Maar wat is uw lang gekoesterde wens?

Het is een lang gekoesterde wens een stuk te schrijven uit het perspectief van een Bahco Superior handzaag, de aartsvijand van bomen op de taiga, waarna Pjotr er een mooie hut van bouwt

Het is een droom om vanuit het perspectief van de teen van Iker Casillas te schrijven over de WK-finale van 2010, en dan vooral de bewuste 62ste minuut en meer specifiek het moment dat Arjen Robben op hem af kwam stormen. Wat ging er allemaal door die teen heen?

Het is een droom te reizen als een ansichtkaart, van Tantje Sjaan naar de naar Canada geëmigreerde Monique, die samen met haar man Alfons een eendenboerderij runt - de sfeer in Nederland is immers grimmig

We zouden graag vanuit het perspectief van de ringvinger van een propper te Salou schrijven over dronken Britten aan de Spaanse kust. Niet alleen jongeren, maar vooral die volwassen zijn vervelend

Het is een lang gekoesterde wens om vanuit het perspectief van de Martinitoren te schrijven over de de conflicten tussen de Schieringers en de Vetkopers in de 15de en 16de eeuw, mét overnachtingen in Hotel Prinsenhof in Groningen alsook rondleidingen door Appingedam

We zouden graag vanuit het perspectief van Sander Schimmelpenninck schrijven over een basketbalwedstrijd. Einde

Het is een droom om vanuit het perspectief van de Samsung UE43RU7100 - 4K Smart TV te schrijven over de burenruzie tussen Noord- en Zuid-Korea, de fotograaf reist mee, en ondertussen gaan we ook naar Cambodja om de sporen van Haroon Ali te volgen

Het is een lang gekoesterde wens om vanuit het perspectief vanuit een brokje hondenvoer van Frolic (afkomstig uit de verpakking 'Frolic 4kg compleet met rund') te schrijven over het seksleven van Pieter Klok en diens favoriete lingerie voor de dinsdag

Nou ja we hebben heel veel lang gekoesterde wensen, maar met welk kulverhaal zou ú nou een keer een spread in een landelijke kwaliteitskrant kwantiteitskrant willen vullen?

Steeds maar weer. Nederland VeRpREuTsT!

Blote tietjes in de Volkskrant. Dan gaan wij er bij de GeenStijl uiteraard eens goed voor zitten. Aanleiding is een Ingezonden Brief van ene mevrouw Tjarda de Groot uit Wijk bij Duurstede over Topless Zonnen Op Het Nederlandse Strand Anno 2020, en dat vroeger alles beter was. 

Discussie is een soort zomergriepje. Ieder jaar is er wel een totaalnaïef Volkskrant-meisje die zich vertwijfeld afvraagt waar de blote damesborstjes op de Nederlandse stranden zijn gebleven, en natuurlijk haakt de papegaaimedia gretig aan. Iedereen weet trouwens donders goed waar die gecancelde tietjens gebleven zijn. Opgehokt in een stoffen lock down door de oprukkende islamisering. 

Vorig jaar - tijdens de zonovergoten Zwarte Cross - had de Volkskrant exact hetzelfde onderwerp. Ene Angela Wals vroeg zich vertwijfeld af WAAROM DE DAMES NIET MEER TOPLESS ZONNEN. Het GeenStijl Volkstribunaal oordeelde in 2019 snoeihard. 68% van de ondervraagden was van mening dat het kwam door "teveel islam".

Aangezien de Volkskrant nog wel eens Ingezonden Brieven Schrijfsters uit de duim zuigt, haalden we Tjarda de Groot maar even door de Google. Hmmm. Verdacht.

'Worsten stinken'

Scherpe ingezonden brief van Jacques Smits uit Heerlen in de Volkskrant van dit weekend. Jacques heeft het een beetje gehad met de Hema en Jacques heeft eigenlijk wel een punt. De Hema hoeft heus niet weg van Jacques, dat niet, maar als het toch gebeurt zal Jacques er geen traan om laten. Kome die drie spijkerharde argumenten: "Het gebak is matig van kwaliteit, de worsten stinken en de muziek staat te hard." Nou reaguurders. Zegt u het maar. HEEFT JACQUES GELIJK OF NIET?

Verlos deze man uit zijn lijden

Het gaat niet zo lekker met Pieter Klok, de hoofdredacteur van de Volkskrant. Hij vindt het namelijk helemaal niet leuk om hoofdredacteur van de Volkskrant te zijn. Dat is de enige conclusie die wij kunnen trekken na het lezen van zijn absurde artikel over de ophef rondom een paar tweetjes van hysteriecollectief Containment.nu. Pieter Klok wordt namelijk liever gezien als een burger met maatschappelijk opvattingen, dan als hoofdredacteur met journalistieke opvattingen. Tijd om te verhuizen, Pieter! En tijd voor een kloosried, natuurlijk. Na de breek.

Bijzonder stemadvies van de Bontiusplaats

Het verkiezingsseizoen staat voor de deur en de kartelstutters zijn hun lijnen aan het uitzetten. Kijk wij doen geen stemadviezen want dat zoek je zelf maar uit. Als je nog wat kunt bedenken, want de oprechtheid is al een tijdje uit de Kamer weggedreven - omgeven door de lijklucht die naar Kees Berghuis ruikt. Een paar laatsten der Mohikanen is wat er nog rest, maar wat je daar bij moet slikken is vaak toch net te veel meloen. Neem bijvoorbeeld Renske Leijten van de SP en Pieter Omtzigt van het CDA. Bij die eerste krijg je Ronald van Raak cadeau, een fijne strijder voor meer (directe) democratie. Maar ja, die shaglucht van de succeshaat blijft toch altijd iets te veel plakken aan dat socialistiese ideaal. Ook zijn de lijntjes naar Antifa simpelweg te kort bij de SP.

Aan de andere kant bij Omtzigt kleven nog grotere nadelen: de jaren '50-geest van Grapperhaus, bijvoorbeeld, maar vooral de postmoderne politieke pest die Hugo de Jonge heet, de Real Doll XL-versie van Rob Jetten die vandaag een hol-retorische gooi naar het partijleiderschap doet. Ook zijn de lijntjes naar god simpelweg te kort, evenals naar de kwaadaardige kwelgeesten van Ernst Hirsch Ballin en Piet Hein Donner. Femke Merel van Kooten zou ook nog kunnen, want die werkt keihard en lijkt nog onbedorven door de gore mores van het Haagsche Heren-huis - maar ja, om kans te maken op herverkiezing zit ze als eenpitter achterin in de zeepkist van Henk Krol, op een steile helling van 50 plus-procent, richting heel veel interne heibel.

Gaat het om oppositie, dan is de verleiding groot om hier gewoon weer over Baudet te schrijven. Maar daar is Ariejan van de Azijnbode wel op uitgekeken. Liever nog de ambachtelijke bedachtzaamheid van Geert. Sigrid Kaag en D'66 zijn meer iets voor de/het NRC, en ook Klaver blijft een kind, met slechts kleine kans op die coalitie-krans. Dus daarom hebben ze bij zijn krant de vaste keuze alvast maar weer gemaakt: het is Lodewijk Asscherdag van nu tot volgend jaar maart.

Leuk en vlot hoaxen met Sheila Sitalsing

Kijk. Zo komen dus de praatjes in de wereld. Neem bijvoorbeeld het woord "marokkanenverdelgers". Soort van geuzennaam waarmee Haagse agenten zichzelf zouden betitelen. Aldus NRC Handelsblad gisteren. Maar er is niets van waar. NRC kletste uit nekhaar met "marokkanenverdelgers". Edoch wordt het vandaag iets te gretig (en zonder ah-tekens) overgenomen door een plunderende Sheila Sitalsing in die andere Belgische systeemkrant (de Volkskrant) in een column over Mark Racismerutte. Sitalsing, die nota bene op de door Mark Rutte betaalde NPO een column heeft (omdat ze zo leuk en vlot kan spreken) tuint er gewillig en met boter en suiker in. Kennelijk had mevrouw Sitalsing de rectificatie van NRC gemist. Dus nu krijgen we na een rectificatie in NRC Handelsblad (Mediahuis, België) straks ook een rectificatie in de Volkskrant (Persgroep, België). Hoog tijd dat we stoppen met die buitenlandse troep en weer een Nederlandse krant gaan lezen. Juist nu. Oh wacht...

U bent welkom, welkom in mijn bar

Hallo allemaal. Wat fijn dat u er bent. De kachel brandt in het enige café van Nederland met de verboden woorden: D66, Het Griepje en Veiligheidsregio. U mag hier over vanalles lullen, maar ff niet over Tante Sigrid, Frontberichten, en die bolle vrijheidsberovende bobo uit Nijmegen. Want dan sturen we onze boa's [foto onder:] op u af, en dan bent u nog niet jarig, zoals bijvoorbeeld Kim Verstappen uit Den Bosch die wel jarig is, en nieuwe borsten heeft gekregen. ALLEN: "Gefeliciteerd Kim!" *muziekje opzet*

Voorts wijzen wij u op onze rijkelijk gevulde leestafel in het CoronaCafe, met internationale couranten, interessante opiniestukken over De Toestand in De Wereld en het laatste nieuws over Arjan Peters, de bepotelende boekenredachteur van de Volkskrant die door de Volkskrant op NON-ACTIEF is gesteld wegens bepotelen van PamfletMeisjes. Het uitgebreide diepgravende veelomvattende artikel over Arjan Peters in de Volkskrant vindt u HIERRR. Neem er wel wat te drinken bij, want het is nogal een lijvig artikel met een leestijd van een week. Overigens helaas zonder plaatjes van LITERAIR GENIE en dame in kwestie Rinske Hillen, de schrijfster met die billen.

De redactieluiken zijn weer met zware spijkers dichtgetikt

Over de Pontius Pilatus Bontiusplaats ritselt wat plastic van tweeverpakte lunchbroodjes over de parking, maar binnen is het muisstil. Op de website ook nog geen woord over hun eigen literair recensent (28 jaar in dienst) en zijn vermeende #MeToo-gedrag bij Schaartje Maartje Wortel haar debuutroman-vriendinnetjes. NRC deed vandaag een lunchkaart open over de kazige versiertactieken (1 ster) van Arjan Peters, die bij jonge schrijfsters in hun boekje broekje wilde in ruil voor een mooie recensie. Althans, zo luidt het verhaal. Aan Peters kunnen we ‘t niet vragen want die is ook op twitter op non-actief. En bij de Azijnbode is iedereen lunchen. (Bij de vorige #MeToo-rel in schrijversland hadden ze tenminste nog de moed om GeenStijl de schuld te geven...)

Wat de stilte des te opvallender maakte, is dat Revu-chef Jonathan Ursem al in 2017 een #MeToo-melding deed bij toenmalig VK-hoofdredacteur Remarque, die daar kennelijk niets mee deed. Het duurde tot een min of meer uitgelekt whatsappje van Maartje Wortel in maart, dat de recensiebal ging rollen. Ons bereiken via andere wegen geluiden dat “men” in het uitgeefwereldje al langer op de hoogte was van Peters’ gedrag, wat vandaag tot een ”he had it coming”-sfeertje leidde op Twitter, want aan de literaire lunchtafel wil iedereen & z’n Willemijn toch laten doorschemeren dat je op de hoogte bent. 

Maar: niemand deed wat, al die tijd. Incluis de dames van lichte letteren waar Peters zijn broodje warm vlees mee deelde in het Okura, want die zijn gewoon medeplichtig aan dit orale opportunisme, zowel de instemmers als de afwijzers. Peters is dan ook niet zomaar iemand, maar een soort paus van de pennenprijsjes - en die wil je niet tegen de haren in pijpen strijken. Waarmee literair-mediaal links weer eens de ware ganzenveren toont: eenieder die te gulzig is de maat nemen, maar zichzelf van de magerste kant tonen als de rekening komt. Ober! Er zit een Volkskrant in onze soap soep, en die is geen haar beter dan de vorige hoofdredacteur.

Je mag niet eens meer flirten lunchen!

Slecht nieuws voor iedereen die graag uit lunchen gaat: dat mag helemaal niet als je bij de Volkskrant werkt en het boek moet recenseren van degene die je uitnodigt om gezellig een vorkje mee te prikken. Dat heeft literair redacteur Arjan Peters op de harde manier uitgevonden, want hij is door de krant op non-actief gesteld na Het Grote Volkskrant Lunch Onderzoek naar zijn doen & laten. "Directe aanleiding voor het onderzoek is een uitspraak van schrijfster Maartje Wortel (bekend van tv, GS) in een Volkskrant-artikel. Zij zei op 4 maart dat een vriendin van haar ’s nachts een bericht had ontvangen van „een gezaghebbend recensent”. ‘Ik ga je recenseren, zullen we morgen lunchen?’ Wortel noemde dat „nog net geen #MeToo”. Het artikel werd online gepubliceerd, maar in het stuk dat de Volkskrant de volgende dag afdrukte, ontbraken de betreffende zinnen." Van ons mag 'Ik ga je recenseren, zullen we morgen lunchen?' nog wel een of andere prijs krijgen voor De Slechtste Openingszin Ooit, en verder zijn we vooral heel erg benieuwd naar de column van Loes Reijmer komend weekend. Grasduinen in het oeuvre van Peters kan alvast DAARRR. Dikke ballen, vier sterren!

Veelvliegende vervelende vrouw verbiedt vliegen in haar column in de Daily Vliegvakantie

Heleen Mees (econoom met een Cum Laude diploma van de Rikers Island School of Email Stalking) schrijft in de krant voor veelvliegend Nederland dat U, JIJ, WIJ straks niet meer mogen vliegen, als dat virusdingetje voorbij is. Wat Rutte ook zegt, DOE HET NIET. Want "de economie werkt voor ons, en niet andersom". Geen idee wat dat betekent, wij zijn geen sociale wetenschappers, maar het lijkt te vertalen naar "Alleen vrouwtjesprovincialen die hun naam van Nijkamp naar Mees hebben veranderd, hebben het recht om in stewardessenpakjes van een soon to be bailed out airline heen en weer te blijven vliegen tussen haar stalkpraktijken in New York City en de bagagebanden van Schilphol, waar 1,6 miljoen mensen haar koffers moeten dragen'. Tot zover de Huishoudelijke Coronamores van Heleen Mees. Doe er uw vliegvoordeel mee.