Oef

Heftig brekend nieuws uit Engeland: Jason Arday, bekend van een heel levensverhaal uit zijn dikke duim zuigen als hoogleraar sociologie van Cambridge, is naar verluidt dood. Hij is levenloos aangetroffen in een appartement in Londen, melden Britse media. Zo krijgt een bij vlagen vermakelijk doch in de kern triest verhaal een nog veel triester einde. Arday werd door Cambridge enthousiast onthaald als de jongste zwarte hoogleraar ooit, maar onlangs prikten speurneuzen naar aanleiding van een Substack-verhaal van Nathan Cofnas (oude bekende van de universiteit) met redelijk gemak door nagenoeg alles wat Arday ooit beweerd heeft heen. Scripties bleken uit te puilen van fouten en verzonnen onderzoeksgegevens, hij bleek helemaal geen 30 marathons in 35 dagen te hebben gerend en al helemaal niet met een gebroken voet en als klap op de vuurpijl bleek ook het verhaal over een varkenskop die naar Ardays huis werd gestuurd van a tot z gefabriceerd. Vorige week stapte hij op met een door AI opgehoeste afscheidsbrief, waarin het vooral ging over hoe gemeen iedereen tegen hem was. Het bleek een laatste draad in een verstikkend web van leugens. Nu is hij dus: gestopt met liegen. Jason Arday werd 41. Rest in plagiaat peace.

(volledige aflevering hier)

Dit raadt u nooit!

Op twitter klagen de mensen weleens dat er in de Nederlandse kranten helemaal geen aandacht is besteed aan Jason Arday, de pathologische leugenaar die het tot hoogleraar aan de Universiteit van Cambridge schopte. Maar dat is helemaal niet waar! Er zijn de afgelopen vier jaar namelijk ten minste twee artikelen over Arday gepubliceerd door Nederlandse kranten. Het eerste is van 9 maart 2023, heet 'Man kon tot elfde niet praten, is nu professor aan universiteit Cambridge' en is een inspirerend verhaal, grotendeels gebaseerd op beweringen van een fantast. Het tweede is van vandaag, heet 'Jason Arday, jongste zwarte hoogleraar van Cambridge, stapt op na beschuldigingen van plagiaat en onwaarheden' en staat vol feiten. Maar de vraag voor Nederlandse kranten watchers is, welk artikel stond in welke krant?

A) Allebei de artikelen stonden in NRC Handelsblad, slijpsteen voor de geest en altijd bovenop het laatste academische nieuws
B) Het domme juichaapjesartikel stond in die verschrikkelijke WOKE Volkskrant, die een kutkrant is, en het artikel over zijn opstappen stond in de Telegraaf, de krant die altijd klaar staat om leugens van WOKE door te prikken
C) Het is juist andersom, de Britse correspondent van de Volkskrant is namelijk een mooie rover, terwijl de Telegraaf sinds de overname door Mediahuis regelmatig politiek correcte clickbait uit België door laat pompen door zielloze School voor de Journalistiek tiepjes die te dom zijn voor een baan bij het FD
D) Wat een racistische vragen, ik ga GeenStijl aangeven 

ANTWOORD PLUS BONUSVRAAG NA DE BREEK

Arday komt om zijn loontje

Het leek te mooi om waar te zijn. Een van de meest prestigieuze universiteiten ter wereld benoemt iemand tot hoogleraar die allerlei volslagen ongeloofwaardige verhalen ophangt en daar geen enkel bewijs voor levert, over het algemeen vrij achterlijk overkomt, alleen maar omdat hij zwart en neurodivergent is en klaagt over discriminatie van zwarten en neurodivergenten. Maar het is toch echt gebeurd, en toen anderen probeerden er iets van te zeggen werden ze weggezet als racisten, net zo lang tot het echt niet meer kon, toen werden ze nog een keer weggezet als racisten, net zo lang tot zelfs The Guardian het niet meer geloofde. En nu is het spel uit. Jason Arday is opgestapt, maar het tuig dat hem aannam blijft zitten, het tuig dat hem verdedigde blijft zitten, en 'het systeem' zal zichzelf wijsmaken dat het toch maar mooi functioneert omdat het bedrog van Arday uiteindelijk is uitgekomen.

Inkopper

Ja sorry toch nog even over professor Arday, want na het interview in The Times waarin de jongste zwarte hoogleraar aan de Universiteit van Cambridge ooit extreem zwak reageerde op extreem ernstige beschuldigingen. Want het wordt nog leuker (of verdrietiger, als u zich bezorgd maakt over de toekomst van het onderzoek naar discriminatie in het hoger onderwijs, dat na deze affaire compleet moreel en academisch failliet is). Want Arday krijgt nu ook te maken met vriendelijk vuur, en wel van The Grauniad (RIP Rod Liddle, red.), de linkerkrant van weldenkend Groot-Brittannië die in dit stuk echt enorm haar best doet om uit te leggen hoe zielig Arday is en hoe gemeen en racistisch zijn belagers zijn (dieptepuntje: "with the Telegraph describing Arday as a “diversity poster boy”"), maar ontkomt er ook niet aan 's mans beweringen te checken. En dat loopt geweldig in de soep, met als hoogtepunt een verhaal over een afgehakte varkenskop die bij zijn ouders bezorgd zou zijn. 

"Arday confirmed in an interview with the Guardian that the “mutilated animals sent to his family home” mentioned in the open letter was a severed pig’s head, delivered in a large cardboard box to his parents’ home address in south London. He claimed to have intercepted the package and immediately thrown it away, only telling the police several months later.

In a subsequent interview he claimed the police investigated, checking with butchers in south London if they had sold a pig, eventually finding one that had sold a “whole hog” on the morning the head was left outside the family home.

When the Guardian checked those details with the local butchers Arday named, they said no police officer had come in to ask them about a pig. When asked if they were sure, the butcher said “that’s the kind of thing we’d remember”.

When the details Arday gave about the pig’s head investigation were checked by London’s Metropolitan police, the Guardian was told they were “categorically” incorrect and no investigation had taken place."

Oftewel: de varkenskop bestaat alleen in het hoofd van Arday, die toevallig geen enkel bewijs heeft voor zijn sterke verhalen over verschrikkelijke intimidatie. Je krijgt haast de indruk dat we hier te maken hebben met iemand met een serieuze stoornis die serieus hulp nodig heeft. Die hulp kreeg hij niet van de extreem intelligente en extreem geleerde mensen van de Universiteit van Cambridge. Die boden hem een leerstoel aan. Enfin. BINDENDE LEESTIP.

Ja dit topic zou ook een stuk beter worden als er een proofreader was

Het maakt echt allemaal geen zak meer uit. Een hoogleraar van de Universiteit van Cambridge, toevallig, nou ja niet toevallig dus, ook de jongste zwarte hoogleraar ooit van de Universiteit van Cambridge, wordt beschuldigd van leugens, plagiaat en algehele incompetentie. Nu heeft heeft hij voor het eerst gereageerd met een interview in The Times en zijn verdediging is volkomen geschift. Hij stelt dat het plagiaat in zijn eerdere werk komt omdat hij door zijn autisme niet precies begreep hoe zulke dingen in de wetenschap eigenlijk werken, en dat latere slordigheden een stuk minder zijn geworden sinds hij in 2021 een redacteur kan betalen die zijn werk controleert voordat hij opstuurt naar wetenschappelijke tijdschriften. 

Dit zijn allemaal prima verdedigingslinies voor een student die wordt betrapt op fraude bij zijn scriptie. Maar van een hoogleraar, zeker een hoogleraar in de sociologie, wat welbeschouwd niet meer is dan een beetje lullen en een beetje schrijven over waar je over hebt nagedacht, zou je toch meer verwachten.

Wij zijn ondertussen even aan het nadenken of deze totale clusterneuk nu de schuld is van volkomen doorgeslagen identiteitsdenken, of van doorgeslagen neoliberalisme waarin een academische functie geen vrijplaats meer is voor mensen die goed kunnen nadenken, maar een prijs voor de winnaar van een door cynische charlatans georganiseerde ratrace, of allebei, of erger.

Te mooi om waar te zijn ception

Een zwarte jongen uit een arme familie die op zijn derde wordt gediagnosticeerd met autisme, tot zijn elfde geen woord zegt, pas op zijn achttiende leert lezen en schrijven en daarna twee masters haalt, promoveert en uitgroeit tot een gevierd wetenschapper die op zijn zevenendertigste wordt aangesteld als de jongste zwarte professor ooit op een van de meest prestigieuze universiteiten ter wereld, terwijl hij geweldige prestaties leverde als ultraloper, onder meer door 30 marathons in 35 dagen te rennen.

Dat klinkt te mooi om waar te zijn, voor iedereen die houdt van diversiteit en inclusie.

Een socioloog die zelf zwart en neurodivergent is en zich voornamelijk bezighoudt met de onderdrukking van mensen die zwart en neurodivergent zijn, die niet alleen plagiaat pleegt maar ook liegt over zijn verleden en sportieve prestaties, maar toch op zijn zevenendertigste wordt aangesteld als de jongste zwarte professor ooit op een van de meest prestigieuze universiteiten ter wereld, alleen maar omdat die universiteit zoveel belang hecht aan diversiteit en inclusie.

Dat klinkt te mooi om waar te zijn, voor iedereen die alles over diversiteit en inclusie totale onzin vindt. 

Maar ja. Hier zijn we dus. De knuppel werd in het hoenderhok gegooid door Nathan Cofnas, die zelf niet geheel onpartijdig is aangezien hij er zelf in Cambridge is uitgeknikkerd vanwege zijn zeer omstreden onderzoek naar het verband tussen IQ en etniciteit (hierrr meer daarover bij Maarten Boudry). Dat neemt niet weg dat dit best een overtuigende Substack-post is, én dat The Daily Telegraph (de favoriete krant van Loes Reijmer) maar liefst 100 passages in zijn proefschrift vond die zijn overgenomen van een bron die 17 keer wordt geciteerd, verschillende wetenschappers heeft gesproken die twijfels hebben over het werk van Arday en een aantal voorbeelden heeft van onwaarschijnlijke claims over Ardays hardloopprestaties die door universiteiten waar hij aan verbonden was zijn aangepast. 

Ondertussen reageert de Universiteit van Cambrigde zo: "Professor Arday has been the victim of a vile campaign to undermine his credibility, which must stop. Allegations of plagiarism regarding his thesis and journal publications have been thoroughly investigated by the relevant institution and the journals in question. Professor Arday has been cleared by those investigations of any wrongdoing." Tja. Helemaal niks aan de hand, iedereen met kritiek op een antiracist is zelf een racist. Dat klinkt toch, wij gaan al, te mooi om waar te zijn.