Bericht uit Utrecht. Langzamerhand maakt het land zich op voor de gemeenteraadsverkiezingen in maart. Ook in Utrecht – de woonplaats schrijver dezes – beginnen de partijen op zoek te gaan naar nieuwe lijsttrekkers voor het spektakel volgend jaar. GroenLinks heeft maar liefst vier kandidaten. Volgende maand mogen de Utrechtse leden van de partij via een referendum hun stem uitbrengen. De uitslag wordt in oktober verwacht. Ook het Utrechtse Statenlid Jasper Fastl doet mee aan de politieke wedren. Fastl deed eerder een Halsemaatje. Was hij eerst voorzitter van de Jonge Socialisten en actief voor de PvdA in Rotterdam, uiteindelijk stapte hij over naar GroenLinks en wil hij nu de partij in de Domstad gaan leiden. Begin 2003 is hij nog actief voor de PvdA. Op dinsdag 11 februari dat jaar vindt in de Erasmus Universiteit een debat plaats over de nakende aanval op Irak. De bijeenkomst was georganiseerd door de marxistische jongerenorganisatie Internationale Socialisten. Het debat wordt geleid door de Rotterdamse GroenLinkser Arno Bonte. Fastl zit er namens de PvdA om bij te dragen aan de discussie over het voorkomen van de oorlog.

'Een dilemma', noemde minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans (PvdA) de vraag of Nederland de Olympische Spelen in Rusland moet boycotten. Volgens hem dwingt het j'accuse van Stephen Fry ‘dit dilemma ook onder ogen te zien en daarover het debat aan te gaan’. Om vervolgens – zaterdag nog ondersteund door emancipatieminister Jet Bussemaker (PvdA) – te concluderen met een stevig: we gaan gewoon. De opmerkingen van Bussemaker wat betreft de Chinese Olympische Zomerspelen van 2008 waren overigens wel geestig. ''We hebben daar de mensenrechten wel aan de orde gesteld. Mede door de Olympische Spelen is er in China iets gebeurd dat nooit meer terug is te draaien. Er zijn contacten ontstaan en er is kennis overgedragen.'' In Beijing klinkt nu een daverend ‘HAHAHAHAHA, goeie glap van Bussemakel!’

Toen SP-Kamerlid Ronald van Raak zaterdagochtend de Volkskrant dichtsloeg en keek naar zijn mobiele telefoon viel het socialistische kwartje. Vodafone werkt samen met de Britse inlichtingendienst GCHQ én is qua mobiele telefoonverkeer hoofdaannemer van de Tweede Kamer én de gehele Rijksoverheid. Van Raak is niet naïef en zijn Kamervragen dienen een zeker doel – hij is één van de aanjagers naar het onderzoek naar de PRISM-affaire en de Nederlandse betrokkenheid – maar er zullen ongetwijfeld Kamerleden zijn die nu net iets anders naar hun mobiele telefoon kijken. Ondertussen is Nederland zo’n beetje kampioen in het in de gaten houden van de eigen bevolking. Uw telefoon- en internetverkeer worden in gaten gehouden. Niet eens als er aanleiding toe is; de hele bulk wordt gemonitord. Zaterdag sprak ik een woordvoerder van de Amsterdamse politie over de kwestie van de cabaretier die een onwelgevallige tweet had geplaatst over de Gay Pride, die gisteren haar apotheose beleefde tijdens de jaarlijkse Canal Parade. We weten – terwijl ik dit tik that is - nog steeds niet of het een grap is of dat hij inderdaad door de politie gebeld is. Maar de woordvoerder vond het in ieder geval géén onwaarschijnlijk verhaal. Dit is dus hoe de politie inmiddels opereert: even bellen als ze een hun onwelgevallige tweet zien.

De eerste keer dat ik er serieus rekening mee hield dat Theo van Gogh zou worden afgeschoten door een gestoorde moslim-extremist was op donderdagavond 16 september 2004. Er werd toen in Amsterdam een debat georganiseerd over de vrijheid van meningsuiting. Volgens het internet was de maximum-temperatuur die dag 18 graden, in mijn herinnering was het veel warmer. Het werd in ieder geval erg benauwd in de Crea Theaterzaal waar het evenement moest plaatsvinden. De ruimte bleek te klein, iedereen stond zich te verdringen. Van Gogh stond achter mij in een nauwe gang en hij riep hij over mijn hoofd naar voren dat het wellicht beter zou zijn het evenement naar buiten te verplaatsen. En zo geschiedde, het debat werd op straat gevoerd. Toen ik daar slechts enkele agenten zag staan, realiseerde ik mij hoe makkelijk het zou zijn voor een islamitische terrorist Van Gogh uit te schakelen.

Grappig, denkt de oplettende lezer nu, deze kop ken ik al. Klopt, maar die gaat over Rusland en is zonder vraagteken. Het is in ieder geval evident dat er Timmerfrans-technisch iets schort aan de verhoudingen tussen de minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans (PvdA) en de grootmachten. Verzoekt de bewindsman niet te negatief te schrijven over het land van tsaar Poetin, van twijfels over samenwerking met spionerende Chinezen moet Timmermans al helemaal niets hebben. Kritische vragen worden namelijk niet op prijs gesteld. “U misbruikt doelbewust deze pagina in een poging uw werk op een andere manier te doen dan andere journalisten. Niet erg netjes.”, werd Bassiehof verstaan gegeven op de Facebook-pagina van de minister. Als u zin heeft moet u dat maar even teruglezen. Als u maar geen vragen stelt aan Timmermans, houdt ‘ie niet van. Belangrijker: waar gaat het over?

Dr. Evil heeft in de Austin Powers-trilogie maar één wens: sharks with frickin’ laser beams attached to their frickin’ heads. In deel één - Austin Powers: International Man of Mystery – lukt het zijn trawanten niet aan dit verlangen te voldoen omdat de haai een beschermde diersoort is. Het crimineel genie moet het met een ‘humeurige zeebaars’ doen. In deel drie – Goldmember – lukt het wel. Zijn zoon Scott Evil – met wie hij een problematische verhouding heeft – zoekt toenadering tot zijn vader en weet uiteindelijk Dr. Evil’s respect te verdienen door hem te verrassen met enkele frickin’ haaien met dito laserstralen. Aan die scene moest ik denken toen ik afgelopen week van de plannen hoorde om lasers te bevestigen aan 20 te bouwen windmolens op de zeewering van de Tweede Maasvlakte. U leest het goed: windmolens met laserstralen. Het project is van kunstenaar Daan Roosegaarde en de bedoeling is een lijnenspel met gekleurde laserstralen die worden aangedreven door de wieken. Hoe harder het waait, des te heftiger het licht. Roosegaarde zelf vergelijkt het effect met het Noorderlicht.

Deze vraag kreeg ik afgelopen week in de mail. Een eenvoudige vraag maar moeilijk te beantwoorden, bleek. Want Plasterk is alomtegenwoordig op een bepaalde manier. Je weet dat hij er is. Met z’n malle hoedje. Ome Roon. Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Maar er is wat aan de hand met de minister. Hij is er wel maar eigenlijk ook weer niet. Want zowel de Eerste- als de Tweede Kamer zijn zijn werk aan het overnemen bleek afgelopen week. Ronald Plasterk wordt gedold en niet zo’n klein beetje ook. In de Eerste Kamer werd namelijk een opmerkelijke motie van SP-senator Arjan Vliegenthart aangenomen. Plasterk is al enige tijd bezig voorstellen te formuleren om de lokale en regionale overheden aan te passen. Grotere gemeentes, de provinciefusie-plannen zijn u ook bekend. Maar hij moet zijn huiswerk overdoen.

Minister van Binnenlandse Zaken Ronald Plasterk (PvdA) heeft afgelopen maand alle declaraties die de bewindslieden uit de kabinetten Rutte I en II in 2012 indienden, geopenbaard. Daar zat een mooi bonnetje tussen. Minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem (PvdA) moest als kersvers bewindspersoon twee tientjes lenen van zijn chauffeur om de pasfoto’s voor zijn diplomatiek paspoort te betalen. De MinFin die een beroep doet op de arbeidersklasse; doorgaans geeft hij ons geld ongezien aan de Grieken, zijn chauffeur betaalde hij wel netjes terug. Ik vond het een mooi beeld. Wiens bonnetjes ook online werden gezet, zijn die van de voormalig minister voor Immigratie en Asiel Gerd Leers (CDA). Hij was op missie in Angola. Kocht wat stripverhalen, dronk enorme hoeveelheden wijn en kreeg ook nog diarree.

Filip Dewinter van het Vlaams Belang heeft vaak naar de hand van PVV-leider Geert Wilders gedongen. Die laatste ging - in navolging van Pim Fortuyn - de Vlaamse politicus lange tijd uit de weg. Dewinter was ‘toxic’ voor beide partijleiders. Maar deze week was het dan toch zover: Wilders en Dewinter hebben elkaar getroffen. Een ‘fantastische ontmoeting’ twitterde Wilders enthousiast. De PVV en Europese samenwerking, wie had dat gedacht. De vraag is of die geestdrift lang houdbaar is. Het spook van antisemitisme waart namelijk rond binnen het Vlaams Belang. Zo werd deze maand bekend dat een ultra-katholieke gebedsgroep van de partij een jaar geleden een duiveluitdrijving-ritueel – ook wel bekend als exorcisme - georganiseerd heeft in de vergaderzaal van de Belgische federale Tweede Kamer te Brussel.

De grootste stunt die de duivel ooit uithaalde was de wereld laten geloven dat hij niet bestond. Deze vrij vertaalde strofe van de Franse dichter Charles Baudelaire slaat natuurlijk op de scheidend voorzitter van de Eerste Kamer Fred de Graaf. Want wat heeft hij het spel slim gespeeld, deze Raspoetin van de Polder. Fluisterend in het oor van het staatshoofd plantte hij een tijdbom onder de monarchie. De Graaf heeft zijn duivels plan jarenlang voorbereid. Eerst wist hij op slinkse wijze in 1984 voorzitter van de Federatie van Oranjeverenigingen te worden. Daarmee won hij niet alleen het vertrouwen van toenmalig koningin Beatrix en haar loyale onderdanen, maar ook dat van de alom geliefde prinses Juliana. Die lieve mevrouw viel namelijk in 1986 óók voor het doortrapte spel van de intrigant.