De oude Tuur is dood, de nieuwe Tuur is waarlijk opgestaan. Resurrexit vere, alleluia!
Soep van de Week in het StamCafé
door Arthur van Amerongen
Het Paasweekend komt eraan en dan verandert de Algarve in een hel. Het goede nieuws is dat de stokoude Hollandse camperaars inmiddels vertrokken zijn. Die komen in het najaar om te overwinteren, staan hutje mutje naast elkaar op parkeerplaatsen in de brousse of bij de Lidl (dat noemen ze vrijheid) en houden onderling competities wie in vijf maanden het minste uitgeeft. Ik zweer: ze hebben de godverdommese piepers en de blikken erwten en cornet bief uit Nederland bij zich.
Deze camperaars schijten het natuurreservaat waarin ik woon vol met hun bolussen om hun chemisch toilet te sparen. Keurig als ze zijn, laten ze altijd een hoopje wc-papier liggen naast hun drollen. Ze prikken nog net geen vlaggetje in hun bah. Stelletje smeerlappen. Maar deze afschrikwekkende schijtclowns, met kortpittige kapsels, in fluorescerende Crocs en afritsbare driekwartsbroeken, maken plaats voor een veel erger ras: de kantoorpikken en de stomme stelletjes die hier verpozen tijdens Pasen.
Ik vlieg vaak met Ryanair tussen Faro en Lampegat of Roffa, en met enige pech zit de kist vol met insipide nondescripte vale grauwe landgenoten uit oorden in de negorij waar ik nog nooit van heb gehoord. Er zijn twee soorten stelletjes: de ene species heeft een jengelende en krijsende baby bij zich, de andere soort is bezig aan hun laatste vakantie zonder baby. Op de een of andere manier kan ik aan zo’n Juffrouw Eisprong zien dat ze zich deze vakantie wil laten bevruchten door Kees. Op zo’n vlucht zitten ook regelmatig wezens die geen idee hebben waar ze heen gaan. Ik moet dan denken aan de legendarische vakantieman Frits Bom, die aan Nederlanders in Benidorm vroeg Benidorm aan te wijzen op de kaart van Europa. We kijken even naar de beelden: