250 Nederlandse en Belgische organisaties, 750 'kunstenaars' boycotten Israël

Origineel en moedig

Nog even en Nederland doet zelfs tijdens een wapenstilstand niet mee met het Songfestival als Israël wel mee mag doen! Maar je moet het maar durven hè, consequentieloos hardop zeggen wat iedereen in je gehele sector (en tallozen daarbuiten) ook vinden. Dan sta je op de barricades, midden in het kruisvuur van de ideeënmarkt. De NOS schrijft: "Meer dan 250 Nederlandse en Belgische musea, festivals en theatergezelschappen werken niet meer samen met Israëlische culturele instellingen. Ze willen zich met de boycot uitspreken tegen het genocidale geweld van Israël tegen Palestijnen in Gaza en de bezetting van de Westoever, melden Trouw en de Volkskrant." Dat verheugde gemak waarmee maar van 'genocidaal geweld' gesproken blijft worden hè, je zou bijna denken dat het vernietigen/beschadigen van zo'n 70% van de Gazaanse gebouwen resulteerde in de dood van zo'n 70% van de Gazaanse bevolking.

Maar goed, de boycot door de Nederlandse en Belgische 'cultuur'sector dan. "Onder meer TivoliVredenburg in Utrecht, museum Bonnefanten in Maastricht, Theater Oostpool in Arnhem en het Nederlands Theater Festival in Amsterdam hebben zich aangesloten bij de boycot (...). Daarnaast hebben meer dan 750 theatermakers, musici, schrijvers en andere kunstenaars uit Nederland en België zich er individueel bij aangesloten. Onder hen zijn kunstenaar Marlene Dumas, schrijver Tom Lanoye, Dichter der Nederlanden Babs Gons, schrijver David van Reybrouck, schrijver en acteur Ramsey Nasr en zanger Dinand Woesthoff."

Maar is dit nu naoorlogse verzet, of vooroorlogse collaboratie?