VrijMiBo met The Red Clay Strays, Barry Manilow, Death Cab for Cutie & meerrrr

BIERRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR

Sinds een paar jaar en zeker sinds het knalalbum Made by these Moments in 2024 een van de grootste bands ter wereld op het gebied van americana: The Red Clay Strays. Scoorden monsterhits met Wondering Why en Wanna be Loved en dan hoeven we u helemaal niet uit te leggen wanneer u dat nummertje draait want dat gaat zo: Hallo bent u de meneer van de datingapp ja dat ben ik goh nou wat leuk ik heet Samantha hoi ik heet Rolbert (geen idee, red.) ja hoor ik pake je jas wel aan oh dan stofzuig ik het huis wel even nou wil je een rode wijn ja doe maar een barbaresco goh wat een goede keuze zullen we een muziekje aandoen leuk waar zat je aan te denken nou ik dacht aan Wanna be Loved van The Red Clay Strays ken je dat waar liggen hier eigenlijk de condooms? De southern- blues- americanarockers uit Mobile, Alabama (net als Eugene Sledge trouwens) komen nu met hun derde album, Grateful, met een soort gospelrock waar je van moet houden (wij eigenlijk niet), maar die je vooral op standje 100 door je speakers moet rammen. Ook nieuw: Barry Manilow, van Copacobana, die na z'n kankerbehandeling (deel long eruit) dacht dat-ie nooit meer kon zingen, maar mooi toch wel. Enfin, u ziet hoe snel het kan gaan. Vier het leven, drink bier en geniet. Het is weekend. Proost.

Hier nu   langs het lange diepe water
dat ik dacht dat ik dacht dat je altijd maar
dat je altijd maar

hier nu   langs het lange diepe water
waar achter oeverriet   achter oeverriet de zon
dat ik dacht dat je altijd maar altijd

dat altijd maar je ogen   je ogen en de lucht
altijd maar je ogen en de lucht
altijd maar rimpelend   in het water rimpelend

dat altijd in levende stilte
dat ik altijd zou leven in levende stilte
dat je altijd maar   dat wuivend oeverriet altijd maar

langs het lange diepe water   dat altijd maar je huid
dat altijd maar in de middag je huid
altijd maar in de zomer in de middag je huid

dat altijd maar je ogen zouden breken
dat altijd van geluk je ogen zouden breken
altijd maar in de roerloze middag

langs het lange diepe water   dat ik dacht
dat ik dacht dat je altijd maar
dat ik dacht dat geluk altijd maar

dat altijd maar het licht roerloos in de middag
dat altijd maar het middaglicht   je okeren schouder
je okeren schouder altijd in het middaglicht

dat altijd maar je kreet   hangend
altijd maar je vogelkreet   hangend
in de middag   in de zomer   in de lucht

dat altijd maar de levende lucht   dat altijd maar
altijd maar het rimpelende water   de middag   je huid
ik dacht dat alles altijd maar   ik dacht dat nooit

hier nu langs het lange diepe water   dat nooit
ik dacht dat altijd   dat nooit   dat je nooit
dat nooit vorst   dat geen ijs ooit het water 

hier nu langs het lange diepe water   dacht ik nooit
dat sneeuw ooit de cipres   dacht ik nooit
dat sneeuw   nooit de cipres   dat je nooit meer