Tussen het demoniseren van de Nederlandse pers, Thierry Baudet en zijn Forum voor Democratie, PVV Kamerlid Martin Bosma, pleitbezorgers van referenda en tegenstanders van de Sleepwet door, hakte minister van Binnenlandse Zaken Kajsa Ollongren afgelopen week een knoop door die wél in het belang is van de democratie. De D66-jonkvrouwe van tsaristische adel nam in een ronkend persbericht alvast  één aanbeveling van de ‘Evaluatie- en Adviescommissie Wet financiering politieke partijen’ over: het wordt niet langer mogelijk voor politieke partijen om giften te ontvangen uit het buitenland. Dat is een goed voorstel, overigens enkele jaren geleden al ingediend door niemand minder dan Selcuk Ozturk (Ik kan de umlauts niet zo snel vinden) van DENK. Want buitenlands geld heeft geen fuck in goed Hollandse politiek te zoeken. Waar over later meer.

Nou jaaaaa die weldenkende Youp toch. Wát een column. En dat in de krant van weldenkend België.

Moeten wij nu echt gaan roepen dat ieder weldenkend mens tegen dit soort teksten moet zijn? Dat hij de weldenkende Gert Ysebaert alsmede die deuglullen in de VPRO-gids tegen de schenen schopte met dat woord 'pisnicht'? Dat 'poot' of 'flikker' echt superkwetsend is voor weldenkende mensen? En enorm homofoob voor weldenkende mensen? Dat 'jamaar Amsterdam' echt geen excuus is voor weldenkende mensen? Moeten we echt iets zeggen wat weldenkende mensen vinden van hockeydoos? Geldgleuf? Maffiasloeries? Lulkoek? Moeten wij daar nu echt iets van zeggen?

Nee joh.

Weldenkend mens Youp steekt gewoon een dikke en welverdiende middelvinger in de bips van al die deugende fatsoensrakkers annex weldenkende mensen en die politiek correcte weekdieren bij die ruggengraatloze NPO-gomorra van een NOS. En dan vooral in de bips van die lijkwitte buigblanke Marcel Gelauff met zijn zachte zeiktoontje. Want Youp mag dat.

Columnisten zijn anno 2017 geen generaals meer, maar infanteristen met een fotootje; als ze sneuvelen zoek je andere. Maar Youp mag dat. Ja, die man met het brilletje – die blijft buiten schot.

De eerste keer dat de VVD het mes zette in de hypotheekrenteaftrek (HRA) was de invoering van het eigenwoningforfait. Op het aanslagbiljet wordt een deel van de aftrek gesaboteerd, door een fictief bedrag in mindering te brengen. Daarna beperkt tot de eerste dertig jaar, alleen de kosten van de aankoop & uitbreiding woning en tegen welk marginaal percentage mag worden afgetrokken. Er wordt altijd wel aan gerommeld.

De tweede keer was vooral schrijnend voor de jongere generatie. Die mochten niet meer aan de (bank)spaarhypotheek of beleggingshypotheek. Door de verplichte aflossingen op de hypotheek in plaats van ernaast te sparen of beleggen, geeft in de eerste maand weinig effect, maar in de laatste maand heeft de eigenaar bijna geen hypotheek, hypotheekrente of aftrekpost. Gemiddeld over de looptijd halveert de uitstaande hypotheek, de verschuldigde rente en de aftrekpost. Waar een afgelost huis nu een uitzondering is, wordt het langzaam de norm.

De derde keer is de afschaffing van de Wet Hillen. Deze wet geeft een korting op het eigenwoningforfait voor (bijna) afgeloste woningen om te voorkomen dat er over de eigen woning inkomstenbelasting moet worden betaald bij gebrek aan HRA. Ter compensatie wordt het forfait van 0,75% verlaagd naar 0,6%, iets wat alleen indruk maakt bij kiezers die vergeten zijn dat het in 2014 vanaf dat percentage verhoogd werd.

\

Geen idee wie de grootste-hypocriet-van-de-week bokaal verdient, maar dat het een politicus is, is zeker. Waar de krant uitpakt met de grootste anonieme open deur van het jaar (“Er melden zich de grootste debielen aan voor de PVV-klasjes”, zegt een Kamerlid van de partij), blijft journalistiek Nederland stil als het gaat om die andere vege red-het-lijf oefening. Van de VVD mogen de lokale neefjes na de gemeenteraadsverkiezingen meespelen met de debieltjes van de PVV. Zelfs CDA’ers sluiten samenwerken met de partij van Wilders niet uit. 

Wat plakt dat pluche toch lekker hé? 

Zou jammer zijn als dat binnenkort afgelopen is.

Dankzij ons.
Die gekkies met stemrecht.

Dat vermaledijde stemrecht! Het zou verboden moeten worden!

Doorzichtiger kan een charme offensief niet zijn.

Minachtender ook niet.

En dan nu Ismail.
Of eigenlijk de Nederlandse pers.
Nooit te beroerd om de meest kanslozen onder de allochtoniërs kansen te geven.
Perdiep Ramasar bij Trouw.
Hanina Hoofddoek bij het AD.
Mano Bouzamour bij Het Parool.
Harriët Duurvoort bij de Volkskrant.
Özcan Akyol bij de Publieke Omroep – en het AD. O wacht, het begon bij Prometheus. 

Schrijven kunnen ze allemaal niet maar hey, who cares?! Ze hebben een naam én achternaam die niemand kan uitspreken en daar doet de hoofdredacteur van dienst het voor. En zo kan het gebeuren dat een randdebiel die nog te dom is om zijn eigen naam foutloos te spellen, mag leeglopen in een interview wat in de schoolkrant niet had misstaan, want hey, schoolkrant. Sinds wanneer is tuig in de vorm van Ismaïl Ilgun in staat om lessen aan journalisten te geven.

Aardige alinea uit de uitspraak van de kantonrechter: “FNV heeft voorts gevorderd dat Alescon c.s. wordt veroordeeld haar een schadevergoeding van € 100.000,00 te betalen. De kantonrechter zal deze vordering afwijzen. FNV heeft niet deugdelijk onderbouwd welke schade zij heeft geleden. Dat klemt temeer nu FNV ter zitting heeft bevestigd dat haar voormalige voorzitter in 2011 door Alescon c.s. over de uitzendconstructie is geïnformeerd en FNV daartegen pas in de loop van 2016 bezwaar is gaan maken.” Wie is hier nou de graaier? De FNV was dus al zes jaar op de hoogte van de ‘schijnconstructie’ die de PvdA deze weken in de greep houdt. Huidig PvdA Kamerlid William Moorlag werd in 2015 directeur bij Alescon. De schijnconstructie was bovendien opgetuigd – volgens het lijdend voorwerp - om zoveel mogelijk arbeidsgehandicapten die moeilijk toegang hebben tot de arbeidsmarkt aan het werk te houden.   

PvdA-leider Lodewijk Asscher steunde Moorlag in eerste instantie maar uit deze agree to disagree-tweet van Moorlag kan men afleiden dat het daar nu wel mee gedaan is. 

Maar Moorlag heeft natuurlijk volledig gelijk. Laat eerst maar eens goed onderzoek doen naar de hele kwestie. Maar ja, dit is de PvdA. Uit de verschillende berichten blijkt dat het zoals gebruikelijk weer een feestje van sociaal-democratische messenwerpers is geworden, alle dolken gemikt op de rug van Moorlag.

Diezelfde Moorlag weet op zijn beurt van geen wijken. Dus dat onderzoek komt er en dan volgt (of in omgekeerde volgorde) ook nog die ongetwijfeld vermakelijke ledenraad – Durk Tjiksema uit Groenlo die ook wat wil zeggen, dat werk - afgedwongen door de PvdA-jeugd.

De PvdA een beetje kennende komt al die dolkensmijterij dan kort voor de gemeenteraadsverkiezingen komende maart tot een geweldige explosie.

Zo rolt de PvdA nu eenmaal en het hoofd van Moorlag ongetwijfeld ook.

Ook opmerkelijk: de FNV begon de PvdA kort voor de verkiezingen te chanteren met de kwestie, op dinsdag 7 maart om precies te zijn. Op dinsdag 14 maart ging toenmalig staatssecretaris Jetta Klijnsma (ook PvdA) van Sociale Zaken samen met Moorlag op werkbezoek bij De Nieuwe Wierde in Grijpskerk.

Klijnsma is nu Commissaris van de Koning in Drenthe, Lodewijk Asscher fractievoorzitter, het hoofd van Moorlag ligt op het hakblok.

Waarvan akte.

“Weet je wat het verschil tussen een Turkse vrouw en een dictator is?” vroeg Mark Rutte me toen ik met hem een nagesprek had over mijn arrestatie in Turkije. “Met een dictator kun je onderhandelen."

Interessante  opmerking. “Turkije is een matriarchale samenleving, mannen luisteren naar hun moeder – en dus  vrouwen.” Bemoedigende woorden, aangezien mijn hersenen op dat moment doordraaiden door een  restant PTSS. Maar niet alleen Turkse mannen laten zich afblaffen en commanderen door vrouwen. Je zult ze de kost geven, mannen die op hun werk master of the universe zijn maar thuis veranderen in een gewillige pinautomaat die ja  en amen zegt tegen de vrouw die ooit zijn kinderen heeft gebaard. Ja, hier  spreekt een frustratie die moet achterblijven in 2017.

Wat meegaat naar 2018 is echter de uitspraak van Rutte. Nazi-overblijfselen en fascisten zijn we, aldus Erdogan. We zullen een prijs betalen voor het weigeren van een Turkse minister in Rotterdam. Beetje vrouw haalt de schouders op. Blaffende hond. Het is maar een man die het zegt. Nou én, dan mag de ambassadeur niet naar Turkije. Nou én dat de betrekkingen met de Turken kut zijn; wat verwacht je dan, als betrekkingen met Nederturken way beyond kut zijn? Als ze hier massaal Heil Erdogan roepen en zonder gêne de kliklijn mailen/ bellen want tja, een goede Turk luister nou eenmaal naar zijn meester? 

Waar vrouwen mannen the silent treatment geven bij een ruzie, vinden zelfs westerse leiders dat het maar ns afgelopen moet zijn - niet praten is wel zó kinderachtig. Ja en dus?! Hoezo zou je onderhandelen met iemand die je Nazi noemt? Onderhandelen met een  dictator die Nederlandse cartoonisten voor het gerecht sleept, onderhandelen met een dictator die Nederlandse columnisten landarrest geeft, onderhandelen met een dictator die zonder proces mensen met een Nederlands paspoort oppakt en wegstopt in de gevangenis, onderhandelen met een dictator die de pers opsluit, onderhandelen met een dictator die in álles een dictator is, is niet kinderachtig. Het is verraad aan de eigen bevolking. Waar staan we voor, als Westen? Als Nederland? Waarom moet alles wijken voor de wereldwijde volksverhuizing door kansloze wereldburgers die hier onze uitkeringen opsnoepen en huizen inpikken?

Een politicus die de eigen bevolking niet op het eerste plan zet, is een accident waiting to happen. Migratie in de vorm van asielzoekers is een accident waiting to happen. Hell, zelfs Erdogan is een accident waiting to happen – en nee dat is niet hetzelfde als om een sniper vragen, ik zou niet durven. 

Het verschil tussen een dictator en een willekeurige premier van een Westers land? De Rubberen Ruggengraat. Op 21 maart 2018 gaan wij onderhandelen met Rutte en co. Ook dat is een accident waiting to happen.

Als de column van professioneel ballenlikster Heleen Mees in de papieren Volkskrant de kop '#Not Me' heeft weet je alweer hoe laat het is: hypocriete Heleen roept weer wat over aanranding en seksuele intimidatie en ongewenste intimiteiten.

Terwijl Heleen topbankier Willem Buiter stalkte, dood wenste, digitaal verkrachtte in de hoop zijn ballen te likken en een compleet krankjorum foto van een dode vogel toestuurde. Kortom: Heleen 'zal ik je ballen likken' Mees heeft ze niet helemaal op een rijtje. Heleen is een soort Francisco van Jole avant la lettre: mensen aanranden, niet zelf conclusies trekken en alsnog een dikke bek hebben over anderen. Dan de inhoud van de column: Heleen Hindsight schrijft dat Hillary Clinton (wie is dat ook alweer) de verkiezingen heeft verloren omdat blanke witte jonge vrouwen niet allemaal op haar gestemd hebben. Dat schreven Amerikaanse & Engelse media al meer dan een jaar geleden ook al, maar toch bedankt voor deze info, Heleen. "In dat licht bezien is het cynisch zo niet pijnlijk te noemen dat de #MeToo-beweging nu wordt geframed als het ultieme verzet tegen het presidentschap van Donald Trump." Ja, dat is pijnlijk. Het is vooral pijnlijk dat de #MeToo-beweging überhaupt geframed wordt. Want de #MeToo-beweging moet geen aanklacht tegen een president zijn, maar een aanklacht tegen vieze aanranders zoals Francisco van Jole die zijn tong in een meisje van 23 propte en in zijn witte onderbroek op dat meisje ging liggen. Een aanklacht tegen stalkers als Heleen Mees die, terwijl ze wist dat de man in kwestie getrouwd was met een ander, met hun ongewenste intimiteiten en mailbommetjes mensen compleet kapot hebben gemaakt. En dan vooral tegen types als Francisco van Jole en Heleen Mees die als een paling in een emmer snot de dans ontspringen en vervolgens met opgeheven vingertje de lucht zwanger maken van hypocrisie.

Heleen Mees geeft geen fuck om rechtvaardigheid. Heleen Mees is hongerig naar pik en als het effe meezit sleept ze op slinkse wijze tientallen miljoenen uit een of andere rechtszaak. Wees geen trut. Doe niet als Heleen.

Ja natuurlijk ben ik gevraagd. En niet alleen door Martin Bosma, tijdens het Grote GeenStijl Dictee. “Wat voor farce was dat!?” vroeg ik hem naar de toestand in Rotterdam. Hij bezwoer dat hij er niets mee te maken had. Beetje dom, meer dan een beetje zelfs gaf hij toe. “Is het niets voor jou, de PVV-lijst in Rotterdam aanvoeren?” Goeie grap; wat het ongetwijfeld ook was. Totdat ik ‘ja’ had geroepen natuurlijk. Maar nee Martin. Dat is niets voor mij. Ik kan me niet eens meer herinneren of ik nog de moeite had genomen om die woorden uit te spreken of dat mijn blik het antwoord luid en duidelijk gaf.

Als getogen Rotterdammer gaf ik mijn ja-woord uiteraard aan Leefbaar Rotterdam.

Tot twee keer toe zelfs.

Ware het niet dat ik vergat al getrouwd te zijn met METRO. 

Nou ja, vergeten? Gelijk een overspelige man wist ik dondersgoed wat er zou gebeuren als ik toestemming voor mijn overspel zou vragen. Anders dan die overspelige man, vroeg ik brave borst, dan ook eerst toestemming aan mijn partner.

Ik hou van METRO.

Er gaat niets boven METRO, de enige krant die zowel op papier als online tot het best gelezen nieuwsmedium behoort.

En als METRO ‘nee’ zegt, is het duidelijk.

NEE.

En dus was het NEE. 

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan.

Introspectie is hierbij aan de orde: dertien jaar schrijf ik al over álles wat zich in de Nederlandse samenleving afspeelt, dertien jaar word ik al uitgelachen als ik wijs op het gevaar dat ‘islam’ heet. Terwijl in die dertien jaar de islam meer en meer kapot maakt dan ons lief is. Tel daarbij op dat je als columnist die niet tot het mediakartel behoort meer in de bioscoop of theater zit, dat je dagen vult met sporten en lunchen, kortom dat je eigenlijk al tien jaar met pensioen bent omdat je als columnist niet in de gelegenheid wordt gesteld je werk te doen omdat types als Stevo Akkerman (wie?) en godbetert zelfs hoofddoekjes dat blijkbaar stukken beter kunnen, tja, dan is het tijd om nog ‘ns met de partner te praten.

En met Leefbaar.

Want hey, ik wilde echt wel. 

Nee natuurlijk ben ik niet objectief! Mijn naam staat erbij! Als Shula’s bestie Eva het mag zijn én zeggen, mag ik het ook!

En uiteindelijk was er een compromis: Lijstduwen voor LEEFBAAR werd goedgekeurd. ‘Mijn zegen heb je,’ zei de Libelle-chef. ‘Foie Gras-liefhebber Jan Wolkers heeft ook lijstgeduwd,’ zei de GeenStijl-chef. ‘Voor de Partij voor de Dieren Nota Bene!’. En METRO, mijn METRO sprak de historische woorden: ‘Ik wil geen LETTER teruglezen over Rotterdam, de verkiezingen, laat staan LEEFBAAR’. 

In de gloria belde ik LEEFBAAR.

In de gloria werd ik omarmd.

Maar nog geen vier minuten later trok ik mijn ‘ja’ in.

Heus, ik hou van LEEFBAAR, Tanya Hoogwerf is een vriendin geworden, Joost Eerdmans en co hebben me omarmd vanaf het moment dat ik weer voet in Rotterdam zette. Maar hey, ik heb een apathie tegen migranten die niets kunnen. Noem me een racist, maar realist is een beter woord. Als pers gaan we onwaarschijnlijk veel plezier beleven aan mooiboy Ehsan Jami. Maar zonder mij. 

PS1. Alleen al door zijn naam in de GEENSTIJL Zoekmachine te stoppen, is het goed tijdverdrijven. Persische relneger, tsssss!  

PS2. Deze column verdient meer #OPHEF

De feestdagen zijn een rare combinatie van mensen die tot het nieuwe boekjaar moeten wachten op zorg en mensen die zich volvreten ten einde ook in de wachtrij te komen. Aan de ene kant een vrij gevoel en marktwerking, via de achterdeur een planeconomie die tekortschiet.

Politiek gevoelige zorg aan bijvoorbeeld kinderen met taaislijmziekte werd uiteindelijk tegen iedere prijs geaccepteerd door afpersing. Het zou volgens Vertex € 170.000 per jaar per patiënt moeten opbrengen, voor iets dat een apotheker voor € 20.000 per jaar kan maken. 

Dit medicijn is mede ontstaan door hulp en investeringen vanuit de patiëntgemeenschap. Dan zou je verwachten dat ze iets terugkrijgen. Dat is ook gebeurd. De Cystic Fibrosis Foundation verkocht in 2014 voor 3,3 miljard de royalty’s. Daar hebben de 750 Nederlandse patiënten natuurlijk niets aan.

Binnen de thuiszorg moest 1 op de 5 aanbieders ouderen weigeren omdat er te weinig zorg was ingekocht. Verzekeraars willen graag dat zorgverleners onbetaald doorleveren, alleen is een thuiszorginstelling financieel gezien een veredeld uitzendbureau wat dan failliet gaat. 

Bij zorg die wat meer in de taboesfeer zit, niet sexy genoeg voor een volksopstand gaat het mes er stevig in. De eerste patiëntenstop voor Prinsjesdag, die als een olievlek door Nederland trok. Terwijl er 288 miljoen onverwacht niet besteed werd, openen de verzekeraars de frontale aanval. Midden in de vuurlinie blijven de zwakste in de samenleving zonder hulp achter.

Voor de behandeling betaalt de patiënt via de basis & aanvullende verzekeringen, werknemer- & werkgeversbijdragen en belastingen, tijdens de behandeling via eigen bijdragen en na de behandeling een rekening voor het eigen risico. De inning is een rookscherm. Totaal bijna zes duizend euro per Nederlander, een kleine honderd miljard per jaar. Het is vreemd dat over zo veel geld, zo weinig ministers gaan en zo weinig gedebatteerd wordt.