Bassiehof – Vergeet die humanitaire ondergrens, Bart van den Brink is door zijn morele ondergrens gezakt

Kabinet zoekt geen draagvlak maar polarisatie

De asielcrisis was deze week terug van nooit weggeweest. Het COA luidde woensdag de noodklok: de ‘humanitaire ondergrens’ in Ter Apel is bereikt. Dat was geen loos alarm. In de nacht van donderdag op vrijdag moesten 20 (SCHRIJVE: TWINTIG) asielzoekers de nacht doorbrengen op het gras voor het aanmeldcentrum. “Dat is Nederland onwaardig”, zei Bart van den Brink (CDA). Asielminister in een land dat tienduizenden daklozen kent, van wie velen élke nacht buiten moeten slapen. Zonder woning, wasmachine en warme kleren in het verschiet.

De minister uitte deze week meer krankzinnigheden. Zo biechtte Van den Brink de Tweede Kamer op dat hij en de IND de Gazaanse Hamas-fanboy op de Universiteit Maastricht niét het land gaan uitgooien. Niet vervolgen is iets anders dan beoordelen of iemands verblijfsrecht kan worden ingetrokken, zou je denken. Maar nee, die Palestijnse gast met zijn ranzige verwijzingen naar de grootste pogrom op Joden sinds de Tweede Wereldoorlog mag gewoon blijven.

Dit Palestijnse rapaille had natuurlijk allang in een vliegtuig naar Israël moeten zitten. Het was namelijk de Israëlische overheidsdienst COGAT die het groene licht had gegeven voor het vertrek uit Gaza van deze 42 Palestijnen met een werk- of studievisum en hun familieleden. Laat Jeruzalem het maar oplossen (en dat kunnen ze vast en zeker).

Veelzeggend: toen Van den Brink tijdens hetzelfde debat werd gevraagd of hij één voordeel voor Nederland van de komst van die tientallen Gazaanse ‘studenten’ kon noemen, moest hij het antwoord schuldig blijven.

Van den Brink leeft een schizofreen ministerschap. Aan de ene kant dagdroomt hij van grootschalige remigratie van Syriërs. Aan de andere kant lukt het hem niet één Palestijn die voor landelijke ophef zorgt het land uit te schoppen. Ondertussen maken grote groepen Syrische schooiers de dienst uit op straat. Van den Brink stelt geen grenzen. Niet aan de instroom en niet aan wie hier mag blijven.

Meer slecht asielnieuws: deze week werd ook bekend dat Nederland volgens het Europese Hof van Justitie de asielaanvragen van de hier reeds aanwezige 140.000 Oekraïners alsnog moet behandelen (terwijl hun niet laffe landgenoten het in de kou opnemen tegen de gestoorde dictator Vladimir Poetin). Met enorme extra administratieve druk op het asielsysteem als gevolg.

En dat staat er toch al slecht voor, gaf Van den Brink afgelopen maandag toe aan Gidi Markuszower: “De gemiddelde doorlooptijd van eerste asielaanvragen in de algemene of verlengde asielprocedure bedroeg, in het eerste tertaal van 2026, voor de inwerkingtreding van het Europees Asiel- en migratiepact, 78 weken. In 2025 was de gemiddelde doorlooptijd 67 weken.”

De nieuwe beslistermijnen (zes maanden voor de reguliere procedure en drie voor de versnelde) voor asielzoekers die sinds de inwerkingtreding van het pact hier komen, worden - let op de woordkeuze - ‘vooralsnog behaald’.

De huidige instroom is ondertussen in een maand opgelopen van ongeveer 580 naar 860 personen vorige week, een stijging van bijna 50 procent. Het asielbeleid is kortom een enorme puinhoop en een teringzooi bovendien. Maar gelukkig staat in het regeerakkoord op pagina 39 dé oplossing voor deze situatie:

“Wanneer het aantal mensen dat een asielaanvraag doet in korte tijd fors stijgt, daarop niet kon worden geanticipeerd en de asielketen bezwijkt onder de instroom, nemen we aanvullende instroombeperkende maatregelen. Daaronder mogelijk een tijdelijke noodstop op de nareis van subsidiair beschermden.”

Hop, hop, aan de slag, minister, zeiden JA21 en VVD deze week tijdens verschillende asieldebatten met bovenstaande passage in de hand. JA21 wilde aanvullende instroombeperkende maatregelen, VVD’er Ulysse Ellian wilde de behandeling van de Oekraïense aanvragen opschorten totdat de achterstanden bij de IND zijn weggewerkt. Beide moties werden ontraden. Die 140.000 Oekraïners zijn hier al en vallen daarom volgens Van den Brink niet onder het kopje instroom. Terwijl de minister erkende dat hun asielaanvragen ‘onhanteerbaar in de uitvoering’ zijn. Conclusie: het asielstelsel dreigt te bezwijken, maar om de verkeerde reden. Daarmee wast Van den Brink zijn handen in onschuld.

Wrange kers op deze toch al zo verzuurde taart: de CDA’er heeft maandag met zijn Dwangwet nog eens 21 gemeentes de machete op de keel gezet. Daarmee staat de teller inmiddels op 63. Da’s bijna één op vijf. Van den Brink weigert grenzen te stellen aan wat het asielstelsel aankan, maar dwingt gemeenten ondertussen wel de gevolgen daarvan op te vangen. En dan verbaasd zijn dat het draagvlak voor asielopvang onder de bevolking verdampt.

De humanitaire ondergrens was een eeuwigheid geleden al bereikt toen Nederland meer asielzoekers binnenliet dan het aankon. En tot op de dag van vandaag weigert ons land het tuig dat hier overduidelijk niet hoort terug te sturen. Bart van den Brink – en daarmee de rest van dit halfbakken kabinet – zakt door de morele ondergrens omdat hij het vertikt de asielkraan dicht te draaien en te beginnen met dweilen. De Nederlandse burger heeft intussen het nakijken.

Deze regering zoekt geen draagvlak maar zaait slechts polarisatie.