FOTO: Een waar drama

Nederland laat zich soms best van een goede kant zien, zeker als dat in het openbaar kan en in het nieuws komt zodat het ook een beetje de eigen morele inborst streelt. Dan worden bijvoorbeeld asielzoekers massaal gesteund. Maar gek genoeg laat Nederland zich continu van een slechte kant zien als het om daklozen gaat. Die hoeven niet op steun te rekenen. Kijk eens naar Groningen, waar het aantal geregistreerde daklozen alsmaar stijgt, het aantal buitenslapers alsmaar stijgt, tot een record zelfs, en het aantal daklozen dat niet in beeld is vermoedelijk ook stijgt, maar ja, niet in beeld. Daklozen komen sowieso maar zelden in beeld. Voor daklozen wordt niet massaal gedemonstreerd, gedineerd, gezorgd, getalkshowd, gerodelijnd en getreurd. Omdat daklozen niet, dat wil zeggen: nooit, in de mode zijn. Daklozen slapen op koude straatstenen en als ze geluk hebben op een brugbankje of in een tent, waarbij dan wat 'minder snel' wordt ingegrepen. Daklozen hebben nooit eens geluk, dat kennen ze niet eens, en zullen ze vermoedelijk ook nooit kennen in de daklozenhel van derdewereldland Nederland.