Chef de VrijMiBo
Ik wijd je dit gedicht, zodat, als ooit mijn naam
Voorspoedig in een verre tijd aan land zal komen,
Groots voortgedreven als een schip door een orkaan,
En op een avond stervelingen zal doen dromen,
Jouw aandenken zo fabelachtig als fantomen
De lezer afmat als een monotoon timpaan
En, in mijn laaghartige verzen opgenomen,
Door een geheime broederband blijft voortbestaan,
Verdoemde vrouw, jij die vanaf de hellegrond
Tot aan de hemeltrans slechts mij als toevlucht vond:
-O jij die, als een schim onmiddellijk verzwonden,
Met lichte voet en onbewogen blik trapt op
De dwaze stervelingen die je wrang bevonden,
Standbeeld met gitzwart oog, engel met bronzen kop.
Reaguursels
Dit wil je ook lezen
Alles moet stuk: overmatig en zwaar zuipen op laagste niveau ooit
Er blijft helemaal niks over van dit land
VrijMiBo met Éric Cantona
We drinken bier, maar een liveblog volgen kan natuurlijk ook nog
LIVE! De start van carnaval
Omdat het beneden de rivieren ook donders gezellig is
Paniek! Bel het Rode Kruis! Carnaval wordt fris
Hier hier hier er zitten ijsblokjes in m'n bier hey hey hey nee dat vind ik niet okee
