“Ik ben nog nooit zo geschrokken,” zei PvdA-Kamerlid Lea Bouwmeester zaterdag op de radio. Diederik Samsom vrijdagavond op televisie: “Ik vond het doodeng. Ik dacht o jee, poeh. Het was bedreigend.” De sociaal-democraten zijn nogal geschrokken van de uitval van Selcuk Öztürk naar zijn collega Ahmed Marcouch tijdens de fractievergadering donderdagavond. “Moge Allah je straffen!” riep hij naar Ahmed Marcouch. Een ‘diepgevoelde religieuze verwensing’ noemde Samsom het. Ik moest vooral lachen toen ik dit allemaal hoorde. Hallo, dit zijn twee serieuze moslims! Of ze nou blij of boos zijn: het is Allah is de grootste voor en het is Allah is de grootste na. Dat zo’n moslim-politicus vervolgens tijdens een verhitte discussie zoiets roept, zou geen verbazing moeten wekken. Öztürk had net zo goed godverdomme kunnen roepen, zei hij aan de tafel van Jeroen Pauw. En zo is het maar net, dit is nu eenmaal hoe de streng gelovige moslim z’n ongenoegen uit. Vervolgens belde ik mijn Twittervriend Ewout Klei die politiek historicus en theoloog is en heel veel verstand heeft van het GPV en gereformeerd vrijgemaakten. Want hoe vloeken orthodoxe christenen eigenlijk, wilde ik weten.

In de film Nixon (1995) van Oliver Stone bezoekt Richard Nixon in de vroege ochtend het Lincoln Memorial waar studenten zich hebben verzameld om te demonstreren tegen de Vietnam-oorlog. Het bezoek van de president – een fascinerend verhaal overigens – is echt gebeurd. De volgende dialoog niet, die is de interpretatie van Oliver Stone. Daarom niet minder interessant. Nixon raakt in de film in gesprek met een studente over de oorlog. Leest u even mee. Studente: “You can't stop it, can you? Even if you wanted to. Because it's not you, it's the system. The system won't let you stop it.” Nixon: “There's... there's more at stake here than what you want, or what I want.” Studente: “Then what's the point? What's the point of being President? You're powerless!” Nixon: “No. No, I'm not powerless. Because, because I understand the system, I believe I can, uh, I can control it. Maybe not control it totally, but tame it enough to make it do some good.” Studente: “Sounds like you're talking about a wild animal.” Nixon: “Yeah, maybe I am.” Aan die scène moest ik dus denken toen ik afgelopen week de verklaring van minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem (PvdA) las over de Europese naheffing van 642 miljoen euro.

Goedemorgen lieve leesvrienden. Het is weer zondagochtend dus tijd voor Bassiehof. Het is zondag 2 november 2014, 08:45 uur om precies te zijn en vandaag gedenken wij dat het tien jaar geleden is dat regisseur/columnist/scenarioschrijver/interviewer/presentator Theo van Gogh vermoord werd door moslimextremist/havist/vrijwilligerswerker/terrorist Mohammed Bouyeri. Tijd dus voor een spelletje. De goede antwoorden vinden jullie onderaan. Zijn jullie er klaar voor? Mooi, dan beginnen we met VRAAG 1. Wie zei: “Er is een stille haat tegen ‘ons’ en ik zit me daar altijd over te verbazen. Wat heeft deze samenleving hun misdaan waardoor zij zich spontaan neergedrukt voelen? Ik zou het niet weten. Het zal wel van die rare zenders komen, van de schoteltelevisie en het moskeemilieutje. Maar de crux is dat wij ten diepste worden afgewezen. Het zit vastgebakken in graniet, en dat graniet is opgebouwd uit religie.”

Marcus Lutrell is een voormalige Navy Seal. In de zomer van 2005 wordt hij met drie collega’s in Afghanistan gedropt om een Taliban-commandant uit te schakelen. De vier worden echter ontdekt door geitenhoeders. Het team overweegt deze dood te schieten maar doet dat niet, uit angst voor vervolging back home. Ongewapende Afghanen doodschieten, dat zou tot problemen kunnen leiden. De eenmaal vrijgelaten geitenhoeders weten niet hoe snel ze de Taliban moeten inlichten, even later worden Lutrell en zijn mannen opgejaagd door het onherbergzame Afghaanse landschap. Navy Seals laten nooit hun eigen mensen achter, Lutrells commandant vliegt met een team de bergen in om zijn mannen te redden. Hun Chinook wordt echter neergeschoten, niemand overleeft. Lutrell ziet de helikopter ontploffen en de berg afrollen. Zijn drie maten zijn inmiddels gesneuveld. Zelf wordt hij – met gebroken rug, granaatscherven in zijn lichaam en een schotwond – opgevangen in een Afghaans Pashtun-dorp. Wanneer de Taliban hem proberen te ‘arresteren’ – hij wordt zelfs nog even gemarteld - schieten de dorpelingen de fundamentalisten eigenhandig het dorp uit. Het systeem van ‘lokhay’ is in werking getreden: het dorp heeft haar lot verbonden aan dat van Lutrell. Een dorpsbewoner weet een nabijgelegen Amerikaanse basis te bereiken met een boodschap van Lutrell en uiteindelijk wordt hij gered.

'Hoera, Wilders voor de rechter!', juichte Dom Links de afgelopen weken. Er aan voorbijgaand dat vervolging nog niet betekent dat iemand schuldig is. 'Schandalig, Wilders voor de rechter!', brieste Dom Rechts. Er aan voorbijgaand dat vervolging nog niet betekent dat iemand schuldig is. 'Wilders vervolgen, is slecht voor Het Debat', schreven opiniemakers. Er aan voorbijgaand dat vervolging nog niet betekent dat iemand schuldig is. Dat geldt ook omgekeerd. Zo weten we inmiddels dat je ongestraft mag zeggen dat Marokkaanse jongeren een etnisch monopolie op overlast hebben (Dixit PvdA-leider Diederik Samsom). Ook weten we nu dat je mag zeggen dat Marokkanen die niet willen deugen, vernederd moeten worden (Dixit PvdA-voorzitter Hans Spekman). Beide sociaal-democraten worden – ondanks honderden aangiften - niet vervolgd. Aangifte doen zuivert, aangifte doen verheldert. En straks weten we – als het Openbaar Ministerie inderdaad besluit Wilders te vervolgen - of je als politicus in Nederland aan je achterban mag vragen of ze minder Marokkanen wil. Vervolging zuivert, vervolging verheldert.

PVV-burgemeester van Rotterdam Ahmed Aboutaleb herhaalde vrijdagavond in Pauw (vlaggenschip van de rechts-populistische publieke omroep VARA/BNN) dat moslims afstand moeten nemen van ISIS. Met een klassiek Wilderiaans ‘Stel een daad, stuur een tweet’ re-markeerde hij zijn positie. In de Tweede Kamer weet hij zich gesteund door partijgenoot Ahmed Marcouch. Echter: de PVV lijkt dan wel ogenschijnlijk op één lijn te zitten, toch is er enige strubbeling waarneembaar tussen PVV-vicepremier en minister van Sociale Zaken Lodewijk Asscher en partijleider Geert Wilders. Wilders wil namelijk dat Nederlandse moslims middels een verklaring afstand nemen van de sharia, zijn eigen vicepremier meent dat het afleggen van de participatie-verklaring (een proef die sinds januari dit jaar in 60 gemeentes draait) voldoende is. De uitspraken van Aboutaleb leiden ondertussen ook tot spanning in het PvdA-PVV kabinet. Minister van Veiligheid Justitie Ivo Opstelten (PvdA) wil namelijk voorkomen dat jihadgangers uitreizen, PVV’ers Aboutaleb, Marcouch en Wilders juichen hun vertrek – mét achterlating van het Nederlands paspoort - juist toe.

“Geef mij nu je angst, ik geef je er hoop voor terug. Geef mij nu de nacht, ik geef je de morgen terug”, dichtte de te vroeg overleden volkszanger. Het is jammer dat vice-premier Lodewijk Asscher (PvdA) niet wat vaker naar Hazes luistert. Zijn manier van communiceren is namelijk weinig hoopvol. Vrijdag zegt hij dat het ministerie van Defensie haar mensen slechts ‘adviseert’ geen uniform te dragen in het openbaar vervoer: “Het is geen verplichting die is opgelegd.”. Maar op het intranet van het Ministerie van Defensie staat toch echt te lezen dat dat de maatregel een verplichting is, een bevel zoals CDA-Kamerlid Raymond Knops opmerkt: “Militairen dienen tot nader order geen militair uniform te dragen tijdens woon-werkverkeer.” De Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid Dick Schoof doet afgelopen woensdag ook iets opmerkelijks. De Nederlandse Syrië-ganger Muhajiri Sháám roert zich op Twitter en Facebook. Niks aan de hand, zegt de vermoedelijk best geïnformeerde man binnen het koninkrijk. Maatregelen zijn niet nodig. Een paar uur later blijkt het toch anders te liggen: Shááms paspoort wordt ongeldig verklaard, zijn andere thuisland Marokko ingelicht over een Nederlands onderzoek naar de jihadist, meldt Schoof.

“De Staat is alleen gehouden tot het verrichten van het navolgende onderhoud aan, in of op de Opstal: -Het uitvoeren en herstellen van het binnenschilderwerk inclusief de daarvoor te verrichten voorbereidende werkzaamheden zoals het plamuren, schuren en opvullen van gaatjes en butsen. -Het vastzetten en vastschroeven van loszittende onderdelen, trapleuningen, deurknoppen, elektrische schakelaars, wandcontactdozen en deurbellen. -Het vervangen en vernieuwen van kraanleertjes, deurknoppen, hang- en sluitwerk van ramen, garnituur voor wc, douche- en toiletruimten, elektrische schakelaars, deurbellen, telefoon-, kabel- en computeraansluitingen/datanetwerken, het oliën, smeren en ontkalken van beweegbare onderdelen zoals scharnieren van deuren, luiken, sloten en kranen. -Het vervangen van lampen. Het schoonhouden en zo nodig ontstoppen van binnenrioolleidingen, voor zover voor de Staat bereikbaar. -Het bestrijden van ongedierte. -Het regelmatig schoonhouden van goten en regenafvoeren.” Dit valt te lezen in de Overeenkomst tussen de Staat en Z.M. koning Willem-Alexander over het gebouw naast de Griekse villa van de koning in Porto Heli waarin de DKDB-beveiliging wordt ondergebracht. Tot afgelopen vrijdagavond was deze overeenkomst ‘strikt geheim’ in verband met de ‘nationale veiligheid’.

Achterbaksheid, ijdelheid en eigenwaan zijn politici eigen. Tegenover deze Haagse drie-eenheid staan natuurlijk ook meer positievere zaken zoals idealisme, de wil en drang om zaken te veranderen en beter te maken en een oprechte betrokkenheid met de staat van het land. Maar dan zit je al snel in de hoek van windmolens, lastenverlichting en parkeerbeleid. Daar gaat deze Bassiehof niet over, deze richt zich op dat derde element: eigenwaan. Want WTF voor triest toneelspel zagen wij afgelopen week opgevoerd in de Nationale Vergaderzaal? Ik heb het natuurlijk over het debat aangaande 'de recente opmars van IS in Irak' (ik blijf ze ISIS noemen, dat nieuwerwetse IS leidt alleen maar tot misverstanden met bewapende drones en Internationale Socialisten (IS). Eendrachtig (op SP en PVV na dan) werd geslagen op de oorlogstrom: Nederland moet een steentje bijdragen aan de oorlog tegen ISIS. Het is wrang dat de Kamer afgelopen zomer minder daadkrachtig was toen een kleine 200 landgenoten in de weilanden van Oekraïne lagen. De eenzame roep van Louis Bontes om de crashsite veilig te stellen met Nederlandse militairen werd niet gehoord.