwe rol als minister van Defensie (en eigenlijk al sinds het Douwe Bob-fiasco) minder uitgesproken is op Twitter dan voorheen. Benieuwd hoe snel ze recht van de lever had getwitterd over de Amerikaans-Israëlische aanval op Iran (“Keihard aanpakken!”) en de dood van ayatollah Ali Khamenei* [LIVEBLOG IRAN HIERR] in het bijzonder. Bovendien zat ze in Kiev.

Die trektocht van Nederlandse politici naar de Oekraïense president Volodymyr Zelensky blijft opmerkelijk. Sinds het land is binnengevallen door de gestoorde Russische dictator Vladimir Poetin wordt Oekraïne niet alleen met miljarden Nederlandse euro’s ondersteund maar krijgt het ook een sloot aan lijsttrekkers, Kamerleden en bewindspersonen over de vloer.

Die financiële ondersteuning is terecht, daar het vrije westen nu eenmaal niet kan toestaan dat Poetin met zijn karpatenkop de dienst uitmaakt. Wel is het belachelijk dat een relatief klein land als Nederland zoveel meer bijdraagt aan de graanstaat dan grootmachten als Frankrijk, Italië en Spanje.

Maar die expedities naar Kiev zijn vooral zo’n potsierlijk ritueel omdat het lijkt alsof Nederlandse politici de goedkeuring van de Oekraïense president zoeken; het heeft iets onderdanigs. Alsof de ring gekust moet worden.

Andersom is overigens ook niet nodig. Vorig jaar was Zelensky maar liefst twee keer te gast in de Tweede Kamer. Beide keren zat hij in Vak K, wat een raar beeld blijft omdat hij zich in beide gevallen liet vergezellen door leden van zijn militaire staf. Waardoor er dus geüniformeerde types van een buitenlandse mogendheid létterlijk op de stoelen van Nederlandse ministers gingen zitten (die vervolgens weigeren opheldering te geven over hun cryptische opmerkingen inzake hun contacten met diezelfde Oekraïense militairen).

Ook één van de eerste handelingen van minister-president Rob Jetten had met Oekraïne te maken. Afgelopen dinsdag pleegde hij een telefoontje met Zelensky om hem te verzekeren van de voortdurende Nederlandse steun aan Oekraïne zolang de Russische oorlog daar voortduurt.

Een en ander zorgvuldig gestileerd zoals we nú al van de sociale media-premier gewend zijn: een gemakkelijke stoel minutieus uitgelicht in vermoedelijk het Catshuis. Er was bovendien gezorgd dat er voor het maximale effect duizenden kilometers verderop in het presidentiële kantoor van zijn gesprekspartner ook een camera stond opgesteld.

Weet u hoe Mark Rutte dat deed kort na zijn aantreden ruim 15 jaar geleden? Die liet de Rijksvoorlichtingsdienst een bericht verspreiden dat hij had gebeld met de Amerikaanse president Barack Obama. En – belangrijk detail – de liberale jeune premier had geregeld dat de leider van de vrije westerse wereld HEM belde en niet andersom.

Terug naar het Slavisch slachthuis. Dat er een einde moet komen aan die nu al vier jaar durende nachtmerrie is evident, en dat Nederland daar een steentje aan moet bijdragen is dat ook. Oekraïne moet winnen en daarna rekenen we met ze af. Daarom is het jammer dat diezelfde Jetten - net zoals zijn voorgangers - nou net die ene wens van Zelensky (en die van zijn ambassadeur in Nederland) weigert te vervullen om jonge Oekraïense vluchtelingen te stimuleren terug te keren naar hun eigen land. Toen PVV-leider Geert Wilders Jetten daar afgelopen week tijdens het debat over de regeringsverklaring op wees, zei de onbuigzame minister-president: "We vangen ze hier netjes op."

Een dag later zei de premier op zijn eerste wekelijkse persconferentie dat hij snel hoopt af te reizen naar Kiev (wat hij overigens uitspreekt als kief en niet als kie-jef). Het ontgaat Jetten (wederom net zoals zijn voorgangers) dat een minder kruiperige houding naar Kiev juíst kan bijdragen aan draagvlak in Nederland voor de steun aan Oekraïne.

*In dit geval moet u bij VVD Kamerlid Ulysse Ellian zijn die gisteravond deze ontroerende tweet verstuurde.