DPG-columnist Beau van Erven Dorens bijna dood
Z'n jas begon zelfs te wapperen
Je hoeft bij DPG als columnist helemaal niet te kunnen schrijven. Al die meninkjes en polemiek, het zit alleen maar in de weg. Wat veel belangrijker is als DPG-columnist: dat je een bekende kop hebt. Dan maakt het namelijk niet meer uit wát je schrijft (er staat een grote boom, er blaft een hond naar me, ik heb moeilijke voeten), het gaat erom dát je schrijft. Nihilistische mentaliteit, zeg maar. Nu dit weer, door Beau van Erven Dorens. Bijna aangereden door een fatbiker. Nee, beter: bijna AAN STUKKEN GESCHEURD door een fatbiker. De lange zwarte jas van Beau begon van schrik te wapperen. Hij wilde de fatbiker nog uitschelden, maar uit zijn mond kwam een 'angstig, geïnhaleerd piepje, zoals in een tekenfilm'. De fatbiker ging ook nog eens slingeren. "Als symbool van zijn onverschilligheid en nihilistische mentaliteit." En dan daalt bij B.V.E.D. het besef in dat hij bijna was overleden. "Wat is hier gebeurd?" Ja nou, echt wel! Hij maakt wat mee. Gelukkig kunnen we het lezen bij DPG, de plek voor de scherpste columnisten.
Reaguursels
Dit wil je ook lezen
Arthur van Amerongen - A conservative is a liberal Tuur who has been mugged
Soep van de Week - dit keer niet als StamCafé
Politie deelt herkenbare beelden van hardnekkige winkeldief. De Stentor maakt dief onherkenbaar
Het is wat met de journalistieke principes van DPG-blaadjes
Temu Holman Dilara Bilgiç gestopt met Het Parool
Het was één (1) mooi jaar
Twee miljard omzet voor medialandverschralend Belgenbedrijf DPG - de titels
Wat krijgen we eigenlijk voor die twee miljard, behalve journalisten en stukjestikkers die als een hergebruikte citroen worden uitgeknepen door Belgische mediamiljardairs?
Feynman en/of Feiten – Nieuwe box3 treft arbeidersklasse
Waar is de Nederlandse droom?
Hier rust de meest afzichtelijke column ooit voortgebracht door de Nederlandse taal
Dit was de kwestie van smaak voorbij
