Wat is dit voor een gekkenhuis joh

Na de verwijdering van Holman bij Het Parool en Ephimenco bij Trouw is DPG nu ook begonnen met de sloop van Jolande Withuis. Na haar column over door Hamas-beesten gepleegde (seksuele) afgrijselijkheden worden er een zooi volslagen imbecielen ingevlogen die de kotsemmer mogen volbraken met whataboutism, tegen antisemitisme aanschurende drek, crack over 'de zionistische bezetter' en als toetje nog het gratuite gelul over 'PVV en FVD'. WAT? Onder de Volkskrant-abonnees kennelijk heel veel amateurhistorici die zich donders goed hebben ingelezen in alles na 1949, maar 7 oktober 2023 toch opmerkelijk graag willen vergeten. DPG zal ook deze moreel dubieuze zuivering wel weer rechtbreien in een commentaar met policor journalistiek geleuter over een verscheidenheid van inzichten, en dan mag de ombudsvrouw nog wat adverteerders bellen, en dan volgen er nóg wat ingezonden brieven en dan komt er nog een hoofdredactioneel commentaar, en dan kan (ook) Jolande Withuis wieberen. Dat DPG een kutbedrijf is, is tot daaraan toe. Maar dat er in Nederland een heleboel mensen (we zien ook de naam van een vrouw) het krankzinnige Hamas-geweld vergoelijken met als reden 'jamaar hunnie', is wel vrij verdrietig.

Uitstekende vuistregel

Ja dit zal wel weer hopeloos ouderwets zijn of misschien juist verontrustend woke maar wij hebben altijd geleerd dat je iemand niet moet verkrachten en/of aanranden, ook niet als je bijvoorbeeld in conflict bent met diegene. Dit omdat verkrachten en/of aanranden verkeerd en pervers is, ongeacht wie er aan de ontvangende kant staat van de verkrachting en/of aanranding. Mocht iemand toch overgaan tot verkrachting en/of aanranding, dan is zo iemand knettergek en mag-ie daar (publiekelijk) op afgerekend worden. 

Desondanks is het voor veel mensen die begaan zijn met het lot van de Palestijnen schijnbaar ontzettend ingewikkeld om te verkroppen dat Hamas op 7 oktober op grote schaal en op ongekend gestoorde wijze seksueel geweld inzette (huiveringwekkende pdf hier, lezen op eigen risico). Wat vaak volgt: ontkenning, bagatellisering, of, nog een stukje verder richting het gesticht, vergoelijking. 

Afijn, daar hakt VK-columnist Jolande Withuis eens stevig op in, en hoe. Ten eerste: de mythe dat seksueel geweld nou eenmaal hoort bij gewapend conflict ("Onwaar. De Duitsers bijvoorbeeld hebben zich tijdens de bezetting niet schuldig gemaakt aan massaverkrachting"). Ten tweede: het wegkijken en vergoelijken, dat Withuis - opgevoed door overtuigd communisten - nog kent van de verkrachtingen waarmee het Rode Leger zo'n twee miljoen Duitse vrouwen traumatiseerde. ("Een van de redenen dat communistische slachtoffers of getuigen deze misdaden zo’n vier decennia verzwegen of zelfs ontkenden, is dat zij hun ideologische vrienden niet in een kwaad daglicht wilden stellen (...) Communisten waren toch al de vijand. ‘Onderzoek liever verkrachtingen door Amerikanen’, voegde een ontkenster mij toe. En: ‘Besef je wel wat de Duitsers die Russen hadden aangedaan?’ Ja, dat besefte ik, maar toch…"). Om te concluderen: "We zouden ons moeten realiseren dat dit niet zomaar oorlogsgeweld is. De vijand doden voldeed niet. Hier werd collectief een intense, archaïsche haat uitgeleefd tegen vrouwen als sekse."

Wellicht ten overvloede: ook seksueel geweld van Israëlische zijde is volkomen gestoord.

De feminist tegenover de islamist

Weet u nog? Het was vorige week zaterdag dat een of andere bezopen islamist ons, de witte westerling, poogde zwart te maken in de Volkskrant door onze witte wereld volkomen zwart te bombarderen met allerlei kwaadaardige onzin over het gevaar van: witheid (gevolgd door een lofzang op de islam, uiteraard). Daar moesten wij ons van bevrijden volgens de islamist. Nu is daar op X wel genoeg over gezegd, maar vandaag verschijnt in diezelfde Volkskrant een column van schrijver (Julianabiograaf), socioloog en feminist Yolanthe Jolande Withuis. En na het vertrek van columnisten René Cuperus, Martin Sommer en Elma Drayer leek het er even op dat we de Volkskrant definitief voorgoed voor altijd konden overslaan alsook vergeten. Maar uit de pen van Withuis druppelt toch nog inkt die het papier waard is. Daarmee deelt zij zo'n overheerlijke partij prachtige petsen uit aan islamist Houria Bouteldja dat we het u niet wilden onthouden.