Nou ✝ dan maar

Oké stel je voor. Je bent de Amsterdamse tak van een sociaal-democratische partij maar overweegt te fuseren met een groene concurrent. In het kader van partijdemocratie leg je de leden drie opties voor en noemt dit een peiling. Geen grote gevolgen hoor, gewoon, even de teentjes in het water. Brrrr! Opties: 1) opbokken met je fusie 2) stembusakkoord, twee lijsten, één fractie na de gemeenteraadsverkiezingen 3) broek uit, samensmelten maar. De leden kiezen voor optie 2, althans, de leden die deelnamen aan deze peiling. In het kader van partijdemocratie zegt dit natuurlijk helemaal niets en je geeft hoog op over partijdemocratie dus in het kader van partijdemocratie organiseer je ook nog een referendum. Omdat partijdemocratie uiteindelijk ook maar een sta-in-de-weg is kies je voor de volgende vraagstelling:

Ho eens even. Het is op zich vermakelijk om een politieke partij zichzelf dood te zien formuleren en de vraagstelling is reuze vernuftig maar wat wordt er hier precies doorheen gedrukt (en vooral ook, door wie)?