ACHTTIEN

We weten het nog goed, toen we achttien waren, stonden we in de WK-finale en maakten we het winnende doelpunt, waarna we onze focus verlegden op het kanaalzwemmen van hot naar her en we een of andere Maarten met z'n korzelige handen voorbijzwommen; "Ik kan niet meer", riep hij ons toe, vooraleer we versnelden en we hem lieten gaarkoken in z'n eigen sop, en in het water van de Dokkummer Ee. We kochten boten, grote boten, we hadden al het geld van de wereld, we richtten bedrijven op en we gingen met grote blote Russische vrouwen genaamd Tatjana en Nadiya dansen en vrijen op Kazantip, en als we die Russische vrouwen niet hadden schuimden we naar dure Duitse bordelen en bestelden we per fles, in plaats van per glas. We hadden huizen zonder hypotheken, we werkten hard (maar fair) en we hadden respect voor dieren, én voor de natuur, want ons tochtje Laos-Cambodja-Vietnam voltooiden we na gearriveerd te zijn met de bus-boot-trein. Oh nee, dat was allemaal een droom, toen we achttien waren lagen we op een duistere studentenkamer van 10m2 Championship Manager te spelen. Enfin, volgende week mogelijk achttien graden, geniet ervan.