De Vrede van Delft in het StamCafé

Pioniers

De meeste oorlogen duren lang en smeulen, rotten, meuren en bloeden jarenlang voort terwijl de wereld schreeuwt om vrede, om een bestand op z'n minst. Zie Oekraïne, waar de Russische agressie maar niet ten einde lijkt te komen. In Gaza is er een bestand maar zolang Hamas bestaat is de vrede ver weg. Wat de toekomst daar brengt moeten we dus nog zien. Maar in Delft werd vandaag in het kader van verdraagzaamheid door twee mensen (MANNEN) het goede voorbeeld gegeven in wat we wel mogen noemen een prachtig stukje harmonie, genegenheid, vaderlandsliefde, warmte in de koude en menselijkheid. Wilders denderde dwars door Delft, uiteraard, want zo gaat dat, vergezeld door een klein leger beveiligers en agenten. En natuurlijk, dan nog kan het misgaan, niet iedereen is immers pro-vrede. Jongeren hebben daar weleens moeite mee, wat toch zorgt voor een smetje op een verder schitterende dag. Een dag waarop eeuwige rivalen het woordje 'eeuwig' en 'rivalen' uitwisten. Alexander Pechtold (burgemeester) en Geert Wilders (baas van 18) tegenover elkaar, nu eens gebroederlijk. Handen werden geschud, knikjes uitgedeeld, een welkomstwens uitgesproken en meer vriendelijks uitgewisseld. Het was kort alsook krachtig hoe de twee ijzervreters van weleer veranderden in lieve jongens. Dat Pechtold zelfs al dat onsympathieke dat hij van Jan Terlouw overnam even laat vallen op de Delftse bodem. Ja: ZO KAN HET DUS OOK. Helaas werd er niet gezamenlijk geproost op de vrede. Dat moeten we hier dan zelf maar doen. Proost!