BOEKJE GELEZEN. Hardop gelachen om de semi-autobiografische middelbare school-memoires van Ernest van der Kwast

GeenStijl Zomerboek 2026

Eigenlijk het allerbeste dat je met taal kunt doen, is een goede grap maken, en toch hebben de meeste schrijvers even weinig met humor als Philip Huff met zelfrelativering. We moesten er even over nadenken maar het aantal (nog levende) Nederlandse auteurs die ons ooit hardop lieten lachen is op één hand te tellen, en dat brengt ons bij Ernest van der Kwast. Die deed het ooit ook al met Mama Tandoori (2010), dat een godsgruwelijke bestseller werd. Inmiddels heeft Van der Kwast een aardig oeuvre bij elkaar gepend, met als voorlaatste toevoeging de wat flauwe en rommelige roman Ilyas (2020). En nu is er dus Schooljaren, waar we kort over willen zijn: dit is een absolute parel. 

Het begint allemaal wat flauw, met een eerste deel dat volledig handelt over die periode in het leven van puberjongens waarin ze om de haverklap en schijnbaar oncontroleerbaar een erectie krijgen. Daarna wordt het al snel vertederend, herkenbaar, wijs, en vooral ook ontzettend grappig. We volgen de volledige middelbare schoolperiode van de naamloze hoofdpersoon en diens vriendengroep, een aantal jongens dat in een paar jaar uitgroeit van onbeholpen kneuzen tot veelbelovende jongemannen. Op de een of andere manier is het onmogelijk om dit boek te lezen zonder enigszins nostalgisch te worden over je eigen tienerjaren. Verder kunnen we er lang over lullen maar je kunt ook gewoon naar de winkel rennen en er zelf achter komen natuurlijk. Plezier ermee.