Argentijnse president reanimeert Falklandoorlog: 'Koloniale bezetting, Britten geen rechten'
De Trump-doctrine uitgevoerd door een Zuid-Amerikaan!
Ja blijft een interessante. De Britse aanwezigheid op die eilanden is ouder dan het land Argentinië, dat natuurlijk zelf een grote koloniale bezetting is. Maar goed, er is olie gevonden, en nog belangrijker: volgens Milei overweegt Trump om zijn Falkland-beleid te wijzigen. Milei zegt: "Onlangs verklaarde president Trump dat de VS hun historische standpunt ten aanzien van de Malvinas opnieuw aan het evalueren zijn." Maar dat is wel een héél ruime interpretatie van wat Trump desgevraagd daadwerkelijk zei, namelijk: "I always review every position – that’s just one of many". Wel bleef hij opzettelijk ambigue over de vraag of hij Engeland zou helpen in het geval van een Argentijnse invasie, omdat Engeland hem onvoldoende hielp in de Straat van Hormuz. Ook benadrukte Trump dat Engeland niet hetzelfde land is als in 1982, en hij zeer betwijfelt of Engeland het eiland nogmaals zo snel zou kunnen herovereren. Is wel zo.
GESCHIEDENIS
Argentinië en de Libertarische droom, deel 2
Vorige week kwam Milei, het libertarisme en de politieke geschiedenis van Argentinië tot aan 1982 aan bod, toen de militaire junta onder leiding van Galtieri de oorlog om de Falklands verloor.
Het land zat toen helemaal in zak en as, maar kreeg wel haar democratie terug met Alfonsin van de UCR partij (wat nu het beste te vergelijken is met de SP of de klassieke PvdA). Daarna kwamen de Peronistas terug met de playboy Menem. Die had wat radicale plannen (velen daarvan waren juist on-Peronistisch en lijken deels op de huidige plannen van Milei!, zoals het koppelen van de peso aan de Amerikaanse dollar, privatisering, etc.). Dat hielp enkele jaren, totdat de dollar te duur werd voor Argentinië en het land de koppeling moest loslaten. Het land werd weer armer en corrupter (Google maar eens op “Yoma+Menem+corruption”).
Argentinië is dan ook al een heel lang het land met de hoogste concentratie aan psychologen en boekwinkels ter wereld; of dit een vlucht naar de onwerkelijkheid betrof voor het volk, of een zucht naar de spreekwoordelijke opium die het geloof niet meer kon verschaffen, blijft vooralsnog onduidelijk.
