Het is niet zo dat Bram Moszkowicz vanuit het niets in het politieke avontuur van VNL is gesprongen. In december 2001 ontmoet Pim Fortuyn de strafpleiter tijdens een symposium van Harry Mens’ Business Class in Noordwijk. In bijzijn van spindoctor Kay van de Linde biedt Fortuyn de strafpleiter gelijk de positie van minister van Justitie aan. Een dag later bellen de twee met elkaar: is het een idee dat Moszkowicz eerst maar eens nummer twee wordt op de lijst van Leefbaar Nederland? Moszkowicz voelt daar wel voor, mits hij naast zijn Kamerlidmaatschap zijn juridische praktijk kan blijven uitoefenen. Maar het loopt anders. Niemand minder dan Harry Mens laat het nieuws uitlekken naar de Telegraaf waarop partijvoorzitter Jan Nagel een persbericht doet uitgaan waarin hij stelt dat er van een toezegging geen sprake kan zijn. Het is één van de eerste conflicten tussen Fortuyn en het partijbestuur van Leefbaar Nederland. Niemand minder dan Hans Wiegel breekt nog een lans voor Moszkowicz om het gezichtsverlies van Fortuyn te beperken. Maar de strafpleiter gelooft het wel met het dubbelhartige leefbaar Nederland en een dag voor de kandidaatsstelling zegt hij niet beschikbaar te zijn. Een interessante geschiedenis terug te lezen in ‘In de ban van Fortuyn’ van Jutta Chorus en Menno de Galan.

Het zou jammer zijn als het kabinet valt over zoiets essentieels als de illegalen-problematiek. PvdA en VVD zouden er beiden beter aan doen deze crisis (in wording) als uitdaging te beschouwen. Eerste stap zou dan zijn verder te kijken dan de bed, bad en brood-discussie. Dan moet je wel een paar basisafspraken maken. Afspraak 1. Trek niets van achterban noch peilingen aan maar mik op een échte oplossing. Afspraak 2. Negeer demonstrerende illegalen en de clique activisten, advocaten en NGO’s die daar omheen cirkelt. Illegalen hebben sowieso geen inspraak. En die activisten, advocaten en NGO’s drijven in een drabbige modderpoel van al dan niet financiële belangen en belangetjes. Daar moet een kabinet niet in willen sodemieteren en een besmeurd nat pak halen. Afspraak 3. Let op de kern van de zaak, niet laten afleiden door 400 vluchtelingen die verdrinken in de Middellandse Zee, dat zijn geen illegalen en ze hebben niets met de discussie te maken. Afspraak 4. Luister niet naar Philip Alston, speciaal VN-rapporteur extreme armoede en mensenrechten. Bij Nieuwsuur had hij het afgelopen week over ‘illegale immigranten’, ‘asielzoekers’, ‘immigranten’en ‘toekomstige asielzoekers’. Die clusterfuck van conflicterende termen verziekt de discussie. Ze zijn en heten gewoon illegalen.

Zo'n vier jaar geleden stonden in deze kolom zeven tips voor GroenLinks. Teruglezen leert dat de partij die Bassiehof niet heeft gelezen, met alle gevolgen van dien. Ondertussen mengt oud-partijleider Femke Halsema – na haar vertrek ging de partij bijna ten onder – zich weer in het debat. In NRC Handelsblad pleitte ze vrijdag voor een 'links stembusakkoord'. Ze vindt het onverteerbaar dat links permanent met elkaar in concurrentie is. "Als de PvdA wint, komen die zetels altijd van andere linkse partijen. Dat is ineffectief, weinig geloofwaardig en machtsstrategisch heel dom." De ambitie van de PvdA om bij iedere verkiezing de premier te willen leveren, zegt Halsema, leidt tot het 'kapotmaken van kleine linkse partijen. Als links ooit echt een vuist wil maken, moet de PvdA die drift zien te beheersen'. Daarom vandaag, vier jaar later, tip acht: GroenLinks moet zichzelf opheffen.

Eerst even over de kwestie Ton ‘Ik vind de column goed maar het medium klote’ Elias. Dat is allemaal gekkigheid van de VVD-zwaargewicht. De imposante ICT-specialist spelt het roze nieuws- en opinieweblog. Dat weet ik omdat hij onlangs een collega van mij complimenteerde met haar optreden in een reportage van die rooie in Den Haag. Daarbij komt dat Elias’ afkeer van Geenstijl veel dieper zit: hij vindt namelijk dat álle journalisten op het Binnenhof lui en dom zijn. Dat mailde hij mij toen ik hem in september 2009 – nog werkzaam bij HP/De Tijd – per mail vroeg columnist te worden bij De Jaap (nu ThePostOnline, where the elite meet to read). Zijn reactie: “Grappig initiatief, maar ik word niet uw columnist. Voor De Tijd (sic) heb ik wel een suggestie, maar er is geen journalist die daaraan durft: waarom de parlementaire journalistiek faalt om verslag te doen van belangrijke dingen die in het parlement besloten worden (en waar ook iedere kiezer op enig moment mee geconfronteerd wordt), louter omdat journalisten te lui of te dom zijn om zich ergens in te verdiepen. M. vr. gr., Ton Elias.”

Links en progressief Nederland op de achterste benen zaterdag na een interview met Halbe Zijlstra in de Volkskrant. De VVD-fractievoorzitter wil 'meer samen optrekken met dictators'. Gek genoeg heeft Zijlstra het woord dictator niet in de mond genomen. Het is ook niet terug te vinden in de aanleiding voor de vraag van de Volkskrant over de voorstellen voor een nieuw VVD-buitenlandbeleid: het een kleine 5000 woorden tellende essay in clubblad Liberaal Reveil. Wél schrijft Zijlstra daar dat gezien het denderend succes van de Arabische Lente het wellicht een idee is voortaan wat bedachtzamer om te gaan met dergelijke revoluties in bijvoorbeeld Egypte en Libië. Want ondertussen zijn er landen die rijker, slimmer en sterker worden, en landen juist armer, dommer en zwakker, terwijl Europa en dus Nederland aan de zijlijn staan. Het is volgens de VVD'er derhalve tijd voor een andere aanpak en benadering van het directe buitengebied van Europa. En nee, hij is niet voornemens samen met Poetin op te trekken, zoals D66 stelt.

"Er wordt oorlog tegen ons gevoerd" en (echt waar): "Waarom heet het patatje oorlog en geen patatje vrede? Omdat het wit met bruin is!" Zulks tekende GS’ Bart Nijman gisteren op uit de mond van een zwarte activist op een anti-racisme-dingetje in Amsterdam. We kunnen derhalve concluderen dat de strijd tegen racisme en islamofobie gewonnen is, wat rest zijn de achterhoedegevechten in de snackbar. Het frietkot: brandpunt van haat en onverdraagzaamheid. Ook was rapper Appa aanwezig, bekend van zijn tirades tegen Israël. “Ik ben klaar met deze zionistische honden die uit zijn op ons geld en bloed!” is een gevleugelde uitspraak van de muzikant. Het is als bij het hondenfluitje: alleen de doelgroep hoort wat er echt wordt bedoeld: de joden natuurlijk. Rapper Appa is daarmee in zekere zin een jongere versie van Dries ‘Ik ben een Ariër’ Van Agt: het gaat om de onderliggende boodschap.

"Waar is deze bestuurderspartij?" vroeg minister-president Mark Rutte retorisch tijdens zijn wekelijkse persconferentie vrijdagmiddag. De liberaal had het over het CDA. Hij is 'geïrriteerd', vindt de houding van de christen-democraten 'niet in het belang van het land'. En dat 'verbaast' hem. Steen des aanstoot het interview met CDA-leider Sybrand Buma in de Volkskrant die ochtend. Hij zei daarin niet op voorhand akkoorden te willen sluiten met de coalitie. Ook vindt Buma het 'onvoorstelbaar' dat de overheidsuitgaven in hoog tempo blijven oplopen. "De staatsschuld is nu 450 miljard euro. Die moet ooit betaald worden. Dan kunnen de overheidsuitgaven de komende twee jaar niet zomaar als vanzelfsprekend 13 miljard euro stijgen." Daarnaast vindt Buma dat het kabinet zaken op z’n beloop laat. Ook verwijt Buma de coalitie dat deze teveel in de achterkamertjes opereert: "Dan wordt het democratische proces niet goed uitgevoerd." 'Maar', zei Buma, 'dat betekent niet: het CDA is oppositie, die gaat alles afwijzen'. GAAN WE NU TERUG NAAR 2009.

Acht F-16’s waarvan twee reserve, zo’n 400 militairen in den vreemde en inmiddels honderden aanvallen op ISIS. Zie daar de huidige Nederlandse Irak-missie. We zijn sinds woensdag 24 september 2014 in oorlog met de islamfascisten van de kalief en dagelijks wagen moedige Nederlandse militairen hun leven om deze door de politiek verordonneerde missie uit te voeren. En dat met de brede steun van 133 Kamerleden en het gehele kabinet. Op iedere afgeworpen bom en afgeschoten raket staat de handtekening van Alexander Pechtold, Diederik Samsom, Sybrand Buma, Lodewijk Asscher en Bert Koenders. Toch heeft het vijftal liever niet dat minister-president Mark Rutte de volgende stelling onderschrijft: “Uitgereisde jihadisten kunnen beter daar sneuvelen dan terugkeren.” Haha, stelletje hypocrieten! Plus: pleit Pechtold - gesteund door Koenders - ondertussen voor een landoorlog?

Dat Mark Verheijen van het toneel verdwenen is, wil nog niet zeggen dat de VVD uit het Limburgse integriteitsmoeras is. Afgelopen week heb ik El Rey van de Limburgse journalisten Hans Goosen en Theo Sniekers er weer eens bij gepakt. Want hoe zat het met dat andere Limburgse VVD-Kamerlid Karin Straus (Hier op de Floriade)? Drie jaar geleden was er een relletje rondom haar persoon. De Roermondse ondernemer Piet van Pol – beste vriend van Jos van Rey - had aan haar campagne voor de Tweede Kamer bijgedragen: een TV-spotje, een advertentie en een bijdrage aan een fundraising dinner. Eregast: minister van Veiligheid en Justitie Ivo Opstelten. Gekrabbel in de marge: nog geen 1000 euro in totaal. Jos van Rey gooide er nog eens 750 euro bovenop voor een campagnespot. De betalingen liepen via LIBA, het bedrijf van de kinderen van Van Rey dat ook campagnegelden in de richting van Mark Verheijen overboekte. Pijnlijk: Van Pol en Van Rey waren al een jaar in opspraak. Toch weerhield het haar niet hun geld aan te nemen. Straus maakt ook onderdeel van het netwerk van Jos van Rey. Haar vader is oud-medewerker van het assurantiebedrijf van de gevallen VVD’er.

Ergens in 1997 nodigde de lesgroep waar ik deel van uitmaakte Hans Janmaat, fractievoorzitter van de Centrumdemocraten (CD), uit voor een interview op de School voor Journalistiek in Utrecht. Geregeld maakten we in het gebouw een talkshow met studenten als publiek. Alles liep op rolletjes totdat Gijs Schreuders lucht kreeg van de voorgenomen komst van de CD-voorman. Schreuders – in het verleden hoofdredacteur van De Waarheid en Kamerlid voor de CPN – was sinds zijn breuk met het communisme begin jaren tachtig docent op de opleiding. In 1992 schreef hij een openhartig boek – De man die faalde – over zijn vertrek bij de CPN. Maar de komst van Janmaat was toch een stap te ver voor de oud-communist. Een rel was geboren: Schreuders dreigde op hoge toon ontslag te nemen wanneer de extreem-rechtse politicus een voet binnen zou zetten. Directeur Peter Schrurs (Later werd hij directeur van de VPRO, goh!) ging door de pomp voor Schreuders: Janmaat was definitief niet welkom op de School voor Journalistiek. Aan die zwarte bladzijde van mijn studententijd moest ik denken toen deze week een andere school voor journalistiek zichzelf volstrekt overbodig verklaarde.