We dachten je te kennen

Beste Lidl, wat is er met je gebeurd? Zijn we niet lief tegen je geweest of zo? Waren we dan niet jarenlang trouw terwijl de boodschappen maar duurder, duurder en duurderder werden? We bleven toch juist komen, speciaal naar jou, voor jou. Dat weet je best. We kwamen uiteraard voor je lekkere groente en fruit, en eens in de zoveel tijd gaf jij ons wat men noemt stapelkorting. Als we dan een prachtig pak van onze favoriete koffie kochten, mochten we er van jou eentje extra meenemen. Of als we die fles overheerlijk geurend wasmiddel kwamen halen, wisten we: Lidl geeft ons de tweede fles gratis plus een knipoog. 1 + 1 gratis was onze code. Wat te denken van zout? Zout van de Lidl deed ons goed, maakte ons vrolijk en smaakte bijna als suiker. Dat wist jij, Lidl, daarom gaf je ons bij aankoop van twee zakken daarbovenop: nóg twee zakken! Helemaal voor niets. Pindarotsjes. We krijsten het door de winkel en daar kwam je aangehuppeld, een bekend tafereel. Zei je altijd: één doosje betalen, één doosje cadeau. Dan was onze dag weer zonnig. Zo ben... Zo wás jij, Lidl. Want kennelijk zit de Nederlanderhaat nog diep. Wat voelden we ons gebruikt, smerig en vies toen we lazen dat je stopt met stapelkortingen, omdat die niet eerlijk zouden zijn. Eigenlijk heb je ons dus jarenlang bedrogen. En daar nu zo'n wanstaltige marketingstunt aan wijden, ten koste van ons, is walgelijk. De signalen waren er natuurlijk al, en toch, goedgelovige types als we zijn, bleef ons vertrouwen groot. Nu zó tegen de lamp te lopen, terwijl we dachten eindelijk eens een leuke Duitser te hebben ontmoet, is ontzettend pijnlijk. Nu heb je echter je ware gezicht getoond. Lidl, je blijkt fout ná de oorlog.

On Bender knee is no way to be free

En daarrrr is de al aangekondigde langere video van Die Keer dat de cameraman van journalistiek fenomeen Bender beuken op z'n snuit ontving van een paar kansenkrijgers uit Delft. Terwijl de andere kids het rond het bezoek van Geertje W. wel grappig vonden om rond te hangen bij Bender, waren er natuurlijk ook weer een paar 'jongeren' die het lollig vonden tikken uit te delen. En toen de cameraman daar genoeg van had, liep het uit de hand. Later bleken familieleden van Bender kanker te hebben en/of hoeren te zijn, maar dat heeft de NOS nog niet kunnen factchecken. Wel een fact dat een groot groepje onruststokers het weer eens verpest voor de welwillende minderheid.

Wie had dat gedacht?

Nou ja zeg, iedereen dacht natuurlijk dat Forum voor Democratie onder de warme, harige vleugels van Lidewij de Vos de juiste richting op zou vliegen, alleen nog maar extreemlinkse sprekers zou uitnodigen op gala's, met allerlei zinnige ideeën voor Nederland zou komen en in het geheel niets onzinnigs meer zou doen. En wat denk je, blijkt Forum voor Democratie nog steeds gewoon een heel eng clubje vol rare snuiters die er vooral bij de JFVD geen misverstanden over laten bestaan dat ze op het uiterste stukje rechts van het politieke spectrum bivakkeren. Wij schreven al in 2020 over de Hollandse Hitlerjugend. Een vos verliest wel zijn haren, niet zijn streken, zullen we maar zeggen. Ploft vanochtend de Omvolkskrant op de mat met een heuse RECONSTRUCTIE, bekend van FvD, van het afgelopen kerstgala van de jongerentak van de partij, bekend van internet, waarin het gala onder de loep wordt genomen. Daar zijn namelijk aanwezig en zitten zelfs aan tafel met FvD-partijleider De Vos allerlei figuren uit de identitaire beweging, zoals de Duitser Severin Köhler van de AfD, de Sloveen Žan Žalec, oprichter van de Sloveense tak van de identitaire beweging, en de Ier John McLoughlin van de National Party. Allemaal wandelende hondenfluitketeltjes. Ook aanwezig op het gala is de sneuneus John A. die teksten als 'White lives matter', 'Blank 2023' en 'Zwarte Piet deed niets verkeerd' op de Erasmusbrug projecteerde tijdens de jaarwisseling van 2022/2023 en daarvoor ook werd veroordeeld. JFVD-voorzitter Iem Al Biyati zegt daarover: "Zover ik weet is die John niet veroordeeld wegens geweld, maar voor het uiten van een mening. Wij willen geen gedachtepolitie spelen en mensen uitsluiten vanwege het uiten van bepaalde meningen."

Conclusie is dus dat er werkelijk helemaal niks is veranderd bij FvD of bij de JFVD. Lidewij de Vos zegt voortdurend dat ze met een schone lei is begonnen en dat de zogenaamde kinderziektes eruit zijn, maar alle namen zijn hetzelfde, dezelfde gasten staan nog op de lei gekrijt en alle signalen: op donkerrood. Er prijkt alleen een nieuwe naam bovenaan de lijst en dat heeft vooralsnog wél effect.

Een docufilm over het Oekraïense tegenoffensief in juni 2023 dat de Zwarte Zee had moeten bereiken, maar al snel stagneerde en daarna uiteenviel

GeenStijls conflict desk Mosterd en Spartacus gingen naar de film en kwamen, ondanks jaren aan desensitisatie door eindeloze GoPro-horror en POV drone death cams, ontdaan de zaal uit. We kenden het genre al door en door, sommige beelden hadden we waarschijnlijk zelfs al eens langs zien komen. Maar dit was anders, en niet enkel omdat het de eerste keer was dat we dit soort beelden op een bioscoopscherm zagen; zelfs de bovenstaande trailer vertolkt de kwaliteit eigenlijk niet. Belangrijke noot: het tegenoffensief was van vóór de massale drone-oorlogsvoering, het was toen nog overwegend mann gegen mann.

De docufilm bestaat uit subliem gemonteerde GoPro-beelden en volgt filmmakers Mstyslav Chernov en Alex Babenko (bekend van) die zich ongewapend bij een peloton van Oekraïnes 3rd Separate Assault Brigade (wiki) voegen, belast met het innemen van sleuteldorpje Andriikva (wiki).

Tussen hun commandopost en Andriikva ligt een lijnrecht bosstrookje van zo'n 15 meter breed en 2.000 meter lang, er staat geen boom meer overeind. Het strookje wordt omgeven door aan beide kanten een modderpad dat net breed genoeg is voor een rups-troepentransport, en weer daarnaast ligt aan beide kanten niets dan een onbegaanbaar open veld met talloze antivoertuigmijnen en kraters. Daarmee is het slagveld bijna onbestaanbaar lineair.

De opening van de film, een GoPro-opname van zo'n vijf minuten, heeft alles. De inhoud gaan we hier niet verklappen, maar dit zet je als kijker dus vanaf moment 1 onder hoogspanning, waardoor je de hele film lang naarstig op zoek bent naar vijandelijke beweging zodra er een GoPro-opname getoond wordt.

Het beste element van de hele film heeft overigens weinig met de actie zelf te maken. Het is de portrettering van de soldaten zelf, tijdens de zeldzame stille momenten, ergens in een vochtig tunneltje, sporadisch onder vuur. Meer dan eens blijft het bij zo'n kennismaking, want ze komen niet meer terug. We zouden overigens aandurven dat het allerlaatste shot van de film het beste is dat het genre tot nu toe kent.

Bij een geacteerd meesterwerk als All Quiet on the Western Front rook je het lijkvocht in de kraterplassen, en ging de modder onder je nagels zitten. Maar hier wordt niet geacteerd; 2000 meters to Andriivka gaat ergens anders zitten.

Ga erheen, in een bioscoop nabij u.

Vluchtje komt zo

Slecht nieuws voor alle cryptoboys, meisjes die beroemd zijn geworden door hun billen op hun Instagram, meisjes die beroemd zijn geworden door hun borsten op Instagram, meisjes die beroemd zijn door hun make-up op Instagram, jongens die beroemd zijn geworden door hun sixpack op Instagram, voetballers, oud-Formule 1 coureurs, andere proleten, halve zolen, Najib Amhali, tuigvloggers, mensen die niet weten waar ze op vakantie moeten gaan en dus maar naar Dubai gaan, Gordon (oh nee alweer terug helaas), hele criminelen, halve criminelen, kwartcriminelen, criminelen die in kwartjes handelen, Extinction Rebellion activisten die naar de rechter zijn gestapt tegen een gebiedsverbod op Schiphol en andere lieve leuke mensen die regelmatig naar het Midden-Oosten moeten vliegen, maar KLM vliegt "tot nader order" niet meer naar Iran, Israël, Irak en diverse Golfstaten. Iets met sneeuw geopolitiek enzo.

Robin Hood met gele nicotinevlekken op zijn tengels

Peuken zijn achterlijk duur. Zo duur zelfs, dat mensen die wanneer ze lachen graag willen klinken alsof ze stikken, dat eigenlijk niet meer kunnen betalen. Zo duur, dat mensen die graag taai slijm en zo nu en dan een paar druppels bloed willen ophoesten, dat niet meer kunnen ophoesten. Tegen die achtergrond lijkt het ons niet meer dan normaal dat de gewone man op een gegeven moment in verzet komt. Idealiter is dat verzet ongewapend, dus kent u deze knakker, geef hem dan vooral aan. Bent u de beste man, en hebt u toevallig rode gauloises over? Inbox staat open.

Knopen: geteld

GroenLinks-PvdA heeft vanavond een of ander meetup meezing dinges in De Azijnfabriek (ja daar staat De Azijnfabriek) en om dat te vieren mochten alle media tegelijk om 19:30 uur vertellen dat Jesse Klaver toch bereid is zaken te doen met het kabinet. NOS meldt dat GL-PvdA onder voorwaarden bereid is tot het sluiten van deals met nieuw kabinet, RTL Nieuws meldt dat Klaver voor de zomer akkoorden wil sluiten met het minderheidskabinet, Trouw 'analyseert' dat GL-PvdA het minderheidskabinet de hand reikt, NRC heeft ook iets, het AD ook, en de Telegraaf, het FD, NU.nl, alleen het Voorburgs Dagblad laat nog even op zich wachten. Hoe dan ook, Jesse Klaver, die eerst de hele tijd aan het janken was over blokkades, toen ging janken dat ze bij het minderheidskabinet geen enkel idee hadden, heeft nu opeens bedacht dat hij het helemaal anders gaat doen. Je zou haast denken dat hij eindelijk heeft berekend dat hem met 20 zetels na een verkiezingsnederlaag weinig anders te doen staat als hij niet wil dat Joost Eerdmans en Gidi Markuszower de vaste bijwagens voor de coalitie worden. Hoe dan ook, of iedereen Jesse Klaver nu even wil geloven als hij zegt dat hij dit allemaal voor het landsbelang doet, en dat we niet zes weken lang naar een toneelstukje hebben zitten kijken.

Fractiediscipline boven de 1 mol per vierkante meter

Het is hommeles in de anders altijd zo gezellige fractie van de Europese Volks Partij in Brussel, bekend van corruptie (veel corruptie), en van Ursula von der Leyen. De BBB, die zit daar namelijk ook in, samen met het CDA, en NSC trouwens, heeft namelijk STRAF gekregen van fractievoorzitter Manfred Weber (won ooit Spitzenkandidat-verkiezing van Timmerfrans maar werd toch geen voorzitter). "Europarlementariërs van de BBB worden voor een periode van zes maanden gestraft vanwege steun aan een motie van wantrouwen tegen EU-kopstuk Ursula von der Leyen en haar Europese Commissie." Vreemd, wij dachten dat je in Brussel gewoon met je vuist op tafel kon slaan en dat het dan vanzelf goed kwam. Nog vreemder: juist door onder andere de EVP werd het handelsverdrag waar de boeren zo boos over zijn deze week uitgesteld. Helemaal niet vreemd: "Het CDA steunt de maatregel."

Niet dat het in Amsterdam dan geen hel meer is

Weinig mensen worden vrolijk van betaald parkeren in Amsterdam. Specifiek in Amsterdam-Noord en Osdorp was dat een slecht plan. Goed, de opmars van de parkeerautomaten bleek niet te stoppen en daar moet nu maar mee worden gedeald. En daarmee dealen doen bewoners in de plaatsen rondom de hoofdstad. Die hebben er namelijk LAST van dat Amsterdammers en hun toeristenvrienden geen zin hebben om duizend euro te betalen voor een plekje in hun eigen stad en derhalve uitwijken naar bijvoorbeeld Oostzaan, Landsmeer en Badhoevedorp. In Oostzaan kan een dierenambulance niet eens meer voor de deur van het asiel staan vanwege Amsterdamse plekkenpikkers. Die moet nu honderd meter verderop parkeren, in Amsterdam-Noord nota bene, op het terrein van de Lidl, en in ruil daarvoor houdt de dierenarts de boel nog schoon ook.

Maar de bewoners van die laatste bakens van het gratis parkeren hebben inmiddels schoon genoeg van die hel, zo lezen we in De Telegraaf, en grijpen naar meedogenloos wapentuig: briefjes. Aso-auto's worden ermee volgeplakt. En wat er dan op die briefjes geschreven staat: 'ASO', 'ASO' en nog eens 'ASO'. Terecht, want aso's dat zijn het. Nu maar hopen dat de onverbiddelijke boodschap aankomt, anders wordt zwaarder geschut overwogen. De schuldige gemeente Amsterdam laat weten 'mee te denken' over oplossingen. U kunt wel raden waar het dan naartoe gaat: betaald parkeren in Oostzaan, Landsmeer, Badhoevedorp en alle andere omliggende dorpen.

Het is weekend

Neil Young brak vorige zomer het podium af tijdens een snikhete alsook legendarische avond in Groningen, waarop hij opende met een akoestische Ambulance Blues, en van daaruit nooit meer omkeek. Die avond werd geopend door Van Morrison, die op het hoogtepunt van de popmuziek in de twintigste eeuw louter bangers produceerde (van Astral Weeks tot Veedon Fleece), maar op dat podium in Groningen erbij stond of hij ieder moment dood neer kon vallen, of toch in ieder geval in zijn broekje had gedreten. Sir Van kakt er vandaag zijn vijftigste (?, geen idee) album uit, een ode aan de blues, de Chicago-Delta-Texas-blues, een ode aan BB King en Buddy Guy enzo. WIJ gaan er niet naar luisteren, wij hebben weekend, er is ook nieuwe muziek van de Nederlandse metalgoden van Textures en de internationale metalgoden van Megadeth (de allerlaatste), en er is een gedicht van Lawrence Ferlinghetti. Wat een leven. Drank.