Last night in Frankrijk

Merde

Het is oorlog in de voormalige Franse kolonie Frankrijk. Directe aanleiding is het overlijden van de zeventienjarige Nahel, die door de politie werd doodgeschoten toen hij bij een controle weigerde uit zijn pijlsnelle Mercedes te stappen (in Frankrijk mag je autorijden vanaf je achttiende). Het incident heeft volgens de NOS weinig te maken met de stroom ellende waar de buitenwijken aan ten onder dreigen te gaan zijn gegaan, maar met het gezag: "In deze buitenwijken treedt de politie vaker hardhandig op." Door zijn tragische dood wordt deze Nahel sowieso gepromoveerd tot modeljongere ('hij verdiende eerlijk zijn geld door pizza's te bezorgen') terwijl hij op zijn zeventiende toch ook al een fenomenaal strafblad bij elkaar had gegoocheld. Tsja. De dood van Nahel is ook niet de ziekte, maar een symptoom van de kanker die in Frankrijk woedt. Politie en handhavers zijn de grip op de buitenwijken compleet kwijt, er heerst een wantrouwen richting gezag, wantrouwen richting politie, wantrouwen richting Frankrijk in het algemeen en wantrouwen richting het Westen en Westerse normen en waarden. De dood van Nahel was slechts de aansteker bij het lont in het kruitvat: in het hele land rellen, slopen, spullen in de fik, mensen opgepakt (zeker 667), 40.000 agenten op de been, Macron terug van de EU-top, een dreigende noodtoestand en vooralsnog geen uitzicht op een rustig nachtje slapen. Maar ja, zoals generaal Huntzinger zei toen hij Frankrijk in juni 1940 overgaf aan de Duitsers: gelukkig hebben we de beelden nog!