Nee wacht, juist wél

Nou, het is mooi uit voor Ali B. Tenminste, zo goed als uit, want hij gaat in cassatie, waar zijn advocaat ongelooflijk veel vertrouwen in heeft. Alleen had zijn advocaat dat ook in het hoger beroep terwijl hij zijn cliënt beter de wijze strafrechtles 'appelleren is riskeren' had kunnen bijbrengen. Enfin, wat nu te doen met Ali's oeuvre, toch een beetje de AliExpress-variant van wat Kanye West de ether in slingert? Nou luisteren wij nog maar zelden naar de radio, maar we krijgen niet de indruk dat Ali B. nog wordt grijsgedraaid. Ja misschien krijgt hij af en toe een kans op 3FM of FunX, maar ja, dat zijn dus 3FM en FunX. We kunnen wel stellen: de muziek is met de artiest gecanceld. Toch blijft het ook bij Ali B. belangrijk om de kunstenaar van de kunst te scheiden (toch?). Dus júíst omdat u hem jarenlang niet zult horen, opteren wij voor een Avondje Ali. Dat het allemaal gare baggerherrie is nemen we vanwege het principe ditmaal voor lief. En als volwassen StamCafébezoeker kunt u lekker zelf bepalen of u wel of geen liedjes van die tot tweemaal toe veroordeelde verkrachter luistert. Als u zich een beter mens voelt door het niet te doen, zeggen wij: ey swa eh soit. En proost. Hieronder wat u minimaal drie jaar moet missen!

[Liveblog Iran hier te volgen]

Hallo, u spreekt met Rob

A) Linkse politici prankcallen Joost Eerdmans met verzoeknummer voor DJ Jopie op Bevrijdingsfestival (maar DJ Jopie is helemaal niet gevraagd voor het Bevrijdingsfestival)

B) Jetten uit de kast: zijn favoriete meezingnummer voor onder de douche is Tele-Romeo

C) Nederland introduceert hotline voor snelle levering Colombiaanse ""bananen""

D) Het moment waarop de premier in alle ernst wordt verteld: 'Vrijheid is niet vanzelfsprekend'

E) Robbie vraagt zijn mammie of hij bij Sharon mag logeren want het is nog zo leuk hier

F) Burgemeester Utrecht verklaart Jetten 'te hot' na dansbattle met Splinter Chabot, moet koud afdouchen ivm handhaving openbare orde

G) Dít is 81 jaar vrijheid

H) Jetten doet wat-ie het beste kan: bellen 

I) Rob Jetten Levert: Bevrijdingsdag wordt vrije dag!

J) Iets onacceptabels

K) "HALLO D66'ERS, HEEFT IEMAND MISSCHIEN NOG DOUCHEMUNTJES OVER???"

L) Geen idee. Proost op de vrijheid en meer vertier na de break!

M) Anders, namelijk...

Met alcoholvrij bier (haha nee grapje met absint)

We hadden vanavond natuurlijk Willie Nelson kunnen feliciteren met zijn 93e of een uitvoerig vertoog kunnen wijden aan de Dag van de Dans (hé macarena) maar dat zou een dans op het graf betekenen van Een Groot Schrijver: Hafid Bouazza - vandaag precies vijf jaar dood. Een warme week als deze is uitermate geschikt, om niet te zeggen ideaal om in zijn oeuvre te duiken en in vervoering te raken door die uit Bouazza's bijzondere bovenkamer ontsproten hypnotische zinnen en explosieve woordenschat. Meegezogen in de diepte van zijn taal en omarmd door de totale vrijheid van zijn zijn zie je een zwoele zomer lang op blote voeten voor je, met verschaald bier, bloedheet woestijnzand, drankzucht en deliria, vochtige ogen van sigarettenrook, dadels om de honger te stillen en een eeuwige nacht zonder rust maar met een voortdurend groot dromen. Ofschoon zijn poëtische, lyrische schrijfstijl niet zozeer toegankelijk is voor iedereen, verdient Bouazza's megatalent een veel prominentere plek in de literaire canon - zie ook zijn prachtige vertalingen.

Enfin, de liefhebber kan hem vanavond weer eens bewonderen of zijn islamkritieken doorspitten. Die trekt dan Paravion, De voeten van Abdullah, Momo, Meriswin, Spotvogel, De vierde grondslag, Niets dan zonde, Venus en Adonis of Othello (Shakespeare-vertalingen), Om wat er nog moet komen (yum), Salomon, De Akker en de Mantel, Heidense Vreugde uit de boekenkast of wacht op het Verzameld Proza dat in september verschijnt. Schrijven deed hij immers net zo goed als drinken, alleen komt aan alle goeds vroeg of laat een eind. En omdat het mooiste In Memoriam al is geschreven geven we de maestro snel zelf het woord, zijn magische woord en nemen we er vanavond een op hem. Of twee. Proost.

Alle beetjes helpen

Gisteren bij de Britse Fairford-luchtmachtbasis. Het matriarchaat zegent het Apollinische luchtfort terwijl het de gezamenlijke vijand tegemoet treedt. Beide Westerse polariteiten, de mannelijke en vrouwelijke, eensgezind in hun verdediging van het Rijk. Alles in complementaire balans, zoals het ooit bedoeld was. Ook iets dat ooit zo bedoeld was: Tyson Fury versus Anthony Joshua. Al vanaf 2021 in de maak, vervolgens kwam er eindeloos gedoe tussen en bleek Joshua bovendien toch niet de absolute top 3 contender die hij ooit beloofde te zijn. Maar daar kwam onlangs natuurlijk verandering na zijn zege over onbetwiste legende Jake Paul. En nu staat-ie gepland, ergens in Q4 2026. Fijne nacht makkers, de rust.

Voorts draait het hier om bier

We moeten het over de koning hebben. Drie stuks eigenlijk. Het was de week van The King of Pop Michael Jackson, wiens biopic in première ging en de tongen alsmede de beentjes losmaakte. Want o wat werd-ie afgeschilderd als een icoon zeg. Mag natuurlijk niet want hij wordt er ook van verdacht vieze dingetjes te hebben uitgespookt met kinderen op zijn landgoed Neverland. De Jacksons hadden niet zoveel zin om dat in die film te proppen en daarom focuste die vooral op zijn jeugd en zijn ontwikkeling tot de grootste popster aller tijden. Een keuze, eentje die de criticasters onbetamelijk achten maar die fans alleen maar waarderen. Waar je echter niemand over hoort is dat dit verhaal al veel vaker op exact dezelfde wijze verfilmd is (hier het best). Die nogal saaie film die gedragen wordt door de songs leverde in ieder geval geweldige box office cijfers, heel veel media-aandacht en een nieuwe ster op.

En die andere King dan? Elvis. Is die niet gewoon groter dan de grootste entertainer aller tijden? De recent verschenen wervelwind van een concertfilm EPIC maakt dat toch tot een lastige vraag. Bovendien had Elvis net zo'n gouden stem, kon hij ook geweldig dansen, droeg hij tevens gekke pakken en zag hij er met die vetkuif toch best uit als een Smooth Criminal. Daarnaast was Elvis net als Michael een witte man opgegroeid met de zwarte cultuur. Alleen had Elvis de zwaardere, donkerdere stem van de twee. Gek genoeg hebben ze nooit hetzelfde nummer gezongen. Andere genres, toch apart voor twee koningen uit hetzelfde land.

Kuch, horen we u kuchen, moet die koningstitel niet gewoon voorbehouden blijven aan koning Willem-Alexander, wiens week juist voor de deur staat? Die zingt misschien niet zo prachtig, beweegt minder sierlijk, draagt saaie pakken en is niet moeders mooiste maar doet wel gewoon als enige normaal en maakt van de drie ongetwijfeld het meest aanspraak op het predicaat 'grootste bierliefhebber.' En is dat niet waar het nou juist allemaal om draait vanavond? Goed, aan u de vraag wie uw favoriet is: The King of Pop, The King of toch koning Willem-Alexander. Over smaak valt immers niet te twisten maar wel te pollen. Hieronder dus de Poll plus Muziek plus Kees' Megamix. Rest ons proost te zeggen op een koninklijke Koningsnacht. PROOST!

Zachtjes tikt een lintje op het zolderraam

Koningsdag staat voor de paleispoort en daarom heeft iedereen een geweldig lang zuipweekend voor de boeg met lekker veel zon, bier en ook heel veel bier. Maar voorafgaand aan dat feest vandaag eerst lintjes. Marjolein Faber probeerde vorig jaar het begrip lintjes te ontmantelen maar tevergeefs. En daarom is dit land vandaag toch weer een aantal ridders rijker. Zo kreeg Willeke van Ammelrooy er een omdat niemand ooit zo mooi in de nek werd gestoken door Danny de Munk als zij, kreeg schrijfster Esther Verhoef er een omdat ze van die Verhoefiaanse boeken schrijft, ontving Linda Nooitmeer, doet iets met slavernij, er een omdat voor haar geldt: het is nu of nooit meer (we gaan al), mocht Dolly Bellefleur er een op zijn neptieten plakken omdat die zo mooi en waarachtig zijn, kreeg zangeres Shirma Rouse er twee omdat ze trek had én was er een lintje voor Ton Scherpenzeel, een man die echt wat met zijn vingers kan. Vreemd genoeg heeft taalvernieuwer Dolf Jansen er geen gekregen, maar misschien had hij er al een gekregen voor die wereldprestatie van 'm in 1963. Anderen die triest genoeg geen lintje door hun tepel kregen: alle door wolven verminkte schapen, John Heitinga, Angela de Jong (schuld haar columns), Arie Boomsma omdat hij Arie Boomsma is, de kastelein van uw stamkroeg want die voert de mensen maar dronken en natuurlijk de koning zelf. Maar die is al koning, en dat zullen we maandag weer weten. Als het u behaagt nog iemand voor te dragen lezen we dat hieronder wel terug. Voor nu: proost op een zalig koningsweekend!

Ja ja we weten wat u denkt

Vooropgesteld: het is absoluut helemaal niet écht niet zo geloof ons nou we geven ons woord zo zijn wij niet nee wat u denkt is niet het geval geen sprake van totale kolder en prullenbakvoer zulke onzin dat wij élk stukje nieuwsonwaardig nieuws over Sydney Sweeney gretig aangrijpen om een topic te kunnen schrijven over Sydney Sweeney om beelden te kunnen tonen van Sydney Sweeney zodat wij weer even kunnen wegdromen bij Sydney Sweeney omdat Sydney Sweeney zo fantastisch is en wij nu eenmaal houden van alsmede op het ontaarde af gek zijn op het icoon onzer tijd Sydney Sweeney wat ze ook doet maar vooral als ze DIT doet. Dat is dus geenszins het geval, wij zijn nette mensen en houden ons verre van dergelijke behaagzucht. Wat u denkt is smaad en laster. Zo zijn we niet. Nee hoor. Nietus gewoon. Oké toch wel. Het nieuws: Sydney Sweeneys cameo van een, twee of drie seconden is uit The Devil Wears Prada 2 geknipt (krankzinnig, ziek, bezopen, nooit meer Prada voor ons (droegen we al niet)). Zo, hebben we dat ook weer gehad. Kunnen we nu weer voort met het bewonderen van Sydney Sweeney in dit broeierige StamCafé. Is het hier zo heet of ligt dat aan u? Snel koelen maar: proost!

Soep van de Week in het StamCafé

[Liveblog oorlog Iran hier], [Liveblog Lale Gül vs Dennis Schouten hier]

Er wordt veel gekankerd op de NPO en op de publieke omroep maar ik koester warme herinneringen aan een paar epische naaktscènes die mijn tragische jeugd op de Veluwe verlichtten. Sapperdefapfap! Daar ben en blijf ik de vaderlandse treurbuis eeuwig dankbaar voor. Ik kom hier zo op terug, maar eerst naar de orde en de waan van de dag. Studio Ego, de nieuwe pageturner van vriend van de show Mark Koster, sloeg in als een bom en de goede man was de afgelopen dagen niet van de beeldbuis en uit de diverse krantjes te slaan. 

Ik deed maar al te graag mee aan deze hype en sprak Mark voor de deftige en gezaghebbende HP/De Tijd. Het interview staat achter een betaalmuur, dus daarom hier gratis een fijne kwoot: “Mensen die al twintig jaar op dezelfde plek zitten en daar niet meer weg te krijgen zijn. En hoe kleiner het systeem wordt, hoe groter het zich voordoet. Een beetje zoals het Romeinse Rijk in verval: de realiteit krimpt, maar de pretentie groeit. Mijn indruk is dan ook: de publieke omroep is een systeem dat eigenlijk al dood is, maar dat zelf nog niet doorheeft. Een kip zonder kop die nog even doorrent. Een parallelle wereld die blijft voortbestaan, terwijl de rest al lang is veranderd. En toch gaat er elk jaar weer een miljard naartoe. Dan denk ik wel eens: geef ze anderhalf miljard, maar hef de boel op. Maar dat zullen ze nooit doen, daarvoor is het systeem te gesloten. Te bang om zichzelf op te heffen. Kijk naar iemand als Ronald Plasterk — die genoot er zichtbaar van om met een omroep verbonden te zijn. Dat geeft status. Een eigen platform, een eigen stem.“ 

Eén passage uit het boek blijft onbelicht, en wel het huiveringwekkende relaas van zijn ontmoeting met Frederieke Leeflang. De voorzitter van de raad van bestuur van de Nederlandse Publieke Omroep probeert hem op gluiperige wijze - geheel passend bij de NPO-cultuur - een #metoo aan zijn broek te smeren.

En die moet U kiezen

Ja er kan natuurlijk maar één favoriete secretaresse zijn op de Secretaressedag (zie foto boven), maar een favoriete binnenstad kiezen op de Dag voor de Binnenstad is wel even een stuk lastiger. Vandaag werd die dag in Den Bosch, dat afgelopen jaar de verkiezing voor meest inspirerende binnenstadsproject won, gevierd. Den Bosch, 's-Hertogenbosch onder vrienden van duivelskunstenaar Jheronimus Bosch, kennen we eigenlijk alleen van de Bossche bol, van die overheerlijke Mexicaan en de terrassen. Dus of die stad ook zo'n zware titel als de Mooiste Binnenstad van Nederland kan dragen is op z'n minst twijfelachtig. Want er zijn ook nog steden als Rotterdam (met die mooie terrassen), Den Haag (met die mooie terrassen), Utrecht (met die mooie terrassen), Eindhoven (met die mooie terrassen), Groningen (met die mooie terrassen), Almere (met die m...), Tilburg (met die mooie terrassen), Breda (met die mooie terrassen), Nijmegen (met die mooie terrassen), Arnhem (met die mooie terrassen), Apeldoorn (met die mooie terrassen), Haarlem (met die mooie terrassen), Amersfoort (met die mooie terrassen), Enschede (met die mooie terrassen), Leiden (met die mooie terrassen), Zwolle (met die mooie terrassen), Leeuwarden (met die mooie terrassen), Zaanstad (met die mooie terrassen), Maastricht (met die mooie terrassen), Venlo (ja u weet wel waarmee) en Amsterdam (met die mooie terrassen alsook vuil, zwervers, vuil, drukte, vuil, TikTok-rijen, vuil, prostitutie (we noemen ook positieve dingen), vuil, gnomen, vuil en troep). Denk de fatbike-jeugd en raggende rolkoffers op het trottoir even weg als u stempt in de klikpoll onderaan. Succes en proost.

Literair StamCafé - LIVEBLOG IRAN HIERRR

Je vraagt je weleens af: 'Wat is nou nog De Nederlandse Literatuur?' Want zei je vroeger 'De Nederlandse Literatuur', dan zei je Reve, Hermans, Mulisch, Multatuli, Vondel, Couperus, Vestdijk, Wolkers, Haasse, Nescio, Nooteboom, Minco, Annie M.G., Van Schendel, Du Perron, Roland Holst, Bordewijk, Thijssen, Campert, Komrij, 't Hart, Dorrestein, maar ook Van der Heijden, Brouwers, Meijsing, Grunberg, Te Gussinklo, Zwagerman, De Jong, Noordervliet, Van Keulen, Bouazza, Bernlef en Rosenboom.

Maar zeg je tegenwoordig 'De Nederlandse Literatuur', dan antwoordt het besmette literaire inteeltwereldje gewoon zelf, en dan hoor je namen als Bab Gons, Gons Bab, Gab Bons, Saskia Noort, Tommy Wieringa, Splinter Chabot, Ilja Leonard Pfeijffer (vanwege zijn mooie haar), Roxane van Iperen, Alma Mathijsen, Daan Borrel, Tobi Lakmaker, Maartje Wortel, EUS en... Doortje Smithuijsen. En die schrijven niet te lezen rommeltroep die pijn doet aan de ogen en steekt in het hart.

Terwijl het evident is dat iedereen die De Nederlandse Literatuur écht een warm hart toedraagt maar één naam kan noemen als er wordt gesproken over De Nederlandse Literatuur. De aanvoerder van 's lands literaire canon. Een letterkundig icoon. Een symbool dat ver boven de literaire wereld uitstijgt. We hebben het uiteraard over Pieter Waterdrinker. Want Pieter Waterdrinker ís de Nederlandse Literatuur. De Grote Één. Alleen wordt hij nooit eens genoemd, nooit eens besproken en nooit eens gezien. Hoog tijd dat dergelijk onrecht wordt bestreden. Welaan, bij dezen.