Het is weekend

Vrijdagmiddag de baas in z'n belachelijke Lynk & Co terug naar z'n stinkhuis in Almere-Muziekwijk en u hebt eindelijk tijd voor uzelf, misschien drinkt u wel bier, misschien liggen de bitterballen al te genieten in het vet, misschien viert u wel carnaval, misschien zit u al de hele dag met griep op de plee u ingewanden eruit te huilen. Er is een nieuwe plaat met zigeneurpunk (mag dit nog?) van Gogol Bordello, bij het iets grotere publiek bekend van het niet meer optreden met de haatpunkers van Bob Vylan omdat het 'logistiek niet meer mogelijk' was. Studiomuziek van Gogol Bordello is eigenlijk nooit leuk om te beluisteren, maar het is wel leuk om op uw festival naar keuze vooraan te gaan staan om 'te kijken wat er gebeurt'. Voorts is er highschool emorock gekrijs van Story of the Year, een boel metal en een gedicht van Cees Nooteboom. Het weekend is weer een feestje, maar u moet zelf de slingers naar beneden halen. Succes!

Omdat het beneden de rivieren ook donders gezellig is

Het tweede jaarlijkse en hopelijk laatste topic over carnaval, het feest waarvoor Bert Brussen ieder jaar weer van een of andere vulkaan afdaalt om zich te laven aan oer-Hollandse turbogezelligheid, worstenbroodjes die 'niet goed gebakken maar wel lekker' zijn en allround de geur van pis en puur geluk. Het begint allemaal NU NU NU met 3 Uurkes Vurraf, waar u helemaal niet bij hoeft te zijn om toch te kunnen ervaren dat Ons Samantke vanavond in de koffer duikt met Geert van de buurtgarage. 3 Uurkes Vurraf betekent: 3 uur lang planken om daarna pas écht de stad in te gaan. En HO carnaval draait helemaal niet om bier drinken, het draait om 'carnavallen'. En als u dat niet begrijpt, wordt het waarschijnlijk nooit wat met u beneden de rivieren. Live meekijken kan hier!

Hier hier hier er zitten ijsblokjes in m'n bier hey hey hey nee dat vind ik niet okee

Wat is tijdens carnaval het verschil tussen 2.000 bier drinken bij 10 graden Celcius en 2.000 bier drinken bij 3 graden Celcius? In het tweede geval wat kouder is natuurlijk! En daarom hebben wij het RODE KRUIS. Want het Rode Kruis WAARSCHUWT mensen als het koud wordt. Zoals 3 graden boven nul. "Zie je een vriend plots ongecontroleerd rillen of gaat die anders ademen, dan kan er sprake zijn van onderkoeling." Met andere woorden: jammer dan vriendengroepen uit Rotterdam en Utrecht die de sfeer in Brabant komen verpesten, het Mitch uit Baywatch-pak mag dit jaar in de kast. U gaat gewoon weer als SWAT-loser, of met een FBI-shirt (Female Body Inspector), zoals alle inspiratieloze halfjes. Brrrrr, wat is het koud, tijdens het drinken van 2.000 bier! En oh ja, eet voldoende.

It giet oan

Het is VRIJDAG, u mag als een raket aan het bier en vandaag beginnen de op twee na allerleukste sportweken van het jaar, na het WK voetbal en de Tour de France. De Olympische Spelen. Maar voordat u mag denken aan selectiebeleid, foute wissels, omkieperende bobsleeërs, GOUDEN RACES en vervuilde bloedzakken eerst nog even aan een muzikaal infuus. Er is een nieuwe plaat van J. Cole, op Kendrick na de allerbeste rapper van het moment (al sinds Cole World in 2011), naar het schijnt z'n allerlaatste album. Het wordt een meesterwerk, het is een meesterwerk. We hebben gevoelige muziek van singer-songwriter John Craigie, een beuk metal van Mayhem, we hebben een nieuwe single van de hardste Haagse hitmachine Elias van Hees en we hebben een gedicht over de Olympische Spelen. Prettig weekend. En be nice.

Het is weekend

Neil Young brak vorige zomer het podium af tijdens een snikhete alsook legendarische avond in Groningen, waarop hij opende met een akoestische Ambulance Blues, en van daaruit nooit meer omkeek. Die avond werd geopend door Van Morrison, die op het hoogtepunt van de popmuziek in de twintigste eeuw louter bangers produceerde (van Astral Weeks tot Veedon Fleece), maar op dat podium in Groningen erbij stond of hij ieder moment dood neer kon vallen, of toch in ieder geval in zijn broekje had gedreten. Sir Van kakt er vandaag zijn vijftigste (?, geen idee) album uit, een ode aan de blues, de Chicago-Delta-Texas-blues, een ode aan BB King en Buddy Guy enzo. WIJ gaan er niet naar luisteren, wij hebben weekend, er is ook nieuwe muziek van de Nederlandse metalgoden van Textures en de internationale metalgoden van Megadeth (de allerlaatste), en er is een gedicht van Lawrence Ferlinghetti. Wat een leven. Drank.

PROOST

Het is weekend en het is ook gewoon weekend voor de mensen die helemaal niet meer werken. De afgekeurden, de pensionado's, de financieel onafhankelijken, de werklozen, de sabbaticals, de mantelzorgers - telt een VrijMiBo ook als je thuis doelloos op je Dell zit te surfen terwijl Samantha / Piet aan je kop zit te zeiken, en je gewoon IEDERE DAG bier kan drinken? Ja, JUIST DAN telt het. Bevolk de kroegen, bestel het bier, neem de kaarten mee. Klaverjas, drink meer bier, leef het leven, flirt met de vrouwen, flirt met de mannen en bezwanger uw lichaam met jenever en bitterballen. Nieuwe muziek deze week: Sleaford Mods, The James Hunter Six, YoungBoy, een hoop rare metal en een gedicht van Bernlef, alias J. Bernlef, Hendrik Jan Marsman, Henk Bernlef, Jan Bernlef, S. den Haan, Cas den Haan, Cas de Vries. Plop & proost!

Daar zijn we weer

Een nieuw jaar, een nieuwe winter, een nieuwe VrijMiBo, maarrr... aangezien de muziekscène nog in winterslaap is, zult u het moeten doen met het lichtvoetige bloemetje hierboven en het gedichtje hieronder (okee, en nog een clippie uit Venezuela, helemaal onderaan). Maak er wat van makkers. Deze is voor jullie.

Dit is voor jou; nu ik je niet meer spreken kan
nu ik je zoeken moet in sporen
je volgend op een afstand, steeds erop bedacht
mij niet te verraden - 

spreek ik voor jou; al zul je het nooit weten.

Ik ben niet wanhopig, ik ben je niet onwaardig.
Ik heb een leven gevonden nu en hier.
Maar een leegte heerst, als een duizeling,
in de kringloop der planeten.

Ook nu is het weekend

De laatste groet van de VrijMiBo in het jaar des Heren 2025. Een VrijMiBo die noodgedwongen een andere vorm kreeg wegens claims en kapers en getrut, maar nog steeds geldt als welgemeend startpunt van het WEEKEND. Nu is het vandaag tweede kerstdag, is er geen nieuwe muziek en werkt u waarschijnlijk niet, maar er zijn ook veel mensen die wél gewoon moeten werken. Mensen voor wie het weekend misschien nu wel begint. De broeders, de artsen, de verpleegkundigen. De chauffeurs, de bestuurders, de vissers, de piloten. De koffersmijters, de kassamensen, de tappers en de trappers. De centralisten, de bezorgers, de verkeersleiders, de sluiswachters, de bloggers, de machinisten. De jongens in de haven, de wegwijzers, de ANWB'ers, de storingsmonteurs, de kaartjesverkopers, de broodjesbakkers, de redders, vangers, gooiers, smijters, plukkers, prikkers, pakkers en al die andere helden. Voor al die mensen, voor hardwerkend Nederland: PLOP. Fijn weekend. Tot volgend jaar.

Geen muziek, wel: Winter

Winter is het, Kerstmis spoedig,
Onder het poetsen wordt geoefend
In het zingen door mijn moeder.
Donker is het dagelijks vroeger,
Koper blinkt, de kachel brandt.

In de koude hak ik hout.
Sterren schieten uit de schoorsteen,
Regenen wensen naar beneden
Waar standvastig en aanbeden
Venus op de dakpunt staat.

Binnen ruikt het naar gebak
Dat de oven heeft verlaten
En naar vlees dat wordt gebraden.
Voeten rennen door de kamers,
Stemmen wisselen kreten uit.

Onbeschaamd als blauwe luchten
Waar een sneeuwbui zich in uitschudt,
Vliegensvlug in achterhalen
Van wie vluchtend en toch dralend
Zo mijn kussen niet ontloopt -

Fantoom van licht, waar heb je je
Verstopt? Lig je, slaap je, heb
Je je sterren van ogen dicht?
Ruwe nimf ben je, vlinderlicht
Je lieftallige hielen gelicht.

Verlegenheid heeft appelrode wangen,
Je kunt ze proeven, kunt ze vangen,
Kunt ze tussen het sparregroen hangen,
Blozende als zonsondergangen
Zijn ze, gave, glanzende vrucht.

Winter is het, Kerstmis nadert,
Het huis in rust en het ademt
Uit zijn schoorsteen witte rook.
De hemel is bestrooid met sterren,
Een pruik van sneeuw ligt op de dennen,
Men is thuis, er wordt gestookt.

Prettige vakantie. En be nice.

Met haast militaire precisie

Het is eindelijk gelukt. Mart Hoogkamer (geen hoogvlieger) kreeg het op zijn amusant vadsige heupjes en liet zich als een ware Beyonce hoog door de Ziggo Dome vliegen. Rare lui die kunstenaars, maar goed, daar zijn het kunstenaars voor. In een gezonde samenleving krijgt zo iemand natuurlijk vroeg of laat een sloot bier naar zijn kanis en na alles wat we met z'n allen hebben meegemaakt doet het ons goed te kunnen concluderen dat dit nog steeds een gezonde samenleving is. Mooi! De enige manier om Mart in zo'n situatie zo ver te krijgen door te zingen is hem vastbinden, dus goed dat-ie daar zelf in voorziet. Afijn, zin in Bacardi Lemon nu.