Mosterds Blokkenschema Muziektips - de Zwarte Cross 2026

Handig!

Vandaag vandaag vandaag begint de Zwarte Cross en dan staat u de helft van de tijd langs de baan de darmen uit het lichaam te lachen en de andere helft van de tijd staat u op het festivalterrein, maar er is te weinig tijd over om het Blokkenschema uit te bomen. Nou dat treft: DAT HOEFT U NIET MEER TE DOEN. Wij van de GeenStijls hebben bekeken wat er allemaal te schaften is en na ampel beraad met elkaar een seleçao (© Jan Roelfs) gemaakt. Kunt u zich daar gewoon melden, een paar potten bier naar binnen joekelen & de rest vergeten. Het is allemaal dolle pret & plezier - gaan we dan.

Het is vrij pedant om een band te bestempelen als 'muzikantenmuziek' want in feite is alle muziek een soort muzikantenmuziek, maar als het grote publiek nog niet snapt wat 'kenners' wel snappen dan is er dus sprake van muzikantenmuziek. Die Hilltop Howlers tippen we hier iedere keer, vooral ook omdat er in dit land nou eenmaal niet veel bands zijn die deze groezelige ramrock spelen, en als ze dat al wel doen vaak ten onder gaan aan directificatie of kanifisering. Dan wordt het publieksmuziek en dan wordt het in veel gevallen uitermate vervelend. Niet dat die bands trouwens evenveel talent of muzikaal vermogen hadden als de Hilltop Howlers, maar zij waren vroeger toch een stuk leuker dan nu. Vrogger was sowieso alles beter, maar ja. Rock & roll, snoeien, rammen, Supergroup, Grolsch drinken, niet zeiken.

Hoeveel leuke mensen uit Emmen kent u nou eigenlijk? Precies! Wij ook niet! Laat Jannes dan de enige uitzondering zijn. Er is veel Piratengedoe op de cross, muziek en bier en meezingen en inhaken gaan nou eenmaal goed samen: van Meezingpiraten tot Piraten Power Hour tot allerlei andersoortig gebrul. Er is natuurlijk maar één koning van de piraten, zo'n grote koning zelfs dat hij het tot in de mainstream geschopt heeft, en dat is voor het genre vrij bijzonder. Het favoriete piratennummer op GSHQ is trouwens 'Ach zat ik maar in het Walhalla' van Peter Schoonhoven, maar dat heeft verder weinig met Jannes te maken.

Ergens op GHSQ hangt een Drukwerk-sticker (zo'n rode pet) en hoewel deze lui vaker op de Zwarte Cross te zien zijn geweest (en wij ook al vaker hebben getipt) is dit wel het moment om te kijken als u dat nog niet hebt gedaan. Het dak gaat eraf, en bovendien is Harry Slinger behandeld tegen darmkanker, en is het te hopen dat het dak er nog vaker af mag gaan.

Mooi en knap en goed dat er een artiest van het kaliber Eli 'Paperboy' Reed naar de Zwarte Cross komt en hoewel qua genre niet helemaal geschikt voor Hoofdpodium of Megatent wel een knaller van een naam, met schurende blues, swingende soul en dansbare funk, waar u dan maar eens lekker vooraan moet gaan staan om de voetjes van de vloer te trekken. In The Bayou, wat sowieso uw favoriete tent zal zijn, samen met de Roadhouse, lekker heen en weer hobbelen en een prachtige hoeveelheid bier naar binnen peren.

Prachtig voorbeeld van hoe je een totale idioot kan zijn, achterlijke muziek kan maken, jezelf opnieuw kan uitvinden en zowaar weer gerespecteerd kan worden door iedereen in het vak. Mental Theo is natuurlijk bekend van die heppie de peppie happy hardcore, de moordenaars van de ECHTE hardcore, en met die Lownoise staat-ie elders ook op de Cross. Daarna ging-ie met TMF in Lloret de Mar shotjes drinken uit navels van meiden van 16 en heeft hij waarschijnlijk meer gevreeën dan u überhaupt vrouwen in uw leven hebt gezien. Als Theodor Nabuurs maakt-ie van die naar acid ruikende snoeitechno die dan wél weer de moeite waard is. Pilletje Grolsch erbij en gaan.

Slaat natuurlijk helemaal nergens op, die Lustigen Moeflons, en die naam moet u ook niet te serieus nemen, het leven in het algemeen moet u niet te serieus nemen en daarom MOET u melden bij Die Lustigen Moeflons. Dit is namelijk uniek aan de Zwarte Cross: muziek van het allerhoogste niveau maar zonder (zoals ze bij Lowlands en DTRH enzo wel doen) pretentieus te zijn over de programmering: er moet genoeg ruimte overblijven voor gekkigheid, lolletjes, lachen, mensenmuziek, hoempapa. Nou ja, u kent het wel.

Geen feest zonder de Darkraver, die knettergek is, maar wel een onmeunig mooie kerel. Staat altijd klaar voor praatje en foto en video en niet dat dat een aanbeveling is om er te kijken, dan is zijn knetterende hardcore met feestelement dat wel. Wie verzint dat nou?

Achterhoeks erfgoed en hoewel die weigering om vorig jaar te spelen nogal flauw was - Hans Keuper en z'n mannen lieten zich iets te veel opnaaien door Amsterdamse ingewikkeldheden - zijn we dolblij dat ze weer terug zijn. Boh Foi Toch in de feesttent is een combinatie van de goden, zoals bier en jenever, en haring en uitjes, en pindakaas en hagelslag. Vroeger was dat bij Boh Foi Toch (poeh, het is ons wat!) dampen en stampen en høken en de tent afbreken, tegenwoordig gaat het met iets minder onbenullig geweld, al wordt maar zo gewelddadig als u het zelf maakt. Favoriete nummers van Mosterd: Landbouwwerktugenvereniging (hierboven) en De darde welt, wat toch weer zeer belerend is, maar ook gewoon een prachtig nummer.

Zingen kan onze favoriete oer-Groninger Tammo natuurlijk niet, hij zingt als een Groninger, en het Gronings is in Nederland het dialect van de liefde zoals Duits in Europa de taal van de liefde is. Maar een feest bouwen kan Tammo wel, in het oer-Gronings, en er lopen ook een boel Groninger boeren op de Cross. Zo zijn er in het voetbal ook meerdere boeren: die van FC Groningen, wat al een beetje raar is, die van PSV, wat helemaal raar is want die lui wonen schimmelige achterstandsbuurten in de grote stad (Woensel) en ze zijn opgegroeid in gloeilampfabrieken, en die van De Graafschap, de échte boeren, de Superboeren. Moj!

Ha-ha hij zei Cum, Albert Cummings zelfs, bluesgigant met gierende gitaren en een box van 1.000 watt. Nu zijn we normaal gesproken meer fan van oldschool Delta Blues (Sonny Boy Williamson, Son House, WC Handy, Elmore James, enz.) dan van die overstuurde Joe Bonamassa Blankeboerenbeukblues die steevast van die Stratocasters staan uit te wonen, maar in dit genre van Texas Blues is dit een absolute gigant, niet alleen op z'n gitaar maar ook met z'n strot.

Geen flauw idee wat we hier moeten aantreffen maar een bezoek aan de Zwarte Cross is niet compleet zonder een bezoek aan de Kroegenstraat en een bezoek aan de Kroegenstraat is niet compleet zonder een bezoek aan gaycafé De Kast, waar u gewoon uzelf kan zijn, en waar iedereen zichzelf kan zijn, en iedereen elkaar gewoon met rust laat alsook in z'n waarde. Dus, als afsluiter, Slutpopdaddies, zien we elkaar.