Sierlijke hoedafname voor Dick Schoof in het kerstcafé
Welverdiend
En dan te bedenken dat zijn bijnaam vroeger 'De lachende moordenaar' was. Op het eerste gezicht had hij meer weg van 'De sullige kluns'. Dat gestamel, die naar slapstick neigende hand- en armbewegingen van 'm. Hendrikus Wilhelmus Maria Schoof leek voorbestemd te eindigen als schlemiel des vaderlands. Dat constante gehakketak van Wilders, een ministerploeg gevuld met beginnelingen, het gegeven dat niemand ooit op hem gestemd heeft, de Eerste Kamer, Marjolein Faber, ga er maar aan staan.
Paar maanden verder: Bassiehof's politicus van het jaar 2024. Schoofie heeft een even ondankbare als onmogelijke taak, met Wilders die zo nu en dan a la Cruijff bij Beenhakker naar beneden afdaalt om instructies te geven, op zijn stoel plaats te nemen. Het zou niet moeten werken, maar het werkt, zo lang als het duurt. Bovendien: sympathieke vent. Beste bedoelingen, weinig mis mee. Lang interview vandaag in de Volkskrant met de goede man, en wat opvalt: hij begint warempel iets presidentieels te krijgen, die ouwe ongekozen technocraat van ons. In het kader van de kerstgedachte:
En als we toch bezig zijn:
Bonuspunten: zelfrelativering
Nog een bonuspunt dit hoor
verzoekje
done
Reaguursels
Dit wil je ook lezen
Korte ode aan Danny de Munk en de allerslechtste Nederlandse muziek die ooit gemaakt is in het Stamcafé
Maar: je moet schieten, anders kun je niet scoren. En schieten, dat deed Danny. Oei oei oei, dat was me weer een loei
LIVEBLOG. Dick en Kock in Hét Afscheidsinterview
De Catshuiswaardige premier
FOTOQUIZ. Welk ballet voert Dick Schoof hier op?
Wat zullen we hem missen
Elkaar de hersens inslaan in het Stamcafé
In een gezonde democratie kun je elkaar gewoon eerst de hersens inslaan en daarna samen een biertje gaan drinken
