Tommy Robinson: Racistische relschopper of geëngageerde influencer?

Dr. Teun Voeten is antropoloog en oorlogsfotograaf, gepromoveerd op het Mexicaanse drugsgeweld. Voor GS berichte hij eerder al uit Odessa, de VS, Mexico en opnieuw de VS. Gisteren was hij in London voor een bezoek aan de demonstratie 'Unite the Kingdom', georganiseerd door Tommy Robinson.

De demonisering van Tommy begint al als ik op weg ben naar Calais om daar de boot naar Dover te pakken. "Morgen vindt er een mars plaats geleid door de extreemrechtse relschopper Tommy Robinson", zegt de omroepster van de Vlaamse staatsomroep VRT. Om er dan nog een schepje bovenop te doen: "gevreesd wordt voor een toestroom van hooligans." Zelf zou ik het iets positiever willen framen: “De bekende influencer en geëngageerde socialite Tommy Robinson organiseert zaterdag een familiebijeenkomst in London waar jong en oud welkom zijn.”

Robinson heeft zich ontpopt van een straatvechter met een kwalijke reputatie - agressie, gokschulden, geweld - tot een politieke kracht waarmee de autoriteiten rekening mee moet houden. De man is immens populair bij het grote delen van het volk die het gehad hebben met de ongecontroleerde massa-immigratie en de oprukkende Islam. In tegenstelling tot Nigel Farage, die door veel mensen toch wordt gezien als een pratende stropdas, heeft Robinson street credibility. Niet alleen door zijn misstappen in het verleden, maar ook door de vele malen dat hij gearresteerd was en de in totaal vijf perioden waarin hij gevangen werd gezet. De laatste keer in een vrijwel eenzame opsluiting in een gevangenis met zware criminelen, waar mensen vreesden dat hij het er niet meer leven uit zou brengen.

Hoeveel mensen er in de mars meelopen is niet duidelijk. De schattingen lopen uiteen van enkele tienduizenden tot honderdduizend, afhankelijk van wie je het vraagt. De mars begint bij het Euston treinstation waar de stemming er al goed inzit. Iraanse demonstranten lopen met grote borden: "Ali Khameini is dead. Thank you Trump." In de mars zijn er opvallend veel mensen met de Iraanse en de Israëlische vlag. De stemming is uitgelaten, vrolijk, ludiek, vermengd met de typische Britse quirkiness, dat aparte gevoel voor humor. De menigte is een mengeling van volkse types (soms een beetje ordinair, chavs heet dat in Engeland) botox-dames, ook wat artistieke types, mensen van kleur, gedistingeerde, goedgeklede Britten en families met kinderen en honden. Warempel ook één man die er uit ziet als een linkse intellectueel. Wat ik voorbij zie komen lijkt me een doorsnede van arbeiders en middenstand. De 5B’s: Brave Blanke Belasting Betalende Burgers. Niet bepaald de racist thugs, zoals sommige media de demonstranten proberen af te schilderen.