Net vandaag op NPO Start, wij de hele godvergeten middag binnenzitten om het te kijken

Danny Ghosen, goed ventje. Dan kijkt hij heel ernstig en dan wandelt hij door het beeld, in een polo van Fred Perry. Volgende scene, kijkt hij nog steeds heel ernstig, draagt hij ineens een overhemd, ook al Fred Perry. Weer een scene, zit-ie in de auto, jack van Fred Perry. Nieuwe aflevering, polo, Fred Perry. Ernstige blik, t-shirt, Fred Perry. Strenge vragen, milde verontwaardiging, zomerjas, Fred Perry. Echte journalistiek, ergens naartoe rijden, uitstappen, aanbellen, trui, Fred Perry. Gefronste wenkbrauwen, polo, Fred Perry. Hij heeft iets ontdekt, winterjas, Fred Perry. Afijn, ze betalen hem in ieder geval goed in Hilversum, en in het geval van Ghosen is dat ook nog eens volkomen terecht. Neem zijn nieuwe, driedelige serie, Danny en de Medicijnmaffia. Er wonen in Nederland allerlei mensen en die willen medicijnen slikken, bijvoorbeeld opiaten, maar die krijgen ze dan niet van de huisarts, en dus proberen ze het via digitale kanalen. Vaak zijn die mensen een beetje triest, soms gaan ze ook dood. Ja je kan ook zeggen, dan moeten die mensen dat niet kopen, stelletje sufferds, en dat is niet per se onwaar, maar ja, verslaafden hè, we kennen de beelden uit Amerika. Hoe dan ook, moet je net Ghosen hebben, die komt gewoon bij je thuis langs, ook als je in modderfokking Roemenië woont. Wat een menselijke tragedie joh, dooie vaders, vaders die hun jonge kind bijna laten verzuipen, dode kinderen. De goorlappen die daar rijk van worden, de goorlappen die weigeren daar ook maar enige verantwoordelijkheid voor te nemen. Kijken die serie, Danny Ghosen, monter als het kan, ernstig als het moet. Erg knap gedaan, werkelijk uitstekende tv, lauwerkrans, Fred Perry.

Gevonden in het nieuwe programma van Danny

Dus jullie dachten dat ze in Groningen de hele dag een beetje rondrijden op de trekker, Grunneger aaierbale naar binnen gooien en poepen 'drieten' noemen. Nou mooi niet meer, dat was 1952. Tegenwoordig lopen de "jongeren" met kapmessen op straat uit 'protect' voor de gangsters uit de andere wijk ("4-3"). Dat '4-3' staat kennelijk voor postcode 9743, wijk Vinkhuizen, en deze knapen zelf komen uit Paddepoel. Nou dan heb je wel een flink mineur-akkoord aangeslagen hoor, in het concert des levens. Vinkhuizen versus Paddepoel, daar rond de N370 geldt alleen het recht van de sterkste en is het waarlijk een strijd op leven en dood. Overleven of berooid sterven met de naalden in je arm, dat is wat het is voor deze knapen. Enfin, de politie Groningen is helemaal niet zo blij met iemand die een mes heeft twintig keer de lengte van zijn kinderpik. Dus als iemand deze suffe kabouter even kan snitchen, graag. Môjjjj!

Hij verkoopt geen drugs. Hij verkoopt een ervaring!

Ziggy is dealer van xtc, mdma en cocaïne (en binnenkort lachgas) en als je hem belt, wordt je feestje beter. Want drugs schijnen een slechte naam te hebben, maar heeft u d'r ooit bij stil gestaan dat mensen zo'n dealer langs laten brommeren omdat ze de feestvreugde willen verhogen? Niemand denkt ooit op een feestje 'Hee tering man, het is hier veel te gezellig, laat ff snel wat coke komen om de sfeer omlaag te brengen tot normale proporties van kringverjaardagen met blokjes kaas en 1 dronken oom die rechtse praatjes verkoopt!' Nope. Het is precies andersom: feestvreugde kweekt verhoogde feestvreugde. Nou, en dat is het moment waarop je Ziggy belt of ie ook "een biertje komt drinken". En dan ook ff wat z'n stardust meebrengt. Vanavond brommert ie door de Narcostaat met Danny Ghosen achterop. Want een feestje, vier je niet in je eentje.

Alweer een schokkende onthulling in de undercoverserie van Danny Ghosen

We hebben een piepklein envelopje met een MicroSD-kaart gekocht via een schimmig whatsapp-kanaal, en daarop troffen we bovenstaande informatie aan. Drugsrunners uit het Marokkaans-Amsterdamse maffiacircuit luisteren naar NPO Radio 1 tijdens hun nachtelijke rondgang langs de Snuif-As en de hippe hoofdstedelijke yogasnuivers (en Hugo de J.?). Tamelijk schokkend, wel. Danny Ghosen rijdt mee voor zijn toffe serie 'Narcostaat', waarin de uitzending van maandagavond handelt over hoe de handelaars in de handel terecht zijn gekomen. Het woord 'stageplaatsen' (specifieker: het gebrek daaraan) wordt genoemd. Eerlijk is eerlijk: de manier waarop Mo daarover vertelt, namelijk zonder rancune of slachtofferschap in zijn stem tijdens zijn matter-of-fact uitleg, geeft zijn werkelijkheid een hoge dosis rationaliteit. "Tante" mag trots op 'm zijn, deze harde werker. Nou alleen nog die Lambo-jeep. Met een betere autoradio.

Na de breek: Bonusfragment over de haven van Vlissingen, waar ook niet alleen maar vis aan land komt...

"Eén weg. Veel geld." Maar: "Altijd bang, altijd nerveus."

Danny Ghosen dropte een trailertje voor zijn nieuwe serie 'Narcostaat' (maandag, 21u15, NPO3) op Twitter, wij zeiden 'dit willen we zien' en toen appte hij of we een langer fragmentje wilden. Exclusief. Van het speciale spul. Dat extra goede, fijner versneden op de snijtafels van het Mediapark. Dus toen kwam Jeroen Pauw op zijn bezorgbrommertje (🍚) en nu hebben we dit clipje van de Nederlandse Tony Montana ("Dat is een voorbeeld. Voor velen van ons. Groot idool") die zijn stash en zijn floes aan Danny laat zien. Matter of fact. Casual. Zoals coke in 020 een casual ding is. Maar waar de Taghi's over toga-lijken gaan om hun handel te beschermen. 

Benieuwd naar die serie, want we praten wel over die Narcostaat, maar we zien hem nooit. We zagen trouwens wel waar ie vandaan komt: toevallig staat er deze week een ouwe repo (1989) in Nieuwe Revu, waarin destijds Arnold Karskens in de rol van Danny Ghosen een shisha-safari door de Amsterdamse Mocro-kringen deed. Vergeleken met 2019 was de olifant in de kamer dertig jaar terug nog een mug, waar niemand een olifant van wilde maken. Maar nu staat ie daar toch maar. Middenin de Narcostaat. Iedere visie op een oplossing te blokkeren.