ISIS siddert. Een week na de slachtpartij in Parijs hebben we de islamofascisten al op de knieën weten te dwingen. Zo heeft progressief Nederland het inmiddels over ‘Daesh’ in plaats van ISIS/ISIL/IS. De Moordenaarsbende uit Raqqa schijnt zich namelijk kapot te ergeren aan de Arabische afkorting Daesh. En wat is nou beter dan dit islamitisch rapaille helemaal kapot te retorieken met een Hollandse linguïstische afkortings-discussie? De eervolle vermelding deze week gaat echter naar de minister-president die ISIS een definitieve slag wist toe te brengen door de soldaten van Allah in de Nationale Vergaderzaal en op televisie uit te maken voor ‘griezels’. Was getekend, Rutte met de R van Roald Dahl en Reuzenkribbebijters.

Niemand moet zich laten intimideren door de aanslagen in Parijs, zei minister-president Mark Rutte zaterdagmiddag tijdens zijn persconferentie. Nu ja, ik voel mij dus wél geïntimideerd wanneer moslim-extremisten voor de derde maal in één jaar tijd een ongekend bloedbad aanrichten in de Franse hoofdstad. Ik voel mij dus wél geïntimideerd wanneer terroristen in naam van ene Allah tijdens een concert één voor één de bezoekers executeren. Ik voel mij dus wél geïntimideerd door de 11 aanslagen binnen Europa van moslim-extremisten sinds 11 september 2001. Ook voel ik mij geïntimideerd omdat ik weet dat de Nederlandse overheid onverantwoordelijk veel heeft bezuinigd op de krijgsmacht. Ik voel mij geïntimideerd omdat de Commandant Landstrijdkrachten generaal Mart de Kruijf keer op keer waarschuwt voor het belang van een sterk leger en ik bang ben dat er niet naar hem wordt geluisterd door het kabinet. Ik voel mij geïntimideerd omdat de twee coalitiepartijen het niet eens kunnen worden over het bombarderen van Syrië.

De voortdurende peilingen-gekte doet vermoeden dat de verkiezingen nakende zijn maar niets is minder waar. Het lijkt er op dat Rutte II de rit gaat uitzitten, ook al zijn er (of juist dankzij) onderweg hier en daar wat bewindspersonen achtergebleven in de greppels van de parlementaire geschiedenis. Ondertussen doet bijna iedereen het in de broek voor de virtuele opkomst van Geert Wilders’ PVV. Die broekpoeperij is volstrekt onnodig, Wilders I komt er niet. De komende jaren is er geen combinatie in de Eerste Kamer denkbaar die wetgeving vanuit een PVV geleid kabinet zal accorderen. Elk klassiek PVV-voorstel op gebied van moslimmensen, asielbeleid of de EU zal aan De Overkant verworpen worden. De enige mogelijkheid voor Wilders om het torentje te bereiken – als hij daadwerkelijk de grootste wordt - is afstand van deze stokpaardjes te doen ten einde een coalitie te vormen, maar aan dergelijk verkiezingsbedrog zal hij zijn vingers niet willen branden.

Vrijdag 18 oktober 2013 was de laatste dag dat de huidige regering een brief aan de Tweede Kamer stuurde over de JSF. Vanaf dat moment wordt het vliegtuig in de parlementaire correspondentie steevast de F-35 genoemd. Een trend die toenmalig Defensie-minister Hans Hillen (CDA) begon op vrijdag 8 april 2011. Sinds die dag gingen er geen annonces meer uit met in de onderwerpregel de letters J, S en F. Opvolger Jeanine Hennis (VVD) zette die lijn in eerste instantie niet door maar deed de lettercombinatie twee jaar later dus definitief in de ban. Hetzelfde geldt voor Kamervragen: waar de parlementariër spreekt over de JSF heeft de minister het steevast over de F-35. De strategie is weinig succesvol: in de honderden ANP-berichten over de JSF tussen 2011 en 2013 wordt er 7 (schrijve zeven) keer in de kop gesproken over de F-35. De communicatiestrategie van het kabinet slaat dus nauwelijks aan. Belangrijker: ik kan nu al niet wachten op de verhoren van de ‘Parlementaire Enquêtecommissie JSF’. En dan met name de ambtenaar die onder ede getuigt dat hij ministers Hillen en Hennis adviseerde het voortaan te hebben over de F-35 en niet de JSF ‘vanwege de negatieve connotatie’. Want die parlementaire enquête gaat er op zeker komen. En de uitkomst zal veel overeenkomsten hebben met het op schrift gestelde Fyra-drama van afgelopen week.

Patriotische Europäer gegen die Islamisierung des Abendlandes, afgekort Pegida, heten ze. Het lijkt de PvdA wel met hun internationale solidariteit. Of D66 met hun kosmopolitische visie. Onlangs demonstreerden ze in Bassiehof-thuisstad Utrecht. Ergerlijk, de Domstad is hier met haar eeuwenoude maar bovenal compacte binnenstad helemaal niet op toegerust. Deze Duitsers wilden ook een mars houden door de stad. De enige plek waar dat kan is de Maliebaan, in de eerste helft van de jaren veertig van de vorige eeuw ook al een geliefd trefpunt voor marcherende oosterburen. De eerste demonstratie deze maand leidde onvermijdelijk tot een treffen met de Internationale Socialisten, uiteraard aangevuld met evenzo dubieuze types uit de kraakbeweging. In november wil Pegida echter weer een bezoek brengen aan de Domstad. Utrechtse ondernemers lieten deze week gelukkig een krachtig NEEN horen tegen deze tweede Duitse demonstratie. Een woordvoerder maakt zich terecht ‘grote zorgen over de veiligheid van publiek en ondernemers’. Buitenlanders die zich met Nederland willen bemoeien; beschouwer dezes heeft er een pesthekel aan. Een andere ergerlijke buitenlander deze week was Peter Vandermeersch.

“Wij boksen boven onze gewichtsklasse. Wij doen al meer dan we zouden moeten doen”, aldus minister-president Mark Rutte afgelopen donderdag in Brussel tijdens de EU-top over het vluchtelingendrama. De premier wees op het feit dat het zo bewierookte Europa de afspraken niet nakomt: van de vorige maand toegezegde 2,8 miljard euro financiële hulp is nog geen 300 miljoen binnen en de spreiding van vluchtelingen stokt omdat lidstaten nauwelijks de beloofde opvangplaatsen beschikbaar stellen. Gek genoeg sloeg de Helse Kamervragen Machine *kijkt indringend naar Geert Wilders* niet aan op dit bericht. Boksen in de verkeerde gewichtsklasse leidt onvermijdelijk tot een knock-out zou je denken.

In bijna elke organisatie, bestuur of zelfs redactie zit altijd minimaal één ‘Ja, maar…’-zegger. Verschrikkelijke types zijn het; koerswijziging en verandering zijn acuut nodig maar aan de overzijde van de vergadertafel gaat dan langzaam maar zeker een wormachtig vingertje omhoog gevolgd door een “Ja, maar… ” Krachtig en meedogenloos ingrijpen is dan alles wat rest want voordat je het weet rijden dergelijke types het karretje in de poep: stilstand is achteruitgang. Uit de politieke reacties op de voorstellen van VVD-fractievoorzitter Halbe Zijlstra blijkt eens te meer dat de Nationale Vergaderzaal vol zit met deze Ja, maar-zeggers. Terwijl de Fries toch veel zinnige ideeën te berde bracht in zijn interview met het AD dit weekeinde. Al spreekt het voor zich dat de beleidsmedewerker die Zijlstra het borstvergroting/-verkleining –voorbeeld in het oor fluisterde op staande voet ontslagen dient te worden wegens totale incompetentie.

Het was een hartelijke ontvangst op de Residenz aan de Haagse Andries Bickerweg die zomerse zondag afgelopen juni. De bediende had mijn jas nog niet naar de garderobe gebracht of ik had het eerste glas wodka al te pakken. De cultureel attaché leidde Bassiehof vervolgens naar de centrale hal van de ambassade waar de meest heerlijke pianomuziek vandaan kwam. Achter de Krasny Oktyabr-concertvleugel ontwaarde ik Thierry Baudet. "Als je er maar niet op gaat liggen", grapte ik. Россия, любимая наша страна, riposteerde Baudet en hij begon tot plezier van de overige aanwezigen prompt het Russisch volkslied te spelen. Links van mij barstte een Russische diplomaat in lachen uit. Ik zag een vertwijfelde Bart Nijman tegenover hem aan het buffet. In gebroken Engels legde de Rus uit wat 'Van Rossem' in het Russisch betekent. We zullen het hier niet herhalen maar grappig was het wel qua het geslachtsorgaan van de eland. "Mijne heren, welkom!" klonk het opeens. De Russische ambassadeur Roman Kolodkin daalde de monumentale trap af en noodde ons aan tafel.

Nog niet eens zolang geleden – al voelt het als een eeuwigheid – was het land te klein toen de PVV het kabinet vroeg om eens uit te rekenen wat de massa-immigratie de belastingbetaler kost. Zaterdag liet de wáre opvolger van Der Stürmer, de krant waar redacteuren met één hand schrijven omdat de rechter voortdurend de Hitler-groet brengt, Joseph Goebbels keek uit de hel omhoog en zag dat het goed was de Volkskrant een gerenommeerd rekenmeester los op de kosten van vluchtelingen. Conclusie: “Laten we afscheid nemen van het economische wensdenken en de illusie dat Nederland enorm gaat profiteren van de asielzoekers die nu naar Nederland komen. De ervaringen uit het verleden duiden daar niet op. De opvang van asielzoekers in Nederland komt neer op liefdadigheid. En liefdadigheid kost nu eenmaal geld.” Klare taal. Maar eigenlijk zouden we die van de overheid moeten horen. Maar helaas. Een schrijnend voorbeeld is Gouda.

Het is iedere editie van de Algemene Politieke Beschouwingen weer spannend: weet PVV-leider Geert Wilders zichzelf te overstijgen? Een stevige uitspraak tijdens zijn inbreng, een heftige uithaal in de richting van een collega of nog beter: een uit zijn slof schietende minister-president. Al dan niet zelf gecreëerde ophef is de brandstof van de PVV. En ook dit jaar wist de PVV-leider daar in te slagen: hij domineerde het debat, zelfs de dagen daarna. PvdA-Kamerlid Jan Vos zag in Wilders’ uitspraken over het ‘nep-parlement’ (Bingo!) openlijke kenmerken van fascistoïde leiderschap (En weer bingo!). Kamervoorzitter Anouchka van Miltenburg gaf een dag later in Pauw een tenenkrommend optreden ten beste waar ze nota bene een tafelgenote aan het huilen bracht (Hattrick bingo!). Terug naar woensdagavond: toen klapten in de Nationale Vergaderzaal D66’ers, GroenLinksers, PvdA’ers én het kabinet incluis de Eerste Minister hun handen stuk toen Alexander Pechtold de gemeentes bedankte die volgens Wilders’ deels geheime lijst asielzoekers gaan opvangen. Hield er dan echt niemand meer het hoofd koel? Jawel: VVD-fractievoorzitter Halbe Zijlstra. 455 WOORDEN FRIESE NUCHTERHEID NA DE KLIK