Nog altijd niet inclusief: pleisters

Stop de pleisterschaamte!

Belangrijke kwestie aangaande huidskleuren: huidskleuren hebben pleisters nodig die passen, kleurwise. Dat drukt de kleurenpleister distribuerende dame van kleur ons in een reclame stukje van Rijnmond op het hart. Toen haar broer een schram opliep bleek hoeveel pijn het doet om geen bijpassende pleister te kunnen plakken: "Van alle wonden en blessures in de familie was dit de minst erge. Het was geen breuk ofzo, alleen een huidwond. Maar deze had wel de grootste impact. Hij veranderde van een zelfverzekerde, vlotte en sportieve jongen in een onzeker vogeltje dat niet meer naar buiten wilde. Mijn broertje is een donkere jongen en hij liep met een grote ‘huidkleurige’ beige pleister op z’n voorhoofd. De kleur, het contrast, dat viel op. Als hij al naar buiten ging, droeg hij een capuchon, zijn kaartjes voor een festival gaf hij weg. Hij verstopte zich eigenlijk."

Pure pleisterschaamte. Nog liever als Scarface naar buiten dan met zo'n beige kerf op een donkere huid. Denk ook eens aan al die kinderen die, ongeacht welke huidskleur, met Pokémonpleisters, vuurrode pleisters, ja soms zelfs met regenboogpleisters moeten rondlopen. Met pleisters voor volwassenen is het niet veel beter gesteld. Zo'n huidkleurige pleister past de blanke huid bijvoorbeeld ook alleen maar wanneer die huid minimaal twee weken bruingebrand is in de Spaanse zon. Maar het contrast blijft, als litteken van schaamte. Laten we daarom snel op naar puur persoonlijke pleisters, misschien dat deze diepe schaamwond dan eindelijk heelt.