GeenKunst (II). Museumnacht Amsterdam 2026 - StamCafé

Welkom TERUG bij de (alweer iets minder nieuwe) periodieke ku(ns)trubriek op onregelmatige basis, met vandaag: Musemumnacht Amsterdam 2026 - GeenKunst I las u HIER

Wegens doorslaand succes vervolgd: onze rubriek GeenKunst over Kunst met een grote K en een kleine t. We gingen deze keer naar de Museumnacht in Amsterdam, een soort Walibi Fright Night maar dan voor blije boomers en, eerlijk is eerlijk, heel veel kunstzinnig jongvolk met paars haar en een arsenaal ringen (niet alleen om vingers). Deze keer geen gezeik over centen, want waar u normaal voor 25 euro maar één museum kunt bezoeken, mag u tijdens de Museumnacht voor 25 euro bij meer dan 60 musea naar binnen. En dat deden wij dan ook. Nee grapje, 60 was niet te doen, een stuk of 10 gelukkig wel.

We begonnen (de nacht begint om 19.00 uur) zoals het een goed museumbezoeker betaamt op de Wallen. Wat niet veel mensen weten is dat men op de Wallen niet alleen de warmte van een damesschoot kan vinden maar ook de warmte van de kerk. Het Museum Ons’ Lieve Heer op Solder strekt zich over de zolders van drie grachtenpanden uit omdat katholieken in het protestantse Amsterdam niet naar officiële kerken mochten, waardoor de katholieken het maar hogerop zijn gaan zoeken. Ideaal om het moment van bezinning aan het begin van de avond vast te hebben gehad voor de nog te begane zonden. 

Van de zolderkerk is het nog een aardig stukje tussen de Engelse Wallengangers struinen alvorens u uw culturele inborst kunt verrijken bij de volgende stop: Het Multatulihuis. Dat heet zo omdat het pand in de Korsjespoortsteeg het huis is waar Multatuli, Nederlandser bekend als Eduard Douwes Dekker, is geboren. Maar omdat Multatuli inmiddels dood is was hij niet aanwezig. Wel aanwezig: de rode chaise longue waarop hij is gestopt met schrijven. Gelukkig wordt het museum leven in geblazen door de bezielde sprekers die er met Dekkers bibliotheek en een aantal zeer fraaie foto's en schilderijen een bezienswaardig museum van maken. Mogen we het zeggen? AANRADER!

Net zo'n aanrader, al is het maar omdat daar gratis jenever werd geschonken, is het Theo Thijssen Museum, waar - u verwacht het niet - Theo Thijssen is geboren. In een kleine maar fijne voorkamer staan enige werken uitgestald, zat de biograaf te mijmeren en werden we door een dolenthousiaste dame meegenomen in de schoolstrijd en pennenstreken van Thijssen. Het bezoek duurde misschien maar 5 minuten, maar we hadden het zeker niet willen missen (al is het maar omdat daar gratis jenever werd geschonken).

Van Theo Thijssens voorkamer is het maar een klein aantal stapjes naar Anne Franks Achterhuis. Anne Frank kent u van de Rode Lijn of, als u wel normaal bent, van haar Dagboek en haar levensverhaal. Dus bent u even klaar met al die literaire musea, bent u uitgeput van het fietsen of lopen of heeft u gewoon meer zin in wat luchtigheid in een wat ruimer opgezet museum, dan kunt u daar uw hart ophalen want het het museum is groter dan zomaar een achterhuis. Bovendien was er nog een kamertje vrij voor een fatsoenlijk toilet. Na de sanitaire stop liep er subiet een medewerker op ons toe om de net tot rust gekomen bovenkamer binnen te vallen met een lezing over de gevaren van antisemitisme. Daar deze gevaren ons genoegzaam bekend zijn verstopten we ons voor dergelijke bemoeizuchtige types in het museum zelf. Ja en daar wordt zelfs een reaguurder stil van. Via de welbekende draaibare boekenkast komt u in de kleinste kamertjes uit het leven terecht van een meisje dat zo'n grote bladzijde in de geschiedenis werd. Ze pende de verschrikkingen allemaal neer, maar schreef ook over meisjesdingen en dromen: dat ze journalist of schrijfster wilde worden. Journalist werd ze nooit, schrijfster was ze gelukkig voor de mensen die het niet geloven al op jonge leeftijd. Toch goed dat dit museum er is.

Oké, u begrijpt dat het hierna tijd was voor iets vrolijkers. Op naar de Fatih Moskee op de Rozengracht. Van twee blokken verderop was de azan al te horen en eenmaal aangekomen bij de voordeur werden we met open armen ontvangen als de vluchtelingen in eigen land die we zijn. In tegenstelling tot Nederlandse kerken zat de moskee stampvol blanke, ogenschijnlijk bekeergrage Nederlanders die geamuseerd allerlei zoetigheid naar binnen stouwden en angstvallig hun lelijke roze regenboogsokken onder hun wijde broekspijpen kromden om die kousenvoetjes maar niet te tonen. Ze hadden het evengoed erg gezellig en naderhand was er fijne muziek van een leger moslims. Wij togen ondertussen vast door naar wat nieuwerwetsere kringen. 

En toen kwam alles in een sneltreinvaart, het Grachtenmuseum was een feest van alchoholvrijbierdrinkers, het Stadsarchief in de Basel bleek vrij rustig, de Stadsschouwburg bleek vrij druk (daar een wansmakelijk feest met muziek van Ye die zelfs de afgrijselijke dreunen van Won Yips Hoek oversteeg), voor het Harry Mulisch Huis stond een rij van het huis tot aan de Stadsschouwburg en daarom was een bezoekje aan het pijpenmuseum een aardige vervanger. Eigenlijk moet u natuurlijk naar het Rijks, het Stedelijk of het Van Gogh, maar daar doolt u wat langer door dan een paar uurtjes zodat u niet eens aan de 10 musea komt. De Stippenjapanner komt daarom nog wel een andere keer. Heeft u nou niks met de grachten of met de geijkte musea aan het museumplein, dan is er ook ontzettend kunstzinnige kunstzooi te zien in Noord, Oost en West, alleen wilt u daar niet dood gevonden worden en bestaat die kunst voornamelijk uit 'culturele ontmoetingsplekjes', spoken word en diversiteit (van de kunstenaars, niet van de kunst). 

De afterparty bij het Scheepsvaartmuseum maakte veel goed, daar bewogen 65-plussers als giraffen op rolschaatsen en yuppen als stokstaartjes aan de drugs. Allemaal hartstikke leuk natuurlijk, maar had het lekker in Artis gedaan. Gelukkig werd daar wel bier geschonken zoals bier schenken bedoeld is: koud en in grote hoeveelheden. Al met al was het indrukwekkende indrukwekkend, het literaire literair, het museumpubliek museumpubliekachtig, de route lang en de musea museïg. Volgend jaar weer 10 nieuwe steden musea! 

GeenStijl was bij: Museumnacht Amsterdam 2026
Aantal bruine bollen: 🟤🟤🟤