SP-voorman Emile Roemer onder vuur. Afgelopen week deed hij een uitspraak over de drie procents-regel van de Europese Unie. Over zijn dead body dat Nederland een boete zou betalen wanneer het koninkrijk niet aan de begrotingseisen van de Unie zou voldoen. Dat is een leuk gedachte-experiment, want wat zou er gebeuren als we die boete niet zouden betalen? Zouden de tanks van Bundeskanzler Angela Merkel door de Duitse laagvlakte oprukken naar Den Haag? Gelukkig hebben we majesteits cavalerie dan nog om de aanval af te sla… oh wacht. Gekkigheid natuurlijk, Nederland zou vooral een pleefiguur slaan in Europa. Dat zou een slechte start betekenen voor premier Roemer. De grote roerganger kampt met een urgent probleem: hij staat voor een dilemma.

De Olympische Spelen waren erg pijnlijk voor D66. Is Alexander Pechtold net zijn radicaal-Europese weg ingeslagen, ondertussen staat het electoraat te juichen bij veelvuldig brons, zilver en goud voor Oranje. Inderdaad, edelmetaal voor koningin en vaderland. En dan moeten de Spelen in 2028 nog naar Nederland komen. “Het is voor Nederland belangrijk om een visie te hebben, om te werken aan een plan hoe we ons land neerzetten in 2028. Wat willen we met onze infrastructuur, onze woningen, onze sport?” zei de Prins van Oranje afgelopen week bij Mart Smeets aan tafel. Leve de natiestaat, schalt het door de straten. Sta je dan met je Europese gedachte, weg solidariteit met de Griek, Spanjaard en Portugees. Enige moed kan Pechtold natuurlijk niet ontzegd worden. Het begon al in juni, bij Buitenhof. “Europa is niet af, maar we hebben de keus niet ons terug te trekken,” aldus ons Alexander. Die politieke unie moet er komen en wel binnen vijf jaar, volgens de D66-partijleider. Financiële man Wouter ‘Brains’ Koolmees had het al berekend: een Nederlander is jaarlijks 230 euro aan Europa kwijt, hij krijgt er minstens 1500 euro voor terug. Cijfers zijn te gek, je kan er alle kanten mee uit. Benieuwd hoe die uitgaven-inkomsten verhouding is wanneer Nederland veertig miljard euro mag aftikken voor een willekeurig instortende lidstaat.

Fascinerend artikel in de Volkskrant gisteren over Nederland in Europa. We zijn het ‘etterbakje’ van de EU, aldus een anonieme ambtenaar uit een ‘nieuwe lidstaat’. Welk een onbeschaamdheid. Vermoedelijk reden ze tien jaar terug nog met paard en wagen over een onverharde weg in die ‘nieuwe lidstaat’. Dankzij deels Nederlandse euro’s hoeft dat nu niet meer. Verderop valt te lezen dat Rutte ‘mekkert’ omdat hij weigert tegen de wensen van de Tweede Kamer in te gaan. Daar in Brussel haten ze democratie, zoveel is duidelijk. Zorgelijker is dat ambtenaren politici de maat denken te kunnen nemen. Dat past niet bij hun oorspronkelijk dienende positie. Mooie anekdote ook over de communistische (!) Cypriotische president Demetris Christofias. Volgens het artikel dreigde hij een lening af te sluiten bij een ‘schurkenstaat’ omdat Rutte talmde met het zetten van een handtekening onder het meest recente verdrag over bankentoezicht en noodsteun. Bij ons in het dorp heet dat dus chantage. Belangrijker, Cyprus is dus bereid geld te lenen bij verderfelijke ideologische regimes als Cuba, Iran en Noord-Korea. Wat heeft dat land eigenlijk te zoeken in de EU?

De meer dan tegenvallende peilingen brengen GroenLinks in een lastig parket. In dit tempo houdt de partij twee of drie zetels over na 12 september. Eigen schuld, dikke bult inderdaad. Een Kunduzmissie en –akkoord, appeltjesgroene weiden incluis machtsmisbruik, een fractie die met zichzelf overhoop ligt en als kers op de taart Ineke van Gent die met dodelijke precisie de lijsttrekker nog even een mes tussen de schouderbladen duwt. De malaise bij de partij werd op het afgelopen congres het beste verwoord door scheidend financieel woordvoerder Bruno Braakhuis. Terwijl de andere twee vertrekkende Kamerleden Ineke van Gent en Mariko Peters werden geroemd voor hun inzet ontbrak hij op het podium. “Bruno, waar ben je?” riep partijvoorzitter Heleen Weening nog hoopvol de grote zaal van het Utrechtse theater in. Maar Bruno zat thuis op de bank, helemaal klaar met zijn partij.

Een Limburgse schone (1973), jarenlang advocate. Toen kwam ze in de Tweede Kamer. Ik zag haar daarna driftig meeschrijven tijdens Het Proces. Ze was continu aan het schrijven, niet haar opdracht. Moszkowicz negeerde haar; “Ik ben de grote advocaat, wat moet ik met u?,” ik zag het aan zijn gezicht toen hij zich omdraaide naar haar toen ze haar aantekeningen wilde laten zien. Woedend werd ik, langzaam zakte ze achterover in haar stoel. “LUL! Waarom doe je zo?” riep ik tegen het scherm. Helder maakte het weinig uit. Lilian Helder is een advocate die in de politiek verzeild is geraakt. Toen Hernandez en Kortenoeven uit de school klapten, zou ze volgens hen een lage plaats toebedeeld krijgen. Die kreeg ze niet. Ze kwam namelijk terecht op plaats vier. En terecht. Een Brievenbuspisser, een Kopstootgever en een Pornobaron. Helder hoort daar niet bij. De PVV heeft ook gedegen Kamerleden. Die niet voor stront zorgen, voor ellende en afbreuk. Plaats vier, verkiesbaar dus. Dat is Helder.

De media houden zich angstvallig stil over de mogelijkheid van Paars III. Een combinatie van VVD, PvdA en D66. Opmerkelijk, want bij de laatste peiling van de Politieke Barometer van van Ipsos Synovate (goeie naam ook voor een bedrijf) blijkt dat we vier zetels af zitten van een nieuwe Paarse combinatie. Als je het huidige GroenLinks meetelt heb je een Paars Plus maar dat wil niemand. In dat opzicht is Jolande Sap de nieuwe Hero Brinkman aan het worden: veel geschreeuw maar hard op weg naar de nul zetels. Maar de tendens is er. Vermoedelijk wordt er niet over geschreven omdat de strijd tussen de VVD en de SP veel leuker is, daarbij voorbijgaand aan het feit dat daar niets werkbaars uitkomt. Over de SP gesproken; vond u het interview met Emile Roemer ook zo opvallend? “Als de SP na de verkiezingen in het kabinet komt, zullen de SP-ministers een deel van hun salaris moeten afstaan aan de partij,” zei de Grote Roerganger. Vroeger zeiden de Socialisten nog wel eens dat ministers minder moesten verdienen. Nu de macht lonkt ziet de SP dat geld liever in de partijkas belanden.

Het was de week van de PVV. Maandag verpestten Marcial Hernandez en Wim Kortenoeven de presentatie van het verkiezingsprogramma door aansluitend uit de fractie te stappen. Vervolgens liepen de heren afgelopen week leeg bij menig medium. Het leverde weinig tot geen onthullende feiten op. Klotskop Dion Graus heeft last van woedeaanvallen (Goh). Wilders werkt met een politbureau, oude getrouwen maken de dienst uit (Poeh hé). Het persbeleid bij de PVV is strak georganiseerd (Jeetje). Tijdens een uitje in de Efteling ging Geert tien keer in de attractie Droomvlucht (Now we’re talking!). De voorliefde van Wilders voor elfen- en trollenrijken hadden we gemist, de rest stond twee jaar geleden al in HP/De Tijd. Die undercoveractie in HP was opzienbarend om twee redenen. Ten eerste bleek het kinderlijk eenvoudig de werkplek van de best beveiligde politicus te infiltreren. Daarnaast gaf het een boeiend kijkje in de meest gesloten partij van Nederland. Maar er was ook teleurstelling. Het Horst Wessel-lied werd niet bij aanvang van de fractievergadering aangeheven, Wilders bleek niet stiekem bezig met een gewapende machtsovername en ook de fractie platlopende Mossad-agenten ontbraken.

Het wordt tijd dat politici het eerlijke verhaal gaan vertellen over Europa. Houd dus op met bezweren dat we ons geld allemaal terugkrijgen, Mark. Vertel geen sprookjes over de geldpers van de Europese Centrale Bank die alle problemen oplost, Emile. En verkoop geen illusies over de Euroloze welvaart, Geert. Het echte verhaal is dat we van het geleende geld minder zullen terugzien dan we hoopten, en dat we meer zeggenschap zullen delen met anderen, dan we misschien comfortabel vinden. Duizenden containers, ik stond er middenin. In alle kleuren, met opschriften in alle talen, die in al hun variatie en schijnbare chaos, wachten om met militaire precisie naar hun plek van bestemming te komen. Met die containers verdienen bijna 100.000 Nederlanders dagelijks hun boterham. In de haven van Rotterdam. De grootse haven van Europa en een van de meest innovatieve en duurzame havens ter wereld. (-)

Stevig debat in de Tweede Kamer afgelopen donderdag over een door het kabinet voorgenomen tankdeal met Indonesië. CDA, VVD en D66 voelen er veel voor om onze ooit zo trotse Leopard-tanks aan Indonesië te verkopen. Het gaat om tachtig tanks, opbrengst 200 miljoen euro. Jammer voor hen vinden ze een Kamermeerderheid onder leiding van Arjan El Fassed (GroenLinks) tegen zich. Het kabinet en D66 kunnen hoog of laag springen, die tanks gaan niet naar Indonesië. En terecht. In september 2010 overleed de Molukse activist Yusuf Sapakoly. Hij crepeerde in de gevangenis aan nierfalen omdat de Indonesische autoriteiten hem medische hulp ontzegden. Dat geintje haalden ze eerder al uit met de middelbare schoolleraar Johan Teterissa. Hij werd na zijn arrestatie in 2007 zo erg mishandeld door de politie dat hij het nauwelijks overleefde.

Totaalpaniek op dat vermaledijde Twitter gisterenochtend. VVD-fractievoorzitter Stef Blok en Kamerlid Ingrid de Caluwé hadden in de Volkskrant geschreven dat er wat hen betreft flink gesneden mag worden in de ontwikkelingshulp. Zeventig procent mag er van de VVD’ers af, van 4,4 naar 1,4 miljard euro per jaar. Gans twitterend GroenLinks, PvdA en SP ontplofte bijkans. Eén PvdA-Kamerlid hield het hoofd echter koel: Khadija Arib. “Zo te zien wordt het in de aanloop naar 12 september een wedstrijdje 'Wie het verst kan plassen' tussen de VVD en de PVV.” En zo is het maar net. De VVD weet ook wel dat het standpunt onhaalbaar is tenzij ze samen met de PVV 76 zetels haalt. Maar Ontwikkelingssamenwerking en ontwikkelingshulp zijn buitengemeen attractieve electorale mikpunten voor de komende campagne en de VVD heeft er geen enkele moeite mee zoveel mogelijk zetels van de PVV af te snoepen. Maar na de verkiezingen hebben de liberalen andere partijen nodig om een tweede kabinet Rutte vormen en die zullen er voor zorgen dat de soep niet zo heet wordt gegeten als deze wordt opgediend. Daar komt nog bij dat het merendeel van het budget van Ontwikkelingssamenwerking is vastgelegd in contracten met de Wereldbank en de Verenigde Naties. De VVD weet ook dat het een enorme juridische toestand wordt als je dat terug wilt draaien.