GSTV. Wachten op het kneiterlinkse middenkabinet in het StamCafé
Stilte voor de storm in Den Haag
We zaten wat de formatie betreft afgelopen week in de kontjeskeerfase, de gewillige minaarsfase en in de voorlaatste fase. Begin deze week leek alles stilletjes voort te sudderen in de finaleweek-fase, de afrondende fase, de allerlaatste fase, iets met panda-ogen hèh wat?-fase en natuurlijk ook de we-zijn-er-bijna-maar-nog-niet-helemaal-fase. Maar nu ineens schieten de formerende partijen tóch in de kramp- en vingerwijzen-fase, en dat is zoiets afzichtelijks en de formatie onwaardigs. De graal is dichtbij en men raakt pardoes volkomen in de war. Zou het op de valreep dan toch nog allemaal in de soep kunnen lopen dan, mede door die drukkende MIN VIJF? Nee nee, vast niet. Heel Den Haag is immers geprepareerd voor het kneiterlinkse middenkabinet van D66, VVD en CDA, dat al tweemaal over links ging al voordat ze überhaupt OFFICIEEL een kneiterlinks middenkabinet zijn. Joost Eerdmans houdt tegen beter weten in hoop op rechtse franjes, terwijl Jankende Jesse iedereen handreikingen blijft doen behalve aan Tom Staal - bij wie hij andermaal jankend wegloopt. En wat zegt zieltogend BBB? Nou, daar zijn ze in ieder geval helemaal klaar met open deuren. De formatie pruttelt zodoende voort, iets minder vrolijk wel dan gisteren maar het premierschap van Jetten is simpelweg onvermijdelijk. Gelukkig heeft PVV-plakker Dion Graus een uitstekende alsook zeer originele en ontzettend toepasselijke naam bedacht voor het vorige komende regeerakkoord: FC Knudde.
Weet u een betere naam voor het regeerakkoord?
De Vrede van Delft in het StamCafé
Pioniers
De meeste oorlogen duren lang en smeulen, rotten, meuren en bloeden jarenlang voort terwijl de wereld schreeuwt om vrede, om een bestand op z'n minst. Zie Oekraïne, waar de Russische agressie maar niet ten einde lijkt te komen. In Gaza is er een bestand maar zolang Hamas bestaat is de vrede ver weg. Wat de toekomst daar brengt moeten we dus nog zien. Maar in Delft werd vandaag in het kader van verdraagzaamheid door twee mensen (MANNEN) het goede voorbeeld gegeven in wat we wel mogen noemen een prachtig stukje harmonie, genegenheid, vaderlandsliefde, warmte in de koude en menselijkheid. Wilders denderde dwars door Delft, uiteraard, want zo gaat dat, vergezeld door een klein leger beveiligers en agenten. En natuurlijk, dan nog kan het misgaan, niet iedereen is immers pro-vrede. Jongeren hebben daar weleens moeite mee, wat toch zorgt voor een smetje op een verder schitterende dag. Een dag waarop eeuwige rivalen het woordje 'eeuwig' en 'rivalen' uitwisten. Alexander Pechtold (burgemeester) en Geert Wilders (baas van 18) tegenover elkaar, nu eens gebroederlijk. Handen werden geschud, knikjes uitgedeeld, een welkomstwens uitgesproken en meer vriendelijks uitgewisseld. Het was kort alsook krachtig hoe de twee ijzervreters van weleer veranderden in lieve jongens. Dat Pechtold zelfs al dat onsympathieke dat hij van Jan Terlouw overnam even laat vallen op de Delftse bodem. Ja: ZO KAN HET DUS OOK. Helaas werd er niet gezamenlijk geproost op de vrede. Dat moeten we hier dan zelf maar doen. Proost!
De dingen, die voorbij gaan
Blue Monday StamCafé voor Valentino
Een Romeinse groet voor de Italiaanse modeparel
Geef maar toe dat u was vergeten dat het Blue Monday is. Niet zomaar de derde maandag van de maand hoor, de deprimerendste dag der deprimerende dagen. Wij voelden ons niettemin kiplekker vandaag, de dag verliep immers vrolijk, zonnig en er was behoorlijk wat goed nieuws te lezen. Vandaag Inside terug op de buis bijvoorbeeld, Martin Bosma terug, Chris Woerts de politiek in. Het leek niet op te kunnen met de positiviteit, totdat er toch nog een traan gelaten moest, een traan die deze schitterende Blue Monday op de valreep een zwart randje bezorgd. Koning, keizer, admiraal van de Italiaanse mode Valentino Garavani is op 93-jarige leeftijd overleden. Nou waren wij op GSHQ altijd meer van Giorgio Armani, alleen doet dat uiteraard niets af aan de nalatenschap van het Italiaanse icoon. Lady Di, Jackie Kennedy, Elizabeth Taylor, Sophia Loren, Claudia Shiffer, hij maakte al deze schoonheden nog net iets mooier dan ze al waren, hij versierde ze met zijn elegante kleding. Iconisch is de jurk die Anita Ekberg droeg in Fellini's La Dolce Vita, niet in perfecte staat meer helaas, Ekberg moest nodig plassen en dook met jurk en al de Trevifontein in. Marcello Mastroianni keek toe en baadde even later in haar pis. Enfin, van Het Zoete Leven heeft Valentino ongetwijfeld de zoetste vruchten geplukt met een Olympus aan jetset-vrindjes, variërend van Roger Moore en Kirk Douglas tot Elton John en verschillende royalty. Een hemels leven waar hij in die echte hemel nu op mag gaan terugkijken. En anders lekker borduren met Giorgio natuurlijk, of naaien. Gaan ze daarboven eindelijk eens goed gekleed. Nemen wij er eentje op Vale en op het overleven van weer een Blue Monday. Ciao Maestro e cin cin!
Ciao Maestro
Het Splinter Chabot-boek dat alle andere boeken overbodig maakt in het StamCafé
Behalve natuurlijk de Koran en het telefoonboek
In principe lezen wij geen boekjes op GSHQ. Althans, daar hebben we speciaal gezant literatuur Schots, scheef voor. Maar eens in de zoveel tijd wordt er een boek gepubliceerd en dan gaat Mosterd rechtop zitten, doet Zorro zijn masker af, laat Ronaldo de PS4-controller even voor wat die is, zet Pritt zijn leesbril op, wordt Spartacus weggerukt uit zijn reis door 1001 nachten en kijkt ook ondergetekende verheugd op van zijn scherm. Begin maart ziet zo'n boek het licht, en wel van onze favoriete Chabot Splinter. Een boek dat alle andere boeken overbodig moet maken, Het Boek Van Violet En Dood Twee Prinsen heet en dat nu al een mythische status heeft. Gehuld in de mantel der volmaaktheid (?) is het boek geschapen naar het kernthema van de nog altijd zeer jonge schrijver: 'jezelf zijn'. Een ode aan jongeren die zichzelf zijn, zo noemt hij het zelf. Jezelf zijn is namelijk niet voor iedereen weggelegd, en precies om die reden schrijft Splinter, die juist áltijd zichzelf is, niet voor zichzelf, nee, dat doet hij voor de Ander - en om ergens in de loop van het jaar opgenomen te worden in een Substacklijstje van Matthijs van Nieuwkerk natuurlijk. Onze eigen Oscar Wilde laat daarom begin maart kort het Binnenhof in de steek om plaats te nemen in alle boeken- en talkshows die ons land rijk is. Kunnen wij zijn zalvende inkt eindelijk proeven en ons onderdompelen in zijn gratie. Of er een 'boekje gelezen' over zijn magnum opus verschijnt is maar zeer de vraag, want aan dergelijke grootsheid kun je uiteraard louter superlatieven wijden.
Voor Splinter was er Gerard
GSTV. Mona Keijzer weet helemaal niets van streep door gratis pendelbus Ter Apel - Emmen
"WATSKEBURT?" in het StamCafé
De pendelbus op het vrolijkste traject van Nederland, dat tussen het azc van Ter Apel en Emmen, zou GRATIS worden. Maar maar maar Mona Keijzer ging op haar strepen staan en zei tijdens haar azc-bezoek in Ter Apel stellig dat het besluit mooi niet zou doorgaan want 'in Nederland koop je een kaartje'. En na dat vlammende stukje Keijzerklasse is de pendelbus inmiddels de duurste pendelbus ooit JA WEL GEWOON GRATIS DUS. Daarmee worden overlastgevende asielzoekers beloond voor het geven van overlast. Niet helemaal de bedoeling natuurlijk. Maar wat heeft Mona Keijzer dan (niet) met haar strepen gedaan? HOE ZIT DAT NOU HELEGAAR?!? Tom Staal vraagt het haar en wat volgt is een kontgekeer en woordgedraai van Den Haag tot Ter Apel en weer terug om vervolgens te ontkennen dat ze een streep zou zetten door de gratis pendelbus. Dat iedereen het verkeerd heeft begrepen is de schuld van de pers! Gek toch wel dan dat haar eigen partij BBB nota bene met exact die zogenaamd door de pers verzonnen woorden vol op het orgel ging op Twitter (tweet na de klik). Erg leuk zo'n misplaatst woordspelletje omdat even in de spiegel kijken te veel gevraagd is. Onderaan de streep blijven overlastgevende asielzoekers nu lekker gratis pendelen tussen Ter Apel en Emmen, is Yesilgöz' stem gestolen (misschien wel tijdens een rit met een gratis pendelbus) en blijken de keiharde woorden van minister Mona om des Keijzers baard te zijn geweest.
OEKRAÏNETOP. Wachten op de vrede in het StamCafé
Kijk de vredesduiven er eens prachtig bij staan
Aan de vooravond van De Allerbelangrijkste Stap richting vrede, namelijk de stap op Nederlandse bodem, is er TOPOVERLEG over die vrede tussen Zelensky en EU-leiders - die Oekraïne met een ontzettend krachtig statement een toekomst in de EU beloven en bescherming met een 'multinationale troepenmacht' willen bieden - plus Witkoff, Kushner en natuurlijk Nederlander van het jaar Mark Rutte. Dat overleg vindt plaats in Merz-land (die de Europese voortrekkersrol volledig voor Macrons neus heeft weggekaapt) Duitsland, in Berlijn om precies te zijn (pre-meeting beelden HIER). Gisteren werd al bekend dat Zelensky bereid is zijn NAVO-wens op te geven. Komt vandaag bij dat Rusland een EU-lidmaatschap voor Oekraïne prima lijkt te vinden en de VS en de EU het land artikel 5-achtige veiligheidsgaranties willen bieden. Daarmee is vrede, op basis van wat eerst een nogal bezopen Trumpplan was, ogenschijnlijk dichterbij dan ooit. Daar hoort een magische Oekraïnetop-vredesfoto bij en pal achter dealmakers Kushner, Witkoff en mogelijke dealmaker Zelensky vinden we: DICK SCHOOF. De man zonder wie we het woord vrede überhaupt niet hadden durven uitspreken. Dat Zelensky morgen Nederland aandoet moeten we dan ook zien als een persoonlijk bedankje aan Schoof. Goed, het gaat voorspoedig in Berlijn en we houden de boel in de gaten, en bij meer VREDESNIEUWS krijgt u het uiteraard te horen. Tot die tijd zitten we in het Café aan het bier de thee. Proost!
Ondertussen knalde Oekraïne een Russische onderzeeër in Rusland uit de vloot met ONDERWATERDRONES. Een knap staaltje oorlogsvoering voor gevorderden op het moment dat het er misschien wel het meest toe doet.
Update - Volgens Schoof zijn de veiligheidsgaranties van de VS voor Oekraïne concreet genoeg geworden om concessies te doen in de onderhandelingen met Rusland. Ursula von der Leyen is ook tevreden.
Onderzeeër kaput
StamCafé voor Frans Weisz
RIP
We weten niet of Frans Weisz dronk, maar dat maakt helemaal niets uit omdat wij dat gewoon wel kunnen doen. Op hem. Hij overleed gisteren op de respectabele leeftijd van 87 jaar aan alzheimer, zo werd vandaag bekend. Frans was geen vrolijke Frans, zeker niet, maar hoe kan het ook anders als Jood, geboren in 1938. Ondanks die trieste geschiedenis gaf hij de vaderlandse film en daarmee onze cultuur een boel en een hoop. Hij gaf ons het debuut en de doorbraak op het witte doek van Kitty Courbois, hij gaf ons bijzondere kijkfilms als De Inbreker, Naakt over de Schutting (een film waarover men niet schamper spreken zal), Leedvermaak en Charlotte, hij gaf ons een waanzinnig oeuvre, hij gaf ons bovendien Bij Nader Inzien, een van de meest onderschatte Nederlandse series (naar het boek van Voskuil, hij gaf ons dat prachtige liedje uit Rooie Sien, gezongen door Willeke Alberti. We vergeven het hem dat hij ons ook Géza Weisz gaf. Tot slot gaf hij een laatste saluut aan zijn vriend Remco Campert met de verfilming van diens boek Het Leven is Vurrukkulluk, niet zijn beste film maar goed: ook vergeven. Blijven Paul Verhoeven en Jan de Bont over - zul je net zien dat die ook binnen tien jaar foetsie zijn. Dan is het aan jonge honden als Koolhoven en Terstall. Maar ook die zullen ooit heengaan. Kan dat niet eens stoppen? Goed, proost dan toch maar weer. Op Frans Weisz!
Wonderschoon, telkens weer
Toch maar weer Netflix kijken in het StamCafé
DPG van de streamingdiensten
Kost 83 miljard maar dan heb je ook wat: Warner Bros en alles wat eraan vastzit. Voordat we het daarover gaan hebben hopen we natuurlijk dat u een gezegende pakjesavond heeft gehad, uw beste dichtersbeentje voor heeft gezet en dat u dat prachtige paar sokken heeft weten binnen te harken onder het mom van 'dankuwel Sinterklaas'. Dan gaan we nu naar dat andere cadeautje: Netflix neemt Warner Bros dus over en dat is simpelweg bijzonder goed nieuws. Netflix was namelijk aardig afgegleden in de afgelopen jaren, we hadden immers alle 180 films met Jason Statham en The Rock al zestig keer gezien. Oké, klein hoogtepuntje wel recent met de serie The Beast in Me (aanrader). Maar verder is Netflix toch vooral bekend komen te staan om 'blackwashing'. Daarom is bij dit nieuws de angst best groot dat The White Lotus misschien The Black Lotus gaat heten en Harry Potter Shaquille Potter - dat de boel vernetflikst wordt zogezegd. Enfin, het bijzonder goede nieuws is dat HBO, onderdeel van Warner Bros, heel veel moois met zich meebrengt. Allerlei nieuwe films zoals die ene met Humphrey Bogart, die niet te vergeten thriller met acteertalent Cary Grant, dat heerlijke epos met de jonge blondine Ingrid Bergman en bovendien de nieuwe blockbuster van populaire HBO-regisseur Alfred Hitchcock. Op de redactie zijn we overigens vooral verheugd dat Gene Kelly zijn danspasjes een keer aan de wereld mag tonen in wat mogelijk een musicalproductie wordt in de regen. Nu hopen dat het abonnement niet 57,99 euro per maand gaat kosten, anders beginnen we een stichting Tot slot weten wij nog wel een goeie Creative Director Fiction and Fantasy voor Netflix: Pieter van Vollenhoven. Als die daar aan de slag gaat betalen we blind wat het ook mag kosten. Op naar een beter Netflix dus, en een prachtig sportweekend. Proost en tot zaterdag!
GSTV. Schilderijen terughangen in het StamCafé
Caroline van der Plas: "ALLEMAAL GROTE ONZIN!"
Na de verkiezingen is alles hetzelfde maar natuurlijk ook niets anders in Den Haag. Goed, sommige poppetjes zijn veranderd en Martin Bosma kan weer volop zijn mening geven in plaats van gedichten voorlezen. Tevens onveranderd: Gouke Moes is nog steeds minister van OCW. En in die hoedanigheid werkte hij zich in de nesten in de Roze Schijnwerper door een hele reeks portretten van Oude Witte Mannen (oud-bewindspersonen), in het kader van een 'Programma tegen Discriminatie en Racisme' van zijn ministerie, juist uit de schijnwerper te laten halen. Deze onthulling van uw eigenste GeenStijl was volgens Moes echter een gevalletje mispoes en daarom reageerde hij ontstemd op ons topic door te beweren dat het niet klopt dat de portretten verdwijnen, maar dat die zichtbaar blijven in het oude en nieuwe pand. Maar dat in de hal de portretten worden vervangen door kunst in het kader van het genoemde programma, ontkende hij niet. Nou, iedereen blij? Nee, want ondanks een mengelmoes van voorlichterstaal en leugenachtig gespin bleek dat GeenStijl wel degelijk goed zat met de berichtgeving. Laat het dan aan Tom Staal over om even fijntjes bij de BBB-baas na te vragen (BBBijrollen voor Bosma en Boomsma) hoe het nou zit met deze totale mismoes van de BBB-minister.
Wereld Filosofiedag in het StamCafé
Hier gaan we eens goed over nadenken
Wij hebben geen filosofie gestudeerd en daarom hebben wij nooit het geluk gehad Ad Verbrugge van dichtbij te mogen meemaken. Maar wie niet waagt die niet wint, zoals diezelfde Verbrugge in tijden van onbehagen zo mooi sprak, en daarom zijn we door de jaren heen toch allerlei filosofieboekjes gaan lezen. En precies daarom bezitten we nu de kennis die nodig is om de maatschappij te lezen, stromen en onderstromen te doorgronden en aan te voelen welke ongure tendensen de toekomst zal brengen. Dat zijn kwaliteiten die je nu eenmaal opdoet bij het lezen van allerhande filosofen. Dan sla je pardoes aan het filosoferen over wat bijvoorbeeld Plato eens zei: "Wie niet regelmatig schijt, vervalt in woeste haat en nijd." Of toen Aristoteles verkondigde: "Kijk naar de maan en, als het even kan, loop daarnaartoe." En wat te denken van Sartre die schreef: "Men kan niet tegelijkertijd linksaf én rechtsaf slaan, maar gelukkig kan ik wel beide kanten tegelijkertijd zien." Een van de mooiste uitspraken was overigens die van Foucault: "Als mannen nu gewoon hun geslachtsdeel afhakken is er nog steeds sprake van geslacht en van een deel, maar zonder die seksuele bijsmaak." De intrigerendste zin is toch wel van Spinoza, die al zo lang geleden schreef: "Voor Joden zou altijd plaats moeten zijn in Amsterdam." Ja en dat is een inzicht waar de stad nog steeds mee worstelt. Hofleverancier in de Canon van de Filosofie blijft Famke Louise met haar befaamde: "Ik doe niet meer mee." Op ALLES toepasbaar immers. Sluiten we af met een leuke van René Descartes: "Er komt altijd weer een morgen, doch niet alvorens men het glas heft in het GeenStijl StamCafé!" Proost dus en à demain!

