Met allemaal tieners ketamine en 3-MMC snuiven in het Stamcafé

Kolere zeg

Opa vertelt maar toen wij 14 waren blowden we ook weleens mee in het park, en daarna kregen we dan heel hard de slappe lach of werden ontiegelijk paranoïde. Wat we heel nadrukkelijk niet deden: snuiven, althans, die ene rare jongen achterin de klas wel, maar dat was lijm en hij had geen vrienden. Er was wel een dealer, maar dat was eigenlijk gewoon een jongen die er ouder uitzag en dus wiet of hasj meekreeg uit de coffeeshop. 

Dat er sindsdien het een en ander veranderd is blijkt uit Nachtkinderen, de nieuwe driedelige docuserie van vriendin van de show Sahar Meradji. Die maakt sowieso altijd geweldig spul - eerder volgde ze al op indrukwekkende en indringende wijze wokisten, extreemrechtse gekken, hoeren, junkies, en Nederlandse moslims, nu komen daar dus tieners die keta, 3-mmc of ander obscuur spul gebruiken bij. Afijn, wat ons betreft solliciteert Meradji met Nachtkinderen nadrukkelijk naar de eretitel beste documentairemaker van Nederland, want christus te paard wat een spul is dit. Het leidt tot allerlei talkshowdiscussies over hoe wijdverbreid dit fenomeen nou is, en dat is logisch en goed, maar als je het daadwerkelijk zit te kijken, is dat helemaal niet zo relevant - het is erg genoeg dát dit fenomeen er is. 

Nu kijkbaar op Videoland - was een uitstekende serie geweest voor de NPO, maar die zaten waarschijnlijk te slapen, of hadden te weinig budget omdat het leger aan middenmanagers ook betaald moet worden. 

Ho, en wellicht ten overvloede, maar doe toch maar geen drugs, kinders.