De Nicht des Vaderlands en first bloke Nicolito: een setje narcistische nonvaleurs

Soep van de Week in het StamCafé

Onze premier maakt binnen een week meer vrienden dan Tofik Dibi in een heel jaar in de nachtsauna, op de baan, bij de pisbak of bij de wasbak van zijn roze moskee. Rob Jetten, koning van het speeddaten, werd dikke maatjes met, ja, met wie niet eigenlijk?

Uit de compilatie van collega Dorbeck (voor de leesonwilligen en de boekenhaters onder de reaguurders: Dorbeck is een personage in de roman De donkere kamer van Damokles uit 1958 van Willem Frederik Hermans) blijkt vooral dat La Jetten een ziekelijke geldingsdrang heeft. Ik heb hem nog nooit betrapt op enige ideologische diepgang, dus het kan niet zo zijn dat de Brabantse clown de wereld wil verbeteren of dat hij hogere doelen dan hemzelf nastreeft.

Deze klassieke ijdeltuit en narcist kan natuurlijk ook gewoon een gewillige marionet van superieuren zijn (de Europese Commissie, om maar iets te noemen), een soort Truman Burbank, al doe ik die creatie van Jim Carrey daarmee ernstig tekort.

Jetten doet mij niet alleen aan Truman Burbank denken, maar ook aan wethouder Tjolk Hekking uit Juinen en vooral aan Zelig, dat heerlijke personage van Woody Allen, die overal opduikt tussen wereldleiders. Leonard Zelig is een verlegen, onopvallende Joodse man uit New York met een extreem pathologische behoefte om erbij te horen en geliked te worden. Hij heeft letterlijk geen eigen identiteit. Uit angst om afgewezen te worden, transformeert hij onbewust en automatisch – zowel fysiek als mentaal – in de persoon met wie hij omgaat. Hij is de ultieme "human chameleon" (menselijke kameleon).

Windvaan en draaikont Jetten speelt net zo makkelijk de rol van premier als die van toiletjuffrouw. Toen Alexander Pechtold een keer op bezoek kwam in Nijmegen, waar Jetten in de gemeenteraad zat, zorgde zijn gedoodverfde troonopvolger ervoor dat alles tiptop in orde was. Jetten haalde zelf een doekje over de wc-bril, waarop zijn baasje moest gaan zitten.

Dan is er dat verhaal van “Monsieur X” in Frankrijk. Ik herinner mij een foto van hem naast Mitterrand tijdens de militaire parade in Parijs op 14 juli. Het moet in Paris Match geweest zijn, maar ik kan de echte naam van Monsieur X niet vinden, noch de foto. Het was een Armeniër, meer weet ik niet. Deze informatie vond ik wel: een perfect geklede, zelfverzekerde man die zich voordeed als iemand uit de entourage van de macht en daardoor overal binnenkwam waar hij eigenlijk niet hoorde. Hij verscheen bij officiële recepties, openingen en militaire plechtigheden, en liep mee met delegaties alsof hij erbij hoorde. Hij schudde hier en daar handen en poseerde voor foto’s. Niemand durfde Monsieur X tegen te houden, want iedereen dacht dat hij bij iemand anders hoorde. Hij wist zelfs toegang te krijgen tot het vipgedeelte bij de militaire parade op 14 juli en liep rond tussen officieren en genodigden en dook op naast de president. Social engineering avant la lettre!

Over social engineering gesproken: Rob Jetten als premier doet mij denken aan dat historische moment waarop Frenske Timmermans minister van Buitenlandse Zaken werd. Dat was één groot feest. Hij liet zich als een dweepzuchtige stalker met iedere hoogwaardigheidsbekleder op de foto zetten, of het nou de honoraire consul was van Liechtenstein of een of andere despoot van ver achter de Oeral. Zonder grandeur, zonder enig gevoel voor decorum en zo blij als Billie Turf die een uur gratis mag snoepen bij de Jamin.

Frenske schreef op zijn Facebookwandje: Ondanks alle nieuwe communicatiemiddelen is dit in de diplomatie nog steeds onmisbaar: persoonlijk contact. Op deze fotocollage een klein aantal van de vele collega-ministers en andere bewindspersonen die ik de afgelopen maanden bezocht of op BZ ontving. Vaak krijg ik bij deze foto’s de vraag: ‘Wat leverde dit gesprek op?’ Dat varieert. Soms meer begrip voor het Nederlandse standpunt, een andere keer een eensgezinde stellingname over internationale vraagstukken. Klikt ’t ook wel eens niet? Ja. Maar juist dan moeten beide kanten zich in woord en gebaar diplomaat tonen.

Frenske plaatste als bekrachtiging van zijn mondiale importantie deze heerlijk schaamteloze fotocollage.

Frenske schrijft: “Klikt ’t ook wel eens niet? Ja. Maar juist dan moeten beide kanten zich in woord en gebaar diplomaat tonen.” G.B.J. Hiltermann zou er nog bij geschreven hebben: president Reagan, die mij nog goed gekend heeft, Helmut Kohl, die mij nog goed gekend heeft, president Soekarno die mij nog goed gekend heeft, Adolf Hitler, die mij in Berlijn nog de hand heeft mogen schudden, etcetera.

De megalomane en narcistische Frans Timmermans openbaarde zich in een  Facebookposting, op 16 augustus van het jaar van het MH17-drama. Hij prees het boek Gevelde Eiken aan, met daarin gesprekken tussen de Franse schrijver/politicus André Malraux en oud-president Charles De Gaulle:

“Terecht en bijzonder dat Elsevier aandacht besteedt aan de vertaling van dit geweldige boek. Ik las het toen ik in Frankrijk studeerde en nadacht over welk beroep ik zou kiezen. Het gesprek tussen een groot schrijver en een groot staatsman leek mij vooraf interessant als stijlfiguur, maar lezend trof mij toch vooral de kracht van het menselijke retrospectief, de zelfkritiek van De Gaulle, die ik tevoren alleen maar voor grenzenloos arrogant hield. Een uniek boek dat ook 45 jaar na het gesprek de moeite waard is, want de essentie van internationale politieke verhoudingen komt er in terug. De titel verwijst naar het prachtige gedicht dat Victor Hugo schreef bij de dood van Théophile Gautier. In mijn woorden: “Oh, welk een woest lawaai maken de eiken die in de schemering worden geveld voor Hercules’ brandstapel!”

Welnu, onze Limburgse eik werd geveld, zonder woest lawaai. De lezer mag best weten dat ik good old Frenske mis. Ik scrolde door zijn Facebook-postings en dacht: dat was eigenlijk best een puike premier geweest. Een man met internationaal aanzien, een normale hetero die zich altijd inzet voor de letterbakmensjes, en met een discrete echtgenote die zich niet in alle mogelijke krolse poses toont op alle mogelijke datingsites, zoals first bloke Nicolás Keenan. Ik ben benieuwd naar de eerste officiële dienstreis van het setje. In ieder geval zullen ze vertroeteld worden door de stewards en het personeel van onze ambassades (beide groepen zijn exponenten van de Griekse beginselen) in de diverse buitenlanden maar ik ben benieuwd wat Jetten’s goede vriend Mohammad bin Salman al-Saud, de slager van Saoedi-Arabië, doet als het olijke tweetal in zijn harem komt overnachten.

In de onverdachte LINDA las ik dit:

Rob Jetten en Nicolás Keenan ontmoetten elkaar op een plek waar lovers elkaar normaal alleen in de film leren kennen: de supermarkt. “Toen ik voor mijn veiligheid moest verhuizen binnen Den Haag, kwam ik toevallig vlak bij Nicolás te wonen”, vertelde Rob eerder aan LINDA. “We kwamen bij dezelfde supermarkt. Hij herkende mij van TikTok-filmpjes van mij en Jesse Klaver met romantische muziek eronder”. De hashtag #resse waaronder grappige video’s over de vermeende romance tussen Jesse Klaver en Rob Jetten te zien zijn, bracht ze samen.

Ik ben ervan overtuigd dat Keenan (biseksueel ammehoela) spoedig zal worden afgevoerd door de Magere Mannetjes, want de knaap is een ongeleid projectiel en een serieuze bedreiging voor de loopbaan van premier Jetten. De Groene Amsterdammer schreef ooit. “In Jetten schuilt een tragische paradox. Hij heeft veel aandacht voor de mensen om hem heen, maar over zijn eigen binnenwereld is hij gesloten. Begin dit jaar sneuvelde Jettens relatie, iets waar hij het weinig over heeft. Juist de toegenomen drukte en stress in zijn huidige baan zouden een gewichtige rol hebben gespeeld bij de onverwachte breuk tussen Rob en Sjoerd, die elkaar leerden kennen binnen D66”, analyseert het entertainmentblad.

Ik denk dat de Magere Mannetjes met weemoed terugdenken aan good old Sjoerd, de perfecte first bloke van Jetten. Met name de rat Sjoerd Sjoerdsma zal er alles aan doen om die bruiloft van Rob en Nicolito te voorkomen. Mark my words. Die gaat niet door. Ik ga even wat centjes inzetten bij de bookmakers.