Nimby faalt als milieubeleid

Wereldwijd is Nederland geroemd om zijn overwinningen op het wassende water. We staan bekend om onze sierteelt, die we eind dit jaar moeten missen. De planten krijgen geen water en sterven af. Midden in een rivierdelta waar 77 miljard kubieke meter per jaar doorheen stroomt, zijn we niet meer in staat ons water goed te verdelen. We slaan straks een pleefiguur.

We staan bekend om onze dijken, maar het grondwater daalt, de klei droogt uit en er ontstaan scheuren in de dijken. Hoogheemraadschappen hebben veel geïnvesteerd in waterkwaliteit, biodiversiteit en statige kantoorpanden, maar gaan nat op primaire waterkeringen. De club van Rome heeft in 1972 met het boekje grenzen aan groei voor deze droogte gewaarschuwd.

Een overheid die 38 tot 39% van het geld in beheer houdt, ontneemt burgers en bedrijven de middelen om zelfstandig voorzieningen te treffen om zich op deze extreme situaties voor te bereiden. We krijgen het water uit de rioolzuivering, het IJsselmeer of de Rijn niet meer bij de tuinder of de boer. Die moeten maar hun hele oogst laten mislukken en failliet gaan.

Onze brandweer ziet haar levensreddende gereedschap gejat, en krijgt in heel Europa niet genoeg water op de bosbranden. Bossen die in Limburg en Frankrijk bestonden uit aangeplante brandbare naaldbomen en in Portugal zelfs uit nog brandbaardere eucalyptusbomen. Samen met een gebrek aan blusvliegtuigen gaf traag mismanagement een voorspelde ramp.

Hetzelfde geldt voor onze binnenvaartschippers, een klimaatvriendelijke manier van vervoer. De sluizen blijven dicht om het water tegen te houden. Ze hebben geen idee wanneer ze weer mogen varen. Het was beter geweest langs de sluizen pompen of overslag te installeren, dat is vele malen goedkoper dan de economische schade, dan had de schatkist minder misgelopen.

Een gebrek aan koelwater belemmert ook elektriciteitsproductie, raffinaderijen en andere procesindustrieën. We worden dan afhankelijker van import, dat geeft economische en ecologische schade. De tientallen miljarden die deze energiereuzen extra verdienen aan schaarste moet je niet wegbelasten, maar lokaal laten investeren in strategische oplossingen.