U heeft post van deze bevriende psychiater, NAW bekend bij redactie

Als eenvoudige psychiater ben ik natuurlijk zélf een narcistische dictator met Napoleon syndroom en geloof ik blindelings de farmaceuten die mij sponsoren. Echte interesse in mijn patiënten heb ik natuurlijk ook niet. In alle eerlijkheid, het gaat allemaal om mijn eigen ego.

Op andere vakgenoten valt zo hier en daar ook nog wel wat aan te merken. Opvallend vaak houden niet-kinderpsychiaters toch veel van kinderen. Ook fraude is ons niet vreemd. Onze beroepsvereniging is ook steeds vaker het spoor bijster. En aan de redding van het regime in Iran wordt achter de schermen gewerkt, zo begreep ik.

In de forensische zorg gaat het dan weer een stuk beter. Als we het slachtoffer niet kunnen redden, dan toch op zijn minst de dader. Kudos en driewerf hoezee!

Enfin, sommige oud-collega’s maken het wel erg bont. Vriend van de show Bram Bakker, part time oud-psychiater, maar ook coach, orakel, begenadigd hardloper, berucht vreemdganger en goeroe (je wordt alleen goeroe om te neuken, staat in de DSM). Brammetje heeft zich altijd afgezet tegen de psychiatrie maar eigenlijk tegen alles. De bloemlezing in het voorgaande noopt wellicht wel tot begrip van deze gevallen strijder.

Aan de andere kant weet Bram natuurlijk heel goed dat je natuurlijk geen flikker mag vertellen aan wie dan ook over een patiënt die je in de hoedanigheid van hulpverlener hebt onderzocht of behandeld. Net zoiets als zeggen dat je door rood mag rijden als je je rijbewijs hebt ingeleverd, jezelf als soeverein verklaren en je aan geen enkele wet meer houden of in je Porsche Macan het land door-kachelen en toch op D66 stemmen, zolang daar tegenover staat dat je maar één keer per jaar een intercontinentale vliegreis maakt en behoeve van het klimaat en de rest met de trein doet.

Hoewel GS misschien niet de kwaliteitskrant is die dit zou moeten publiceren, wil ik namens mijn beroepsgroep toch vergiffenis vragen voor het handelen van onze Bram. Hij gaat dat zelf niet doen. En wees eerlijk, Angela de Jong haar ware aard als tuchtrechter laten verraden is toch smullen.

Maar ook: nee een behandelaar moet gewoon z’n bek houden. Ook tegen een journalist. Ook als ‘m beloofd is dat het niet gepubliceerd wordt. Ook als de behandeling allang is afgelopen en ook als ie allang geen behandelaar meer is. 

Net nu we misschien dachten dat het niet erger kon, lijkt er toch nog ruimte te zijn om verdere schade te berokkenen aan de reputatie van mijn beroepsgroep die dit jonge vak dat nog in ontwikkeling is, naar beste weten probeert uit voeren. Kort gezegd – dit helpt niet -.

Wat moet er nu met Bram gebeuren? Misschien toch maar vervolgen? Ik pleit tegen een gevangenisstraf, maar enkel en alleen omdat Bram ook een gevangenisstraf zou weten te misbruiken door daar weer een ongelofelijke hoeveelheid kutboeken over te schrijven.