Fijn voor haar

Zeven jaar lang De Ruyter-hagelslagjes kopen in de gevangenistoko voor IS-pleefiguur Ayada Kachar! Deze Marokkaans-Naaldwijkse religieus gestoorde gek nam haar kinderen in 2014 mee naar Glamping Syrië omdat ze iets te goed had opgelet bij Koranles in de Witte Tent. Dochter Safia werd in het aardse paradijs als minderjarige uitgehuwelijkt aan de Leidse jihadist Reda Nidalha alias Abu Sumail, die bij terugkomst in Nederland ineens heel zielig was, maar het broodjes bakken in Allahs Afbakbar moest bekopen met 4,5 jaar cel. Safia gaat tegenwoordig door het leven als Safia Dehri en tegen haar loopt ook nog een strafzaak. Ook errug vervelend voor mama Ayada: haar dertienjarige zoon Abdallah belandde in een militair trainingskamp van IS, werd ingezet als kindsoldaat en ging natuurlijk zo dood als een piertje. Ayada zelf verkocht haar kontje aan de Deens-Palestijnse vetnek Jacob El-Ali, die in Denemarken 14 jaar cel heeft gekregen voor landverraad. Deze El-Ali stond met afgehakte hoofden te wapperen en dat vond ONZE Ayada Kachar maar wat geweldig. In de rechtbank heeft mevrouw vooral zitten janken en zeiken dat ze zo zielig is, maar het feit dat ze haar bloedeigen minderjarige zoon offerde is volgens de Nederlandse D66-rechter een oorlogsmisdrijf. Zoon kwijt én zeven jaar cel. Next!

Foto: niet Ayada Kachar, denken we, maar helemaal zeker weten doen we het niet

Stukje prijswinnend omdenken in de rechtbank vandaag, waar Ayada Kachar een verwoede poging deed om onmiddellijk vrij te komen (niet gelukt). In 2014 stak ze tijdens een vakantie in Turkije met haar toen 13-jarige zoon en 14-jarige dochter de grens over naar Syrië, waar zoonlief militaire training genoot van de Islamitische Staat en drie jaar later een roemloze dood stierf (zijn zus vond er de liefde van haar leven, dat is dan wel weer mooi). Het OM verwijt Ayada van alles en nog wat en dus zit ze in afwachting van het onderzoek al tien maanden vast, een periode die ze vooralsnog vooral benut door ontzettend te janken. Zo is de zorg in de bak niet goed (maar wel beter dan in Syrië, red.), en nou ja, geen idee verder. Ayada's advocaat probeerde haar vandaag in ieder geval met een prachtig argument vrij te krijgen: de kans op herhaling is klein. Ja, theemuts, dat klopt - je had maar één zoon, die is hartstikke dood, dus het wordt inderdaad lastig om er nog eentje in Syrië te laten sneuvelen. Stijlloos advies: lekker achter de tralies laten die meid (is het OM het gelukkig mee eens).

Tsja

Levende parasol Ayada Kachar (47, Naaldwijk, mogelijk wel op de foto, mogelijk niet, geen idee) had zo extreem veel zin haar kontje te verkopen achter het station van Raqqa dat ze haar kinderen van Abdullah (13) en Safia (14) gezellig meenam. "Daar bleek het verblijf in het Kalifaat al snel een stuk minder paradijselijk dan voorgesteld." Goh nou wat een verrassing weer, er was geen De Ruyter-hagelslag in de supermarkt van Raqqa-Muziekwijk, sterker nog: ER WAS HELEMAAL GEEN HAGELSLAG, er was geeneens een supermarkt, alleen maar lijken, bloed, ellende en kutzooi. Zoon (13) mocht fijn meeknokken met IS en vond natuurlijk de dood, waaraan zijn moeder dus medeplichtig is, en dochterlief trouwde met de Leidse kindernaaier en jihadist Reda Nidalha. Deze Reda Nidalha alias Abu Sumail werd door DICK SCHOOF weer naar Nederland gehaald en Dick Schoof is tegenwoordig... enfin, de cirkel is rond. Zoete broodjes bakken in Allahs Afbakbar kwam Reda (foto) op een celstraf van 4,5 jaar te staan (die is dus alweer vrij) en vandaag was de eerste tussentijdse zitting van de rechtszaak tegen Ayada Kachar, die door justitie wordt aangepakt voor 'een internationaal misdrijf: het inzetten van kinderen onder de 15 jaar voor vijandelijkheden door een gewapende groep'. "Ayada K. heeft zelf nog geen verklaring afgelegd. In de rechtbank brak ze in huilen uit. 'Ik zit hier voor mijn zoon...'" Ja domme Truus, dat noemen ze dus: eigen schuld.