"Het is opvallend hoe ineens alle seinen collectief op rood springen. Het moet een optelsom zijn. Brexit, Trumps verkiezing, Catalonië. Stuk voor stuk gebeurtenissen die de bestaande internationale verhoudingen verstoorden en alle door Rusland zouden zijn beïnvloed met desinformatiecampagnes op het internet. De Europese regeringen lijken het gevoel te hebben dat er dingen gaande zijn die grote gevolgen hebben maar waarop ze geen grip krijgen. Vandaar de plotselinge uitbarsting van oproepen tot actie. Dat is overigens nog moeilijk genoeg."

Eh, right. Heb je het dan echt niet door, Arie, in je rare stukkie over "de Russe komme blikke bone in de trapkast"? Het Europroject dreigt niet uit zijn voegen te barsten door de Russen, maar doordat de burgers gewoon geen zin hebben in nog meer migratie, nog meer schulden en nog minder democratie. Rusland is gewoon een makkelijke "common enemy" om de aandacht af te leiden van de faalmunt, van de faalfederalisatie en het feit dat Europa gewoon geen raad weet met de gemeenschappen van migranten die niet opgaan in een melting pot, maar die zich steeds meer terugtrekken in etnisch gesegregeerde wijken. 

Kortom, het is niet Rusland dat denkt dat het met "desinformatie" de toekomst vorm kan geven, maar de EU: men heeft uit een soort nostalgie naar de Koude Oorlog besloten dat het veel makkelijker integreren is als er een gemeenschappelijke boeman is, dus wijst men weer naar de Russen. En ja, is internet nou werkelijk zoveel gevaarlijker dan tanks? Otto von Bismarck wist al: de geschiedenis wordt niet geschreven in de krant (c.q. de intertubes) of in de stembus, maar in ijzer en bloed. Tanks zijn wel degelijk een stuk belangrijker dan een paar hackertjes en een paar rare twitteraccountjes, maar als je zo diep in de mediabubble zit als Arie Elshout en je uit zelfoverschatting en debiel-progressieve hoop zo erg gelooft in de kracht van de media, dan lijkt een paar rare berichtjes ineens een stuk belangrijker dan hordes T-72's. 

Het is wel erg makkelijk om alle legitieme klachten over het functioneren van de EU en het falen van de integratie van de moezelmannen (kijk eens naar de rellen toen de Naffertjes naar het WK mochten!) af te schuiven op die domme Henk & Ingrid die de hele dag hun kristalontvangers afstemmen op het Kremlin. Ten eerste kijkt het apathische klootjesvolk nog veel meer naar Hart van Nederland dan naar Twitter en ten tweede is de propaganda van de deugende klasse op de staatsomroep en in de systeemkranten voor de EU en het kleedjesvolk van dusdanige aard dat een paar tweets daarbij vergeleken een mug naast een olifant is.  

Maar goed, Arie Elshout en Wilmer Heckrund zullen wel weer denken dat schrijver dezes eigenlijk Vasily Trolleroff heet en dat dit berichtje ergens in een trollenkelder in St.P is geschreven. Met complotgekkies valt immers niet te redeneren. Heeft iemand trouwens nog wat van Demmink en de NWO gehoord, laatst?

Sarah Izat  komt uit het Umfeld van Rotterdamse moslimpartij NIDA. Ze is actief betrokken bij de partij, want ze maakte onder andere de foto's bij deze actie. Ze werkt bij de politie en wil een hoofddoek dragen. Dat mag niet, dus roept ze 'Discriminatie!'

In De Volkskrant doet ze dus haar verhaal, zoals we vanmorgen al oppikten. Prima verhaal wat het gedeelte 'bevlogen politiemedewerker' betreft. Maar dat copvodpleidooi, dat rammelt.  Interviewster Nadia Slachtofferroili laat madame wel heel makkelijk wegkomen met een paar uiterst weerlegbare uitspraken. Dus pakken wij die nog even uit het interview voor een korte kloosried.

Eerst even de letterlijke tekst uit de Gedragscode lifestyle-neutraliteit van de Nationale Politie. De relevante regel luidt als volgt (geel gearceerd):

SARAH: "De politie doet haar best om een diverser korps te zijn. Dat lukt nu aardig, maar we zijn er nog niet. Diversiteit is niet het eindpunt, maar het startpunt voor een nog betere organisatie waar iedereen welkom is."
GeenStijl: Diversiteit *is* al het startpunt, want in principe is elke Nederlander (van onbesproken gedrag) welkom bij de Nationale Politie. Kleur, afkomst, gender, geloof, het doet allemaal niet ter zake en niemand wordt op basis van religieuze overtuigingen op voorhand uitgesloten - zolang je tenminste geen starre orthodoxe aanhanger van om het even welke religie bent natuurlijk. 'Diversiteit' is ook in dit verhaal weer niets anders dan een sociale marketingterm waar een drammende moslims en andere oproerkraaiende eisenstellers dankbaar gebruik van maken, omdat het een giftig toverwoord is waarmee alle deuren naar de duistere paden richting nivelleerquota, uitzonderingsposities & positieve discriminatie open zwaaien. Diversiteit is het nieuwe respect, qua woorden die hun waarde verloren hebben.

SARAH: "Toen ik op mijn 18de van Vlissingen naar Rotterdam verhuisde was het bijna Ramadan. Ik vond dat een goed moment om een hoofddoek te dragen. Het was de eerste bewuste en vrije keuze die ik heb gemaakt in mijn leven."
GeenStijl: Dat het voor Sarah een bewuste, vrije keuze was, maakt de hoofddoek nog geen symbool van bevrijding, of zelfs maar een neutraal attribuut. De hoofddoek is en blijft een religieus symbool waarmee de islam propageert dat vrouwen zich moeten conformeren aan een ondergeschikte rol, binnen een religie waarin mannen de dienst uitmaken en waarin een hoge mate van sociale controle mede gehandhaafd kan worden door elkaar te toetsen aan uiterlijke kenmerken. Zoals, inderdaad, de correcte klederdracht. Daarnaast is de reden waarom Sarah een hoofddoek draagt, volstrekt irrelevant voor de politie. De blauwe gedragsregels maken geen onderscheid tussen dwang of keuze - ze verbieden de hoofddoek (en raar haar, of andere opzichtige uitingen) omdat de politie haar neutraliteit dient te bewaken, de dienders hun gezagsuitstraling moeten bewaken en alle agenten veilig hun werk moeten kunnen doen.

SARAH: *"Ik wilde mijn liefde voor God concreet maken, zoals nonnen dat doen met het dragen van hoofdbedekking."
*GeenStijl: Valse vergelijking. Nonnen gaan niet bij de politie, nonnen gaan in het klooster. Als nonnen bij de politie willen, zijn het geen nonnen meer. Dan zijn het politiemensen, en dragen ze geen nonnenkappen meer. Nonnen dragen doorgaans trouwens ook geen Adidasjes onder blote enkels, of rode lippenstift.

SARAH: "De hoofddoek is vergroeid met mijn identiteit en het voelt voor mij nu heel onnatuurlijk om geen hoofddoek te dragen."
GeenStijl: Dat zeg je nu wel en zo, maar waarom zeg je dan een paar regels verder het volgende:

SARAH: "Wat ik denk en wie ik ben, wordt niet alleen maar gekenmerkt door dit lapje stof."
GeenStijl: Ja HALLO! Eerst zeg je letterlijk dat je met de doek vergroeid bent, om het attribuut daarna weer heel klein te maken door het een 'lapje stof' te noemen. Het kan niet allebei waar zijn. Dus ofwel je kunt niet zonder (en je bent dus primair & identitair een moslima, vóór al het andere), ofwel het is uiteindelijk maar gewoon een stukkie stof. En in dat geval zou je het dus.. ook gewoon... af kunnen zetten.. tijdens je werk? Toch? Hoe dan ook: je moet kiezen. Want nu zeg je: 'Luister, *ik* weiger om het doekie af te doen want het is mijn identiteit, maar *jullie* mogen me niet beoordelen op een lapje stof'. Dit smaakt naar een retorische schwalbe. Sorry maar we gaan nu echt om een gele kaart jengelen. Scheeeeids!

SARAH: "Vandaag zag ik nog een mooie grote tattoo bij een collega. Ik heb een kruisje gezien bij twee collega's op een andere afdeling. Er wordt dus niet gehandhaafd op allerlei andere zichtbare uitingen die de gedragscode verbiedt".
GeenStijl: Puntje voor jou. Als het allebei niet mag van de gedragscode, dan moet het in allebei de gevallen gehandhaafd worden. Gelijke monniken en zo.

SARAH: "Dat hoeft wat mij betreft ook niet, want mijn collega's zijn niet minder dienstbaar met een tatoeage. Maar het gaat me om het principe. De politie moet kritisch naar het beleid kijken."
GeenStijl: OK. Als wij dan ook even kritisch naar dat beleid mogen kijken. Een kruisje is, mits het niet levensgroot op een mijter gedragen wordt, een hele subtiele uiting. Meestal hangt het aan een kettinkje om de nek. In het dagelijkse leven wordt het door velen gezien als sieraad, gelijk een ring of een armband. Negen van de tien keer hangt een kruisje onder de kleding. Dat geldt ook voor de meeste tatoeages, hoewel je inderdaad (in de zomer) wel eens agenten ziet met 'sleeves'. Maar waar een hoofddoek een directe relatie heeft met een specifieke religie, is dat bij tatoeages niet het geval. Van de naam van je hond tot het logo van je favo band, er is geen eenduidig protocol voor inkt op de huid, en daarmee is het gevaar voor aantasting van de neutraliteit al een stuk kleiner, of meestal zelfs afwezig, dan wanneer je je met een voor het oog niet te missen uiting tooit van een religie waarbij heel veel mensen een heel onprettige associatie hebben. We gaan hier niet het bloederige wereldnieuws van de afgelopen jaren resumeren, maar het moge duidelijk zijn dat je een tattoo van de lieve Mechelse herder van de ene agent niet op één lijn kunt zetten met een katoenen proliferatie van de islam bij de politie op het hoofd van de andere. Sarahs eerdere punt blijft daarmee overigens valide: als het een niet mag en wordt gehandhaafd, dan moet de politie bij het ander ook streng zijn en de eigen normen hanteren. Maar zodra de politie dat dus doet, is ook meteen het enige argument vóór de hoofddoek weggenomen. Dat was nog een nep-argument ook, want het pleitte niet vóór de hoofddoek, maar tégen slechte handhaving van bestaande regels. Bestaande regels die helder, duidelijk en volstrekt rationeel onderbouwd worden.

SARAH: "Ik geloof niet dat de gedragscode is bedoeld om aan te zetten tot discriminatie, maar uiteindelijk gebeurt dat wel."
GeenStijl: Neen. Driewerf neen. Vooraf gestelde regels die voor iedereen gelden, zijn géén discriminatie. Een hardcore Ajaxfan bij de politie mag ook geen Ajax-sjaal of -pet dragen omdat het bij zijn identiteit hoort. En een agent met een vergiet op zijn kop zul je ook niet zien. Maar omdat de diversiteitsdrammers het voor elkaar gekregen hebben om de islam in alles een uitzonderingspositie te gunnen, durft Sarah dus wel DISKRIMINAAASIE te krijsen als ze haar islamitische copvodje niet op mag. Faal. Hier, leest het EU Hof: ****"Een interne regel van een onderneming die het zichtbaar dragen van een politiek, filosofisch of religieus teken verbiedt, vormt geen directe discriminatie."

SARAH: "Ik heb nu een uitzonderingspositie bij de politie en ik voel me bevoorrecht om voor deze organisatie te werken, maar er zijn andere vrouwen die niet eens door de selectie komen vanwege hun hoofddoek. Vrouwen op de arbeidsmarkt zitten over het algemeen al in een kwetsbare positie."
GeenStijl: De Nationale Politie is maar een kleine werkgever binnen een enorm overheidsapparaat, landelijke en lokaal, en in heel veel gevallen is een hoofddoek gewoon toegestaan in overheidsdienst, zeker in functies waarin ambtenaren een (relatief) vrije keus in kleding hebben. Tevens blaas je nu een hele specifieke kwestie (wel/geen hoofddoek bij de politie) op tot een véél groter frame van alle vrouwen op de arbeidsmarkt. Oneerlijk vergelijk, wederom. Twee keer geel is rood, toch?

SARAH: "Je kunt niet vechten voor je grondrecht en tegelijkertijd het recht van een ander met de grond gelijk maken."
GeenStijl: Ook dit adresseert de gedragscode van de politie glashelder: ze citeren de Commissie Gelijke Behandeling en het Landelijk ExpertiseCentrum Diversiteit (brrr), die in adviezen schrijven "dat er omstandigheden zijn waaronder wel een inbreuk kan worden gemaakt op de algemeen geldende grondrechten, met name daar waar een onpersoonlijke en/of geüniformeerde gezagsuitoefening in het bijzonder van belang is." 

SARAH: "Mijn doel met deze klacht is dat de politie erkent dat het huidige beleid discriminerend is."
GeenStijl: Dat is het niet, zoals we hierboven moeiteloos konden vaststellen, dus dat doel haal je niet. Het gedram, echter, zal hoe dan ook blijven resoneren. Want islamdram is onuitroeibaar, helaas.

Slotvraag Nadia Ezzoroili: "Wat maakt u tot een geschikte kandidaat?"
Antwoord Sarah Izat: *"Ik ben een Nederlandse vrouw met een biculturele achtergrond, Zeeuwse roots en een Rotterdamse mentaliteit. Ik heb in veel steden in Nederland gewoond. Ik herken mezelf in veel Nederlanders. Ik haal plezier uit het burgercontact en ik sluit niemand uit. Ik bezit alle ingrediënten die nodig zijn om bij de politie te werken."
*Conclusie GeenStijl: JA! Zeker. En de passie voor haar politiebaan klinkt in alles door in het interview. Mensen met liefde voor hun vak altijd +1. Maarrr dan moet ze dus ook begrijpen dat het neutraliteitsbeginsel van de politie prioriteit heeft boven haar liefde voor de profeet. Quote uit de gedragscode: "De politie beschikt over het geweldsmonopolie en maakt daarbij gebruik van dwangmiddelen. Geen andere organisatie in de maatschappij is gerechtigd deze bevoegdheden uit te oefenen. Politiemensen oefenen daarmee bij uitstek een bijzondere overheidstaak uit." Doekie af tijdens de dienst, dus, om te voorkomen dat burgers in de war raken over je motieven. En zo niet, dan is Sarah alsnog *kraskraskras* ongeschikt, vanwege een door religie bepaald loyaliteitsconflict jegens de Nederlandse Wetshandhaving. Zo ingewikkeld is het allemaal niet.

Weet je wat wij denken? Dat dit een verkiezingsstunt van NIDA is. Sarah stapt naar een adviesorgaan (en niet naar een gewone rechter), omdat zo'n orgaan wellicht een genuanceerde enerzijds/anderzijds formuleert. Die zal de politie dan verwerpen, want de regel blijft - vooralsnog althans - dat agenten geen hoofddoek op mogen. Daarop kunnen Sarah & NIDA weer heel hard discriminatie roepen (wat het dus niet is), en daarmee in verdeeldheid gezaaide zieltjes winnen bij de aankomende gemeenteraadsverkiezingen. En Nadia Ezzoroili leent zich daar namens de Volkskrant voor, want dat is een SJW-kipje met haar eigen anti-blanke agenda. Maar dat is allemaal speculatief natuurlijk, want zoiets zouden Nida & Nadia nooooooit doen.

Tijdje terug vernamen wij dat een Rotterdamse moslima die bij de politie werkt, naar het College voor de Rechten van de Mens stapte om het Recht op Hoofddoek Onder Werktijd af te dwingen. Vandaag maakt ze zich bekend.

De moslima die bij de politie werkt en graag in die volgorde gezien wil worden, heet Sarah Izat, is bezig aan een master European Union and International Law and Philosophy en heeft life goals: ze wil de eerste rechter met een hoofddoek worden. Kennelijk loopt die route via een functie bij de politie, want ze is bij het Rotterdamse korps in dienst om aangiften op te nemen, maar ze wordt binnenkort tot bijzondere opsporingsambtenaar gepromoveerd. Een geüniformeerde functie, dus dan moet de hoofddoek af. Wil ze niet. En daar strijdt ze voor. Ze klinkt echt alleszins redelijk in het interview, zegt allemaal hele rationele dingen, en de liefde voor haar werk klinkt er in door. Maar die hoofddoek, die moet opblijven dus in ultimo is ze tóch onredelijk. De voorschriften bij de politie zijn immers duidelijk: geen religieuze uitingen. Wat opvalt, is dat ze met blote enkels op de Volkskrantfoto's staat. Dus zo streng zit ze niet in haar leer, want anders had ze die ook wel bedekt. Dan kan ze ook wel tussen 9 en 5 haar hoofddoek afzetten, en na werktijd weer ombinden. Zou je denken. Maar ja, ze heeft een agenda en een einddoel. Dus er moet gedramd worden. En waar beter, dan in de Omvolkskrant.

Staat er eindelijk iets wakkers in de krant van grachtengorgelend Nederland. Gaat de staatsomroep om rectificatie jengelen. Maar was het Marcel Gelauff zelf die boos opbelde?

Mooi dat ze STAATSOMROEP nog even in dikke letters drukken in de verbetering aanvulling, om duidelijk aan te geven dat we het hier inderdaad over het uit belastingmiddelen betaalde & door ambtenaren bestierde persagentschap van de Rijksoverheid hebben.

Goed, de Volkskrant is wel de laatste die onpasselijk mag worden van nepnieuws en hoaxes op het www. Maar feit blijft dat er ontieglijk veel fakenieuws op internet rondwaart teneinde de moeslims danwel de ieslaam in een kwaad daglicht te stellen. Niet alleen fakefilmpjes dus, maar ook foto's. Neem bijvoorbeeld die schier oneindige reeks foto's van Iran voor en na de islamitische  revolutie van 1979. U kent de klotsende fotomontages. Vrolijke dames in fleurige jurkjes vs grauwe beelden van wandelende  parasols in de straten van Teheran [FOTOLINK:] Kijk uit met dit soort vergelijkingsfoto's en ga niet klakkeloos retweeten. Want ook daar zitten nepfoto's tussen zoals deze dus. (Foto hierrr in HighRes) De beeldredactie van GeenStijl ontdekte dat bovenstaande foto links vrijwel zeker niet in Teheran is gemaakt, en vermoedelijk ook niet in 1979. Gaat waarschijnlijk om een hedendaags Amerikaans pornoplaatje waar een kwaadwillende walgelijke internetter uit pure haatpropaganda een zwart/wit filter overheen heeft gehaald. Foto rechts is voor 99% hoogstvermoedelijk wel origineel en in Iran gemaakt. U bent dus gewaarschuwd. Geloof niet alles wat op internet staat!

Leuk! Lachen om moslims! Maar hoe kunnen we er nou voor zorgen dat er niks gebeurt wat we niet moeten willen met zijn allen? Daar heeft de NTR (volgens de Volkskrant) iets op gevonden! LACH DAN.

Nu al zin in 3 december!

Pas op mensen! Het is vijf voor twaalf in de nieuwsdistributie. Er staat nepnieuws op internet. Aanrandingen in Keulen? Niets van waar! Geloof daders.  Gerard Cox een racist? Ja, volgens anonieme brievenschrijfster Fatima Dakmar in de Volkskrant. Duits meisje ontvoerd bij Disneyland Parijs? Echt wel, volgens Jan Haerynck in de Volkskrant. Nederlanders martelden Irakezen? Jazeker! Twee dagen voor de verkiezingen, nog wel. Schrijfster verkoopt kinderporno van overleden broer. Jup! Geloof niks, vooral internet niet, en al helemaal niet de moraaldominees van de zich kwaliteitsjournalistiek noemende overtikmedia. Zeg Keulemans. Als je klaar bent met dat teiltje, geef je 'm dan ff door? Alvast bedankt.

De voorpagina van de Volkskrant van vandaag. Arnon Grünberg schiet een papierenpolicorpijltje door de slaap van Baudet en Cliteur. Boem, dood. Pagina 14. Kop van het verhaal in de online-editie is "Yusuf Altuntas vertelt waarom islamitisch onderwijs zo belangrijk is" en de auteur is kastsalafiste annex islampijperes Janny 'fakenews' Groen, de slaafse minister van Propaganda van de 'vrouwen-andere-ingang-svp-gvd'-religie. Dan weet je het al wel. Terwijl ze in Syrië nèt gestopt zijn met de LHGBTIQ'ers van de gebouwen te flikkeren pleit Altuntas, voormalig directeur van de allegaarbak van islamitische scholen en opperhoofd bij de conservatief-nationalistische Turkenclub Milli Görüs, voor meer islamisering in Nederland. Voor een islamitische minister van Onderwijs. Voor zeventig islamitische basisscholen. Voor islamitische middelbare scholen in alle grote steden. Voor een islamitische hbo. Voor een islamitische universiteit. Voor een imamopleiding. Meermeermeer islam. Natuurlijk is het volgens Altuntas allemaal de schuld van anderen. Van de media. "Neem die examenfraude bij Ibn Ghaldoun, een paar jaar geleden. Zoiets gebeurt elk jaar wel ergens. En dan blijft het bij een klein bericht in de kranten. Maar hier werd het breed uitgemeten. Daar zullen we mee moeten dealen." Arme islam. En arme Volkskrant. Dapp're voorvechter van de vrouwenrechten en de Vooraanstaande Vagina, fungeren als het papieren schavot voor iedereen die standrechtelijk gefusilleerd moet worden door het vuurpeloton van de #metoo-beweging, maar zodra een moslim zijn verhaal wil doen kruiperig meepennen met die zelfreinigende woordenkots. Weet je wat? We gaan dit keer maar eens niet uitleggen wat de positie van de vrouw is binnen de islam. Dat zoeken Janny Groen en haar feministische V-vriendinnetjes zelf maar op.

\

Ogenschijnlijk zijspoortje in het #MeToo-gemuppet: de Vlaamse Meubelfolder staart navel met plv hoofdredacteur Pieter Klok van de Volkskrant over de "problemen" die ontstaan als dode bomen eenzijdige, ongecheckte en moeilijk te bewijzen verkrachtingsverwijten slecht geanonimiseerd publiceren met de striemende regenwind van een ophefstorm in hun rug: dan wordt er enerzijds wel eens een valse beschuldiging geuit en anderzijds wel eens een goeie naam geraden. Hoe los je dat op, als erkende kutkrant die al zijn eigen regels, mores, codes van Bordeaux en weten wij veel welke steden nog meer, ethiek, wederhoors en moralistisch wappende wappervingers uit het raam lazert om mee te kunnen surfen op de hype van een heksenjacht? GEWOON HET INTERNET DE SCHULD GEVEN NATUURLIJK! Luister Klokmans. Wij hebben helemaal niets uit de kast gehaald om de naam van Jelte Nieuwenhuis te raden, die naam sprong in dikgedrukte letters tussen de regels van het Sluimerstukje vanzelf naar boven. En hoezeer wij ook altijd moeten lachen om het eeuwig terugkerende "Schuld van GeenStijl"-gejeremieer, het is echt dikke vette cognitieve dissonantie om je eigen hypocriete heksenjacht op "iemand die schuldig lijkt" in de schoenen van een paar argeloze, ongeletterde rotbloggers te leggen. Zeker als je zelf van de krant bent die met een anoniem stuk van een verzonnen vrouw die arme Gerhard Cox een SS-uniform aantrok. En daarmee kronen we je dus tot HYPOCRIETE HOND VAN DE HERFST! De prijs is een ovenschaal vol zelfgebakken hoon uit eigen keyboard, gegarneerd met een enorme pot spot, alsook een zak extragratis middelvingers om het mee uit te kunnen likken. Je mag ze delen met NSB Heksenjacht. Geniet er van, jullie hebben ze van harte verdiend met je mores en je Villamedia-pas en je vaste plek in het NPO Mediaforum. Kopje thee na?

Niet dat het niet lullig is voor iemand als Jelle B Curious. Maar die heksenjacht. Die hek-sen-jacht. Je hebt een keer iemand iets te lang aangekeken en je staat met een van hashtags gemaakte doornenkroon op je kop op het schavot van de Volkskrant te wachten op het oordeel van de nietsontziende bezoedelbeul Sarah Schuimer. Maar dan. De knieën hierboven zijn van de Britse journaliste Julia Hartley-Brewer en in 2002 kregen de knieën een aai van huidig minister van Defensie Sir Michael Fallon. Vijftien jaar later ophangen aan de allerhoogste Volkskrantboom dus, die superidioot!

ÓF:

"Mijn knieën zijn nog in orde. Ik zei destijds tegen hem dat als hij het nog een keer zou doen, ik hem in zijn gezicht zou stompen. Sindsdien heb ik geen problemen met hem. Dus effe normaal doen nou, mensen. Een man legde vijftien jaar geleden zijn hand op mijn knie en dat is nu voorpaginanieuws van de grootste krant van het land. Het is krankzinnig. Er gaan veel dingen mis in de wereld en een hand op een knie, vijftien jaar geleden, is niet een voorpaginaverhaal. Het is een heksenjacht. Dit land is compleet gek aan het worden."

Amen.