Soep van de week (hierrr liveblog Iran)

Een ronkende necrologie op Rijnmond afgelopen week: In zijn woonplaats Schiedam is Jack Kerklaan overleden. De kleurrijke verslaggever, die bijna vanaf het begin bij Radio Rijnmond werkte, was al een paar jaar ziek. “In de tuin van het leven is humor de mest”, vond Jack. En daar hield hij zich aan, tot op het laatst. “Stukken slechter, dank je”, antwoordde Jack de laatste tijd als je vroeg hoe het met hem ging. Hij had prostaatkanker en die was uitgezaaid. De oncoloog had hem in 2022 nog een jaar of vijf gegeven. Plots had Jack zelf nodig wat hij mensen aan het einde van een interview vaak wenste: onbeperkt sterkte. Medelijden? Daar zat hij niet op te wachten. Het naderende onheil en de bijbehorende emoties hield hij met grappen en grollen op afstand. Het leven is net een schaal met bitterballen, vond Jack. “Op het laatst blijft er altijd eentje steenkoud liggen.”

De laatste keer dat ik hem zag, was tijdens het Rotterdamse Bullebal in jazztent Bird, op vrijdag 10 maart 2023. Jack was als speciale gast uitgenodigd en werd aangekondigd als de gevreesde programmamaker en presentator, de Razende-Motor-Reporter van RTV Rijnmond, Journautist de Tourette! De schrik van Katendrecht met de gerste roddels & achterklap uit Rotjeknor!

Jack liep al op krukken en met vereende krachten wisten we hem het podium op te trekken, waarna hij op zijn vertrouwde manier losbarstte. Hij bombardeerde mij in de coulissen met de ene na de andere oneliner. Zo vertelde hij mij dat toen hij hoorde dat hij nog hooguit vijf jaar te leven had, tegen de oncoloog zei: godverdomme, zo lang nog?

Het Rotterdamse Bullebal was de opvolger van het Boeckenbal 11 maart 2020 in de bomvolle Bullekerk in Zaandam. Een legendarische happening, net voor de totale lockdown 4 dagen later. We zouden aanvankelijk in zee gaan met boekhandel van Gennep, tegenover Kabouter Buttplug maar die haakten af nadat er klachten over mij - Don Arturo is extreem domrechts - waren gekomen van Stichting CPNB, uitgeverij Das Mag en de woke brigade autreutels en subsidiesponzen, bestaande uit Maartje Wortel, Alex Boogers, Israel van Dorsten, Nina Polak, Valentijn Hoogenkamp, Jante Wortel, Babs Gons, Erik Jan Harmens, Tom Hofland, Rob van Essen en Forugh Karimi.

Mijn vriendschap met Jack dateert uit de tijd van de Rotterdam-special die ik maakte met Willem Davids en Rob Muntz. Alles aangaande Rotterdam kwam aan de orde: Jaap Valkhoff, Pierre van Duijl, De Dopegezinde gemeente, Gerard Cox, Joke Bruijs, Jules Deelder, Bep van Klaveren, Radio Rijnmond & Jack Kerklaan, de hoeren van Katendrecht die er niet meer zijn, havenbarones Ebru Umar, Feyenoord,Sparta en Excelsior, Johnny Hoes en Lee Towers, Martin van Waardenburg, André van Duin, Tiny & Lau, Paul de Leeuw, Loes Luca, de Sambalman, Pietje Bell en natuurlijk veel over etnische minderheden die immers de stad hebben verdedigd tegen de Duitse vijand en Rotterdam tot een economisch Wirtschaftswunder hebben gebombardeerd. En mijn favoriete levensliedjes uit Rotjeknor: hier en hier.

Tijdens de Nacht van de Kaap gaf Jack ons een rondleiding door Rotjeknor, hier en hier met beeld en geluid. Hij rapte spontaan voor ons: “Eigenlijk ken het niet! Ff snel Rotterdams leren spreken. Daarvoor mot je hier wonen. En je mot geen kapsjones hebben in Rotterdam en je bent nergens voor; altijd tegen. Ik ken je wel leren verstaanbaar maken in onze stad. Zodat ze je niet op je muil pompen als je hier wat vraagt. Dus bij een bakkie pleur, glasie fris of een biertje, of wijntje leert ik je verbaal te survivallen in deze stad van de opgestroopte mouwen. Je zult versteld staan en de kreten “Soooo… Oja joh!?” behoren al snel tot uw eigen vocabulaire. Je eige t leplazerus werruke en je mot niet uit je nek lullen!”

Jack was ooit de manager van Jules Deelder die in het hele land optrad met Herman Brood en Bart Chabot. Kerklaan maakte een geestig filmpje over de gin die Deelder liet ontworpen: Deelder’s Hard gin Hakt erin In de lever Op de kin.

Kerklaan vertelde ons dat Deelder een pleurishekel had aan Bart Chabot: “zowel Deelder als Brood vonden die Chabot maar een nagemaakte. Ze zagen hem gewoon niet staan op het toneel. Maar goed, ze hadden Chabot vaak nodig om te rijden. Hij was een veredelde chauffeur die ook af en toe het toneel op mocht. Deelder was niet de makkelijkste, kan ik beamen als zijn oud-manager. Hij beloofde van alles als hij zijn shot had genomen maar bleek vrijwel altijd onbereikbaar, en als hij al kwam opdagen, kwam hij te laat. Rijnmond zat destijds aan de overkant van cafe Ari, en Deelder woonde naast die kroeg die vernoemd is naar zijn dochter. Ik had 1 truc om te kijken of Deelder thuis was. Dan riep ik keihard “politie” door de brievenbus.

Nog een aardige anecdote over Kerklaan en Deelder: In de tijd dat Jack in dienst was, beging Rijnmond door een technische fout overigens een reuzeflater. Op Teletekst, pagina 101, stond héél even dat Jules Deelder het tijdelijke voor het eeuwige had ingeruild. Bron: Rijnmond. “Klopt geen snars van”, wist Jack. “Ik heb Jules gisteravond nog springlevend gezien.” De twee waren boezemvrienden.

Met zijn zender om de schouder toog Jack van het Rijnmond-pand aan de Mathenesserlaan naar de overkant van de straat, waar Deelder woonde. “Jules, ben je dood?”, riep hij een paar keer door de brievenbus. Het was ochtend en dat was bij de Nachtburgemeester niet het moment waarop hij ultiem floreerde. ""Ik ben niet dood”, schreeuwde Deelder live op de radio. “Flikker op, man!”

De titel van deze necrologie is natuurlijk een verwijzing naar Er is een Amsterdammer doodgegaan. Ik heb Schiedamse genen en voelde daarom wellicht veel verwantschap met Kerklaan. Ik schiet daarom altoos weer vol als ik het gedicht Het Zwart Schiedam van Piet Paaltjens lees:

Hier mengt de gist haar zoetigen walm
Met zure spoelingdampen,
Wijl mestossenstal en beschadigde gerst
Om den prijs van Uw reukorgaan kampen.

En voeg daar nu de wasems bij
Die er onophoudelijk stijgen
Uit glasblazerij en kaarsenfabriek
Dan  - zoudt ge er genoeg haast van krijgen.

Gelukkig maar,  dat de boventoon
In het koor van al deze st...ken
Toch altoos blijft en blijven zal
Aan den edelsten aller dranken.

Den drank,  die van ons Hollandsch volk
Het nakroost van stoere reuzen ,
Nog eenmaal, zegt men, een bende maakt
Van louter jeneverneuzen.

Rijnmond tenslotte: Jack Kerklaan, de meest kleurrijke verslaggever die Rijnmond ooit gekend heeft. Maandag 23 februari overleed hij, in het bijzijn van zijn vrouw en twee kinderen. Hij werd 65 jaar en had die cijfers dolgraag opgevijzeld. Maar, zo luidde een 'wanlijner' op zijn befaamde Rotterdamse scheurkalender: “Uiteindelijk zijn het niet de jaren in je leven die tellen, maar het leven in al die jaren.”

Ik sluit geheel in de geest van Jack af met de carnavalskraker Prostaat Praat van Nick van Gasteren, Vic van de Reijt en andere leden van het obscure drs. P Genootschap.