Wie zwijgt

Hee, maar dat is gek. Er was eens een jonge vrouw, in Nederland, die schrijver werd. Haar eerste boek ging over het verstikkende religieuze juk waaronder ze opgroeide. Zijn kasten over volgeschreven, op zich niet zo boeiend verder. Maar. Het was niet zomaar een verstikkend religieus juk, maar een verstikkend islamitisch juk. Yuk! Nog net iets gevaarlijker, weten we van bijvoorbeeld Salman Rushdie. Die had namelijk ook (milde) kritiek op een verstikkende patriarchale religie, meer specifiek de islam, en liep daardoor de hele tijd gevaar, tot we even dachten dat hij misschien niet zo veel gevaar meer liep, want toen klauterde er een oogchirurg, compleet met gereedschap, het podium op waar die Salman toevallig zat te zwammen, en sneed diens oog er zonder blikken of blozen uit. Zoiets mag in Nederland natuurlijk nooit gebeuren, daar zijn we het met z'n allen wel zo'n beetje over eens, en dus ritselen we beveiliging voor de jonge vrouw. Maar! Dan constateert een of andere pennenlikker van de NCTV ineens dat de bedreigingen vooral online plaatsvinden en dus wel meevallen, en trekken we die beveiliging gewoon weer in. Nou, iedereen helemaal over z'n theewater, want we kennen dit verhaal, we weten hoe het afloopt, en dat willen we nu juist niet, dus volgen er massale demonstraties, schrijven columnisten over niets anders meer en zetten 150 Kamerleden zich unaniem in om de fout te herstellen. O nee! Ingrid Coenradie, Songül Mutluer en Esmah Lahlah stellen wat laffe kamervragen, een enkeling pruttelt wat op X, en daar blijft het verder bij. Het Dagblad van het Noorden springt op de barricades, daarbij gesteund door de Auteursbond. Ontroerend, zeker, maar niet helemaal genoeg. De (relatieve) stilte is niet alleen laf en egocentrisch, maar ook nog eens levensgevaarlijk. @Links, joehoe, jonge vrouw dreigt verpletterd te worden door het patriarchaat, grijp in! @Rechts, hallo hallo, jonge vrouw dreigt verpletterd te worden door enge moslims, doe eens wat!