Dingen die je kunt kweken: tomaten, komkommers, andijvie, rode bieten, chilipepers, courgettes, aubergines, radijsjes, zonnebloemen, bramen, begrip

Het leuke aan de wetenschap, is dat het de werkelijkheid kan verklaren. Het vervelende aan de werkelijkheid is, dat veel aspecten ervan totaal maar dan ook totaal oninteressant zijn. Dat leidt dan tot allerhande pseudo-intellectuele acrobatiek als Literatuurwetenschappen, Algemene (en specifieke?) Cultuurwetenschappen, enzovoorts. Dan ben je dus ineens aan het verklaren waarom de visuele symboliek in vroege Boer Zoekt Vrouw-afleveringen de Nederlandse cultuur versterkt door nieuwkomers uit te sluiten, of waarom de metaforen die Splinter Chabot in zijn vroege werk gebruikt slechter zijn dan Adolf Hitler. Afijn, een échte wetenschapper wil natuurlijk geen kul verklaren, een echte wetenschapper wil Belangrijke Zaken ontleden, en dus maakt zijn hart een sprongetje wanneer zij zich aandienen. 

Neem oud en nieuw. 

Dat was echt smullen voor Jan Derksen (emeritus-hoogleraar klinische psychologie en psychotherapie met een klaarblijkelijke voorliefde voor psychopathie), die prompt de opiniepagina's van Trouw met (verbaal) vuurwerk bekogelt. Schitterende kop: De geweldspleger op oudjaarsavond kan ons mooie inzichten bieden. Echt iets waar we aan toe waren, natuurlijk, nu de mooie inzichten van de moord op Lisa, Elsfest en Noord-Hollandse martelvideo's enigszins dreigen te verwateren. Derksen pleit voor een task force, bestaand uit een bonte verzameling van "klinisch psychologen, sociaalpsychologen, sociologen, psychiaters, klinisch neuropsychologen en experts in sociale media". Niet goedkoop, maar de investeringen zijn altijd nog vele malen lager dan de opbrengsten. "Het onderzoek dat ik de beleidsmakers aanbeveel, draagt bij aan inzicht in de persoonlijkheid van mensen die zich in onze tijd, in onze cultuur en onze maatschappelijke omstandigheden gewelddadig gedragen, niet alleen op oudejaarsavond overigens. De uitkomsten van het door mij voorgestelde onderzoek kunnen handvatten geven voor gerichte interventies die bijdragen aan de preventie van gewelddadigheid."

Gek eigenlijk dat al het geweld van de wereld niet eerder voorkomen is door Derksen cum suis.

Maar: wat voor de een een haatprediker is, is voor de ander een motivational speaker, oid

Ja en het etiket 'haatprediker' gebruiken we niet lichtzinnig, maar zie bijvoorbeeld bovenstaand filmpje, waarin de in Libanon geboren Amerikaan Mohamed Baajour, nu ja, haat predikt. Dit soort praatbaarden is natuurlijk te laf om zelf daadwerkelijk iets te ondernemen, maar goed, het kan de goegemeente zomaar op ideeën brengen. Baajour is momenteel bezig met een Europese tournee, waarvan de Britse avond om onverklaarbare redenen plots is afgezegd (hebben ze op het eiland een handje van). Maar, goed nieuws voor de fans: het vrije woord gaat nooit verloren, Utrecht Leidsche Rijn gaat vooralsnog gewoon door, volgende week dinsdag. Geïnteresseerden kunnen daar straks horen waarom het een goed idee is om armen af te hakken, wat er zo leuk is aan martelaarschap, en wat er zo leuk was aan 7 oktober. Jottem!

Alkmaar schreeuwt om cultuur

Ja maar wacht eens even, dit is héél erg. De gemeente Alkmaar, die dol is op kunst en cultuur, want die "brengen mensen samen, laten ons anders naar de wereld kijken en maken ruimte voor ontmoeting," neemt afstand van kunst en cultuur. Niet om het een of ander maar dat is dus precies wat despoten en dictators doen, kijk maar naar Trump. Kunstenaars zijn namelijk ongrijpbaar en als geen ander in staat om de macht te treiteren, te kietelen, uit te dagen. Neem O'tje, een ietwat sullige havist die zich tot rapper heeft ontpopt (of nu ja, probeert te ontpoppen - 63 maandelijkse luisteraars op Spotify). Terwijl "de hele gemeente Alkmaar staat voor inclusiviteit" en zich "al jaren inzet om grensoverschrijdend gedrag richting vrouwen tegen te gaan", doet O'tje dat dus heel nadrukkelijk niet. Die is gewoon hitsig en wil in bitches hun gezicht klaarkomen en ze vervolgens, of voorafgaand, meppen (in letterlijke of figuurlijke zin, geen idee verder, daar willen we van af zijn). Ja dat heeft ook niet per se onze voorkeur, maar goed, wij nodigen die knakker niet uit. Alkmaar dus wel, op een of ander oudejaarsfeestje, en als daar dan wat vraagtekens bij worden gezet moet meneer meteen vol voor de bus. Artistieke expressie m'n O'tje, in 072 haten ze kunst en cultuur. Er zijn veel slangen in het vieze leven en gek genoeg wonen die allemaal in Alkmaar. Bah!

Ja sorry je kan dit ook gewoon niet lezen

Vandaag de eerste dag in de rechtszaak tegen de 46-jarige Mels van Beek uit Barendrecht, die, voor wie het vergeten is, 31 minderjarige meisjes misbruikte, waarvan sommigen zo jong waren dat ze zich er niets meer van kunnen herinneren, waardoor hij de ouders opzadelt met de vraag of en zo ja wanneer ze het aan hun kinderen moeten vertellen (zie ook dit interview met een van de moeders in het AD). We moeten het doen met details van verslaggevers Saskia Belleman, Eric Oosterom en Sander Sonnemans, die heel bewust de gruwelijkste details niet wereldkundig maken. Over wat ze wel delen kunnen we kort zijn: dat is huiveringwekkend. Zo drogeerde Mels meisjes bij logeerpartijtjes (hij heeft zelf kinderen) door tot drie of vier tabletten temazepam of diazepam door hun chocomel te roeren. Voor een volwassen mens een achterlijke, gevaarlijke dosis, voor jonge kinderen, jezus christus, waar te beginnen. Een van zijn slachtoffers was het dochtertje van zijn beste vrienden. In 2018 misbruikte Mels op oudejaarsnacht kinderen waarvan de ouders gezellig beneden zaten te borrelen. Bij sommige meisjes 'bracht Mels zijn eigen sperma in', wat dat ook precies betekenen mag. Zaak staat als een huis, want Mels bekende al en heeft bovendien een omvangrijke verzameling foto's en video's van het misbruik. 

Gadverdamme.

Juist ja

Vanzelfsprekend wordt de wereld bevolkt door daders en slachtoffers, alleen is het soms zo verdraaid moeilijk om ze uit elkaar te houden. O nee! Dat is het helemaal niet! Schitterend Misselijk staaltje omdenken in The Daily Mail, waar de moeder van Ryan (dood) eindelijk haar verhaal doet. Voor wie het niet meer helemaal scherp heeft: het pubermeisje was 'verwesterd' en dus werd er "achttien meter ducttape gebruikt om haar vast te binden, waarna ze levend het water in werd gegooid. Ze werd gevonden met haar handen op haar rug gebonden, haar neus en mond waren afgeplakt met tape." Manlief, die warempel helemaal niet lief blijkt, is al lang en breed terug naar Syrië, waar hij zoals dat nou eenmaal gaat hertrouwde. Die kreeg bij verstek dus 30 jaar, terwijl zijn twee zoons twintig jaar de bak in mogen.

Afijn, moeder Sumaia al Najjar, die zelf een berichtje stuurde naar een familieapp waarin ze schreef dat Ryan "een slet is die vermoord moet worden", wil toch even wat dingen rechtzetten. Ten eerste: ze was wel een slet, maar hoefde nu ook weer niet vermoord te worden dat appje heeft ze overduidelijk niet zelf gestuurd, dat was haar ex. En klopt, die man was een monster, maar haar zoons zijn onschuldig, die zouden zoiets nooit doen. Goed, de vader is een onmens en uiteindelijk verantwoordelijk, maar zoiets moet je wel in z'n context zien, namelijk die van gore islamofobie die tegen de plinten klotst in Friese klaslokalen. Als volgt: "Ryan was a good girl. She used to study the Koran, did her house duties and learned how to pray. But Ryan was bullied at school all the time for wearing her white scarf. Ryan started to rebel when she was around 15 years old. She stopped wearing scarfs and started smoking. She had many friends, boys and girls." En: "We are a conservative family. I didn't like what Ryan was doing but I guess her rebellion stemmed from all the bullying she received in the Dutch school…[or] maybe Ryan had bad friends."

Moraal van het verhaal: altijd naar je ouders luisteren.

BLIJF THUIS OF HOU ANDERHALVE METER AFSTAND

Goedemorgen aan iedereen die het nog vieren kan. Het is: heel erg glad. Groningen, Drenthe en Friesland zijn (in ieder geval tot 11:00) gevallen, elders is de situatie niet veel beter. In Brabant sneuvelde een strooiwagen in het harnas (respect!). Scholieren in het noorden mogen uitslapen, vlakbij Duiven sloeg een auto over de kop. Circa dertig ongelukken, overal minder treinen. Voor de duidelijkheid: het gaat om gladheid die je niet ziet, maar die er wel is, of althans, die er mogelijk wel is, misschien ook wel niet, dat kun je alleen zeker weten door de proef op de som te nemen, en dan is de kans dat je op je kanis gaat weer aanzienlijk. Afijn, let een beetje op elkaar, we rekenen op u.

10/10

Deze rubriek leent zich het best voor stijlloze fileringen van het semi-intellectuele gepruttel van prutsers, maar hoe cynisch we ook zijn, soms vinden we een boek gewoon heel erg goed, zo goed dat het met geen mogelijkheid lukt om er cynisch over te doen - ironisch genoeg zijn dat dan vaak weer ontzettend cynische boeken.  

Neem de nieuwe roman van de Brits-Amerikaanse schrijver Ben Markovits, The Rest of Our Lives. Sodeju dat is een zwartgallige blik op het huwelijk, ouder worden, wat aanmodderen. Hoofdpersoon en verteller is de onuitstaanbare en volledig in zichzelf gekeerde Tom, die zijn jongste dochter afzet bij de universiteit waar ze gaat studeren. Geval wil: zijn vrouw had een jaar of dertien geleden kortstondig een affaire met ene Zach uit de synagoge, en op dat moment besluit onze Tom dat hij zodra de kinderen uit huis zijn ook pleite is.

Wie zwijgt

Hee, maar dat is gek. Er was eens een jonge vrouw, in Nederland, die schrijver werd. Haar eerste boek ging over het verstikkende religieuze juk waaronder ze opgroeide. Zijn kasten over volgeschreven, op zich niet zo boeiend verder. Maar. Het was niet zomaar een verstikkend religieus juk, maar een verstikkend islamitisch juk. Yuk! Nog net iets gevaarlijker, weten we van bijvoorbeeld Salman Rushdie. Die had namelijk ook (milde) kritiek op een verstikkende patriarchale religie, meer specifiek de islam, en liep daardoor de hele tijd gevaar, tot we even dachten dat hij misschien niet zo veel gevaar meer liep, want toen klauterde er een oogchirurg, compleet met gereedschap, het podium op waar die Salman toevallig zat te zwammen, en sneed diens oog er zonder blikken of blozen uit. Zoiets mag in Nederland natuurlijk nooit gebeuren, daar zijn we het met z'n allen wel zo'n beetje over eens, en dus ritselen we beveiliging voor de jonge vrouw. Maar! Dan constateert een of andere pennenlikker van de NCTV ineens dat de bedreigingen vooral online plaatsvinden en dus wel meevallen, en trekken we die beveiliging gewoon weer in. Nou, iedereen helemaal over z'n theewater, want we kennen dit verhaal, we weten hoe het afloopt, en dat willen we nu juist niet, dus volgen er massale demonstraties, schrijven columnisten over niets anders meer en zetten 150 Kamerleden zich unaniem in om de fout te herstellen. O nee! Ingrid Coenradie, Songül Mutluer en Esmah Lahlah stellen wat laffe kamervragen, een enkeling pruttelt wat op X, en daar blijft het verder bij. Het Dagblad van het Noorden springt op de barricades, daarbij gesteund door de Auteursbond. Ontroerend, zeker, maar niet helemaal genoeg. De (relatieve) stilte is niet alleen laf en egocentrisch, maar ook nog eens levensgevaarlijk. @Links, joehoe, jonge vrouw dreigt verpletterd te worden door het patriarchaat, grijp in! @Rechts, hallo hallo, jonge vrouw dreigt verpletterd te worden door enge moslims, doe eens wat!

Dag 15

Enkele tientallen doden, zo luidde de schattingen een paar dagen geleden nog, maar het islamistische dictatoriale regime doet nu precies wat je van een islamistisch dictatoriaal regime zou verwachten, en schiet met scherp op demonstranten. Aangezien de protesten met de dag massaler worden, betekent dit logischerwijs dat het dodental oploopt (zie bijvoorbeeld deze beelden, of deze). Het tempo waarmee dat gebeurt is helaas standje volkerenmoord. "The most conservative estimates indicate that at least 2,000 people have been killed over the past 48 hours," concludeert Iran International. Een dokter uit Neyshabur constateert bijvoorbeeld dat er schutters vanaf daken het vuur openen op demonstranten.

Met andere woorden: de rode lijn die Trump aanvankelijk trok is inmiddels ruimschoots overschreden. Zodra er gericht op demonstranten wordt geschoten, grijpen we in, kondigde hij aan, en hoewel dit dus al eerder gebeurde, is de schaal waarop het nu gebeurt van een volstrekt andere orde. En dus liet Trump zich volgens de New York Times en de Washington Post de afgelopen dagen bijpraten over hoe Amerika precies zou kunnen ingrijpen. Daarbij schreef hij gisteren op Truth Social: "Iran is looking at FREEDOM, perhaps like never before. The USA stands ready to help!!!" Ook buitenlandbaas Rubio en Netanyahu hadden gisteren contact. En dan is er nog een opvallende tweet van good ol' Lindsey Graham: "TO THE IRANIAN PEOPLE: your long nightmare is soon coming to a close (...) To all who are sacrificing in Iran, God bless. Help is on the way."

Tegen die achtergrond kwam het Iraanse "parlement" bijeen om "dood aan Amerika" te scanderen en mogelijke tegenaanvallen te bespreken - het zou dan gaan om militaire bases van Amerika in de regio, en, natuurlijk, Israël.

Ondertussen blijft ook kroonprins in ballingschap Reza Pahlavi doordrukken. Hij roept op om vandaag om zes uur 's middags lokale tijd weer massaal de straten op te gaan, en dicht bij elkaar te blijven ("Along the way, do not separate from one another or from the crowds of people; and do not take side streets that could endanger your lives").

We willen hier verder niet pathetisch doen, maar gaan hier toch vooral even pathetisch doen. Het begint er op te lijken dat het licht het duister weleens zou kunnen verslaan. Hup licht.

Stamcafé

Het is iedereen die weleens op dit weblog komt waarschijnlijk niet ontgaan maar peop en ventilator zijn ontzettend aan het speeddaten in Iran, waar al dertien dagen door mensen met meer moed in hun kleine teen dan Sigrid Kaag in haar hele hoofddoek wordt geprotesteerd tegen het islamistische regime. Het begint inmiddels verdraaid serieuze vormen aan te nemen (massademonstraties, waarop het regime reageert door demonstranten te executeren), en dus nodigden we vriend van de show Keyvan Shahbazi (1964) maar weer eens uit. Keyvan ontvluchtte als jongeman Iran na er te zijn opgesloten en gemarteld, en ontwikkelde zich in Nederland tot gevierd schrijver en belangrijke stem in het publieke debat. We bespreken de geschiedenis van de islamitische republiek met hem, hoe het er nu voor staat, en hoe groot de kans is dat het afschuwelijke regime van Khamenei daadwerkelijk omvergeworpen zal worden. Spoiler: de vooruitzichten zijn wat dat betreft hoopgevend. Geweldige duiding van Keyvan, meteen luisteren, en als u dan toch bezig bent, koop ook meteen een van zijn geweldige boeken - deze bijvoorbeeld, of anders deze.

UPDATE 22:02 - De VS blijven zich mengen. Volgens Trump zijn de Iraniërs flink bezig met 'taking control over certain cities'.
UPDATE 22:13 - Vanavond zoals voorspeld weer tienduizenden de straat op, protesten op tenminste 10 verschillende plaatsen in Teheran en eveneens enorme groepen in vrijwel alle andere steden, ook weer veel fik (onder andere een gemeentehuis in Karaj). Ook beelden van militaire voertuigen die worden ingezet door het regime.
UPDATE 22:56 - Het regime slaat oorlogstaal uit en lijkt voor te sorteren op keihard militair ingrijpen. Een massaal, gruwelijk bloedbad dus.