Schuld van Nederland

Bij RTL dachten ze na het RTL Tonight-debacle: we deden het bij RTL Tonight met een talkshow, met een presentator, met gasten, met meningen, met nieuws, met entertainment, met vraagjes, met rubrieken, met un petit peu politiek, met publiek en met lage kijkcijfers, dus nu gaan we het eens even he-le-maal anders doen. Bij RENZE doen we het met een talkshow, met een presentator, met gasten, met meningen, met nieuws, met entertainment, met vraagjes, met rubrieken, met un petit peu politiek, met publiek, maar dan met nóg lagere kijkcijfers. Wat een fantastisch idee van RTL! Maar misschien kunnen ze na dit talkshow-experiment aan de slag met een nog veel gewaagdere sprong in het diepe: iets met een talkshow, met een presentator, met gasten, met meningen, met nieuws, met entertainment, met vraagjes, met rubrieken, met un petit peu politiek, met publiek en met lage kijkcijfers, maar dan met Humberto of met Beau of met Renze of misschien wel met alle drie en dan met nóg lagere kijkcijfers? En dat nog 75 jaar lang. Dát zou wat zijn zeg!

De moed in de schoenen en het gemoed op standje NIEUWE VERKIEZINGEN

Vorige week zaterdag verloren "we" Kabul, en daarmee viel heel Afghanistan. Ank Bijleveld zat in de bioscoop naar de verkeerde oorlog te kijken, Sigrid Kaag was aan het formatiekonkelen dineren met GroenPartij van de LinksArbeid en in de dagen die volgden kregen we een lawine van sussende overblijfmoederwoordjes van Ank en een heleboel hooghartigheid van Sieg, maar was er geen plan, geen strategie en geen idee. Het ging zoals het al jaren gaat onder Rutte: Er wordt pas gehandeld als iemand in de Kamer woest wordt. Afgelopen week werden meerdere mensen woest: Renske Leijten, Salima Belhaj, Kati Piri, Tunahan Kuzu. Over vragen die die al jarenlang op tafel lagen en moties die hun meerderheid ruim op tijd haalden om bijtijds tot handelen over te gaan. Rutte III deed. niets. En 'niets' is wat we nu nog steeds hebben.

Niemand in Afghanistan trekt zich wat aan van de zelfverklaarde ervaren diplomaat in oorlogsgebieden, Sigrid Kaag: de ambassade in Kabul werd in angst en paniek verlaten door de Nederlandse diplomatenkliek. Dagenlang stond het gebouw leeg, paspoorten en persoonsbewijzen van het Afghaanse personeel open en bloot vindbaar voor de Taliban. Handig voor hun wraaktochten. Kaag moest een nieuw team sturen, met grote achterstand voor evacuatie tot gevolg. Om niet te zeggen dat de kansen verkeken zijn in de chaos en radeloosheid van Kabul.

Nederland is herhaaldelijk benaderd door bondgenoten om evacuaties te coördineren. We horen dat Engeland, Duitsland en mogelijk anderen ons hebben gevraagd om samen te werken. Nederland weigerde en ging het zelf doen. De Amerikanen controleren nu met de Britten het vliegveld, de Fransen en anderen sturen beveiligde en bewapende konvooien de stad in om mensen op te halen. Onze legereenheid is kwijt. Ank Bijleveld staat met vliegtuigpanne en volle bak liegend toe te kijken hoe die landen nu precies doen wat Nederland wilde. Namelijk ons aan onszelf overlaten: