Stijlloos Reisverslag: dr. Teun Voeten bezoekt Tommy Robinsons Unite The Kingdom-demo

Tommy Robinson: Racistische relschopper of geëngageerde influencer?

Dr. Teun Voeten is antropoloog en oorlogsfotograaf, gepromoveerd op het Mexicaanse drugsgeweld. Voor GS berichte hij eerder al uit Odessa, de VS, Mexico en opnieuw de VS. Gisteren was hij in London voor een bezoek aan de demonstratie 'Unite the Kingdom', georganiseerd door Tommy Robinson.

De demonisering van Tommy begint al als ik op weg ben naar Calais om daar de boot naar Dover te pakken. "Morgen vindt er een mars plaats geleid door de extreemrechtse relschopper Tommy Robinson", zegt de omroepster van de Vlaamse staatsomroep VRT. Om er dan nog een schepje bovenop te doen: "gevreesd wordt voor een toestroom van hooligans." Zelf zou ik het iets positiever willen framen: “De bekende influencer en geëngageerde socialite Tommy Robinson organiseert zaterdag een familiebijeenkomst in London waar jong en oud welkom zijn.”

Robinson heeft zich ontpopt van een straatvechter met een kwalijke reputatie - agressie, gokschulden, geweld - tot een politieke kracht waarmee de autoriteiten rekening mee moet houden. De man is immens populair bij het grote delen van het volk die het gehad hebben met de ongecontroleerde massa-immigratie en de oprukkende Islam. In tegenstelling tot Nigel Farage, die door veel mensen toch wordt gezien als een pratende stropdas, heeft Robinson street credibility. Niet alleen door zijn misstappen in het verleden, maar ook door de vele malen dat hij gearresteerd was en de in totaal vijf perioden waarin hij gevangen werd gezet. De laatste keer in een vrijwel eenzame opsluiting in een gevangenis met zware criminelen, waar mensen vreesden dat hij het er niet meer leven uit zou brengen.

Hoeveel mensen er in de mars meelopen is niet duidelijk. De schattingen lopen uiteen van enkele tienduizenden tot honderdduizend, afhankelijk van wie je het vraagt. De mars begint bij het Euston treinstation waar de stemming er al goed inzit. Iraanse demonstranten lopen met grote borden: "Ali Khameini is dead. Thank you Trump." In de mars zijn er opvallend veel mensen met de Iraanse en de Israëlische vlag. De stemming is uitgelaten, vrolijk, ludiek, vermengd met de typische Britse quirkiness, dat aparte gevoel voor humor. De menigte is een mengeling van volkse types (soms een beetje ordinair, chavs heet dat in Engeland) botox-dames, ook wat artistieke types, mensen van kleur, gedistingeerde, goedgeklede Britten en families met kinderen en honden. Warempel ook één man die er uit ziet als een linkse intellectueel. Wat ik voorbij zie komen lijkt me een doorsnede van arbeiders en middenstand. De 5B’s: Brave Blanke Belasting Betalende Burgers. Niet bepaald de racist thugs, zoals sommige media de demonstranten proberen af te schilderen.

Ik spreek veel mensen en de grote zorgen zijn altijd migratie, vrijheid van meningsuiting en de oprukkende Islam. "In dit land kun je niet meer zeggen wat je denkt", vertelt een man. Hij heet Andrew en ziet eruit als een botte bootwerker, een kale kop met veel tatoeages. "Als je een probleem hebt met migratie, word je uitgemaakt voor extreem-rechts. Of je wordt gearresteerd en in de gevangenis gezet. Als alle mensen zouden opstaan, dan kunnen we wat veranderen. Maar veel mensen hebben angst om racist genoemd te worden."

De regering onder Starmer is recordhouder van mensen opsluiten die zich ongelukkig uitlaten op de sociale media. Niet iedereen is verbaal begaafd en gezegend met diplomatieke talenten. Juist deze mensen die eventjes hun emoties niet de baas zijn en hun woede ongenuanceerd spuien op de socials kunnen een klop op de deur verwachten. Momenteel zijn er naar schatting acht keer meer mensen in de VK dan in China gearresteerd voor sociale mediaposts die de regering onwelgevallig zijn.

Unite the Kingdom had een indrukwekkende lijst van sprekers uit het buitenland. Illustere namen als Eva Vlaardingenbroek, Filip Dewinter, Joey Mannarino, Ada Lluch en Europees parlementslid Dominik Tarczynski stonden op de line up. Maar de regering Starmer besloot deze personen niet toe te laten en weigerde inreisvisa met de reden dat het 'extreem-rechtse agitatoren' waren en dat hun aanwezigheid 'niet bevordelijk was voor het algemeen belang.' Een paar van hen accepteren het label van agitator niet en zijn momenteel een proces wegens laster opgestart tegen Keir Starmer.

Starmer moet onderhand toch wel een van de meest gehate mensen zijn in de UK. Tijdens heel de mars worden er gezangen aangeheven met "Keir Starmer is a Wanker." Straatventers verkopen hoedjes en T-shirts met een leuke rebus: Starmer is een anker met een W ervoor. Een zwaar getatouëerde oude man in een rolstoel is nog het duidelijkst: in vette witte blokletters spat "Starmer is a Cunt" van zijn zwarte T-shirt af.

Er lopen niet veel, maar toch wel wat zwarte mensen rond in de mars. Deze exoten in de overwegend blanke massa krijgen steevast een microfoon onder de neus gedouwd. Twee ervan zijn Tracy en haar dochter Cindy, 18 jaar geleden uit Uganda overgekomen. Volgens hen is de optocht vooral blank want zwarte mensen zijn volgens hen "te progressief". De moeder werkt met daklozen, dochter Cindy studeert criminologie. Ze zijn migratiekritisch: "Veel migranten die hier komen willen niet integreren en leven in parallelle maatschappij. Ze hebben geen enkele waardering voor wat Engeland hen heeft gegeven." Ze maken zich zorgen over de ongecontroleerde migratie: "We hebben geen idee wat er gebeurt met die massale instroom, wie er allemaal binnenkomt. De regering houdt de waarheid achter.  We hebben echt geen probleem met migratie, zolang als het properly, volgens de regels gebeurt." Keith, een man omwikkeld in een Britse vlag, zegt het onomfloerst: "We hebben de Duitsers tegengehouden die ons land wilden binnen vallen. Hoe dan kunnen we de invasie van illegalen op rubberbootjes niet stoppen?"

Bijna iedereen in de mars deelt dezelfde zorgen. Onder Starmer is Engeland met rasse schreden in een Orwelliaanse staat aan het veranderen. De leugen is de nieuwe waarheid geworden en wordt er zo vaak en zo hard ingepompt dat mensen uiteindelijk murw worden. De lofzangen op de Islam houden maar niet op, de waardevolle bijdragen van Islam worden voortdurend benadrukt. Wie daar anders over denkt en huiverig is voor de toenemende islamisering wordt beschuldigd van islamofobie,  de nieuwe thought crime. Ook hebben veel mensen er problemen mee dat Starmer probeert de digitale ID erdoorheen te drukken. Ze zien dat als het begin van de totale controlestaat. "Starmer is de meest gehate man in Engeland nu. Hij is een marionet van het WEF", vat Keith het samen.

"Ik hou van mijn land. En ik ben trots op Engeland. Maar ik ben volledig teleurgesteld in Keir Starmer", zegt Andrew, een oudere man die met zijn vrouw Madeleine uit het voorstadje Bromley hier naartoe is gekomen. Hij blijft nog diplomatiek maar geeft toe: "Ik ben eigenlijk vervuld van een diepe walging van die man." Deze desillusie is treffend verwoord door voormalige officier in de Britse Marine, Glenn. Achterop zijn jas staat het volgende: "Veteraan van de strijdkrachten van Hare Majesteit, ik weet niet waarom ik ooit de moeite heb genomen."

Op enkel incidentjes na verloopt de mars rustig, ondanks dat er flink wordt gezopen. Maar Tommy had van tevoren al aangekondigd dat alle ogen van de autoriteiten op de mars gericht waren. En dat men provocaties kon verwachten. "Gedraag je goed, Geen maskers. Geen agressie. Ik weet dat je woedend bent, maar laat je woede thuis, Ze zullen alles doen om ons te provoceren. Maar trap er niet in", had hij in een oproep de dag ervoor gezegd. De autoriteiten hebben zich de dag ervoor ook uitgelaten in de bekende zalvende clichés, als kwamen ze uit een AI-bot. Zowel burgemeester Sadiq Khan als Starmer kwam op de proppen met een vrijwel identieke verklaring: "Wij koesteren onze diversiteit. We kiezen voor hoop in plaats van angst, eenheid boven verdeeldheid." Het woord 'haatzaaien', populair in beschaafde Hollandse kringen, kennen ze niet in Engeland. In plaats daarvan spraken Khan en Starmer van peddling in hatred, met haat leuren.

Tommy Robinson had op de socials een duidelijk antwoord voor de onpopulaire bewoner van Downing Street 10. "The country belongs to us, the British people. Pack your bags you commie wanker."