Er is komende week een mieterse fuif waar ik voor ben uitgenodigd. Er wordt aldaar een tijdschrift gelanceerd waarin ik figureer, het gaat over dat vermaledijde Twitter. Hartstikke leuk blad, jelui moet het zeker kopen want ik noem jullie ook. Die mediafeestjes zijn doorgaans erg plezierig. Gratis drank, je ontmoet altijd wel interessante mensen, dat werk. Maar ik ga niet. Bassiehof kwam er afgelopen week namelijk achter dat er iemand op de gastenlijst staat die is veroordeeld voor een geweldsmisdrijf en vervolgens óók nog eens een collega heeft bedreigd. Ik verafschuw geweld en ben er bang voor. Noem mij een watje, maar ik ga dus niet. Dan maar laf. De persoon in kwestie werd enige tijd terug bij een dancing in een provinciestad geweigerd wegens geen identificatie bij zich hebben. Zou ik ook boos van worden, mij is nog nooit naar een paspoort gevraagd wanneer ik een club bezocht. Maar deze persoon heeft het uiterlijk van iemand die is geboren in een land onder de zon waar ze geen Nederlands spreken en in deze tijden is het dan zeer begrijpelijk dat de portier wat kritisch is in zijn toelatingsbeleid. En terecht. Even later kwam de spreekwoordelijke aap uit de mouw, de portier in kwestie kreeg een welgemikte kopstoot te verwerken. De daar op volgende taakstraf maakte weinig indruk: Daarna zag de misdadiger in kwestie nut en noodzaak om eerder genoemde collega fysiek te bedreigen. Tot zover het corrigerende effect van het concept taakstraf.

Superpeiler Maurice de Hond zat vrijdagavond bij Pauw en Witteman. Wat bleek? Drie zetels van de PVV zijn naar de SP gegaan. Wat is de aantrekkingskracht van SP-fractievoorzitter Emile Roemer op de PVV-fascisten? Is het zijn markante Teutoonse kop, de barse stem wanneer hij boos is of zijn met ijzeren vuist geleide partijorganisatie? Want SP’ers zijn ijzersterk in het permanent campagnevoeren. Let maar op, binnenkort ziet u ze weer in winkelgalerijen en op de pleinen. De straat is weldra weer in de greep van het bloedrode tomatensoep uitdelende keurkorps der socialisten! Laat u zich niet in verwarring brengen; fascisme en communisme zijn exact dezelfde verwerpelijke ideologieën. Wie SP zegt, zegt communisme ergo fascisme. Niet voor niets heette de partij bij oprichting Kommunistiese Eenheidsbeweging Nederland/Marxisties Leninisties. Gefinancierd door de haatchinees Mao Zedong De zure vruchten van de Culturele Revolutie werden in Nederland geplukt middels vuilniszakken vol bloedgeld. Want dat is het ware gezicht van de SP: Die Fahne hoch! Die Reihen fest geschlossen! SP marschiert mit ruhig mutig festem Schritt!

Bassiehof nam gisteren een kijkje op het CDA-congres in Utrecht. Dergelijke christen-democratische bijeenkomsten hebben altijd een groot dagje-uit-voor-Piet-en-Mien-uit-de-provincie-gehalte. Begin zestig, ringbaard, moeder de vrouw loopt een halve meter achter haar man. Jarenlang hard gewerkt in de agrarische sector, in die hoek moet u het zoeken. Dat is dan ook gelijk de schaduwkant van (CDA-)politicus zijn: al die moekes die je voortdurend aanschieten en zeggen dat je het op tv zo goed doet. Het electoraat is verschrikkelijk. Plus: waarom Mauro misschien even moet dimmen. Ondertussen trekt datzelfde electoraat steeds meer de handen af van het CDA. En de landdag in het Beatrix theater gisteren heeft ook een niet al te positief signaal aan de achterban afgegeven. Maxime Verhagen wil dat de fractie voet bij stuk houdt en komende week als één man stemt, Ad Koppejan voelt zich juist gesterkt door de resolutie van het congres en volhardt nu nog meer in zijn stelling dat Mauro moet blijven. Dito Kathleen Ferrier ook al is die meer een ‘draaikont’ zoals een fractielid Bassiehof toevertrouwde. Het CDA is een schimmenrijk, ze zegt het een en doet het ander. En andersom.

Historisch moment gisteren: voor het eerst sinds 1918 kwam de Kamer bijeen op een zaterdag. Het had nog iconischer kunnen worden: GroenLinks-fractievoorzitter Jolande Sap had een bondje gesloten met de PvdA en D66. Er werd geschorst, ze gingen vergaderen, er kwamen heftige moties. De ballen van de premier lagen plotsklaps serieus op het Hakblok van de Historie. Maar de klap kwam toch niet. Sterker nog, de oppositie liet de kans om het kabinet in de problemen te brengen, liggen. Het debat kort samengevat: De oppositie trok een grote broek aan, daarna weer uit en nu gaan we 200 miljard euro aan de Griek geven. Eerst enige credits voor premier Rutte. In eerste instantie wees hij alle moties van de oppositie onder aanvoering van Jolande Sap in niet mis te verstane woorden af, vervolgens – na even de stemming in de Nationale Vergaderzaal gepeild te hebben - bond hij weer in. Politiek slim: zeker. Geloofwaardig: Hmmmtja.

Daar het alweer Herfstreces is – de geachte volksvertegenwoordigers hebben er reeds anderhalve maand keihard werken op zitten, die week vrij komt dus als geroepen - is het tijd voor een stukje reflectie. Even ontsnappen aan de waan van de dag en de diepte in. We zullen ons daarom deze zondagochtend richten op de Partij van de Arbeid. En met name hoe de sociaal-democraten omgaan met hun moslimkader. Want er zit iets scheef. En dat moet anders. “Je bent moslim, je bent Marokkaan. (-) De mensen die op jou hebben gestemd verwachten dat jij op de een of andere manier hun belangen verdedigt.” Aldus het Bossche PvdA-raadslid Latif Hasnaoui (met je moeilijke bril) tegen GroenLinks Kamerlid Tofik Dibi in Pauw & Witteman afgelopen week. Gast, cliëntelisme is iets voor Italianen! Dibi diende Hasnaoui overigens meteen van de juiste repliek: “Ik moet als Marokkaan, moslim of Nederlander niets. Ik moet op basis van argumenten besluiten nemen.” Go Dibi. Maar waarom zei Hasnaoui zoiets bizars?

Terwijl ik vrijdagavond in de salon zoet mijn Thorbecke-kleurplaat aan het stiften was, werd de aandacht getrokken door de televisie. De charmante Volkskrant-correspondente Natalie Righton, onze vrouw in Kabul, Afghanistan, verscheen in beeld. Bassiehof klapte direct de laptop open, even de thermometer steken in die immer pulserende aars van de sociale media want dit zou feest worden. Man, man, man, wat een ellende. Ik kreeg hem er bijna niet in, zovéél tweets. Waarover later meer. Eerstens gaan we het over de varkens hebben. Diezelfde vrijdag was GroenLinks-fractievoorzitter Jolande Sap namelijk op werkbezoek in Brabant. De niet-zo-geslaagde Opvolgster van Femke ging poolshoogte nemen in een Brabantse megastal. Dat werd janken natuurlijk, haar gevolg twitterde erop los. Het geluid van de radio dat het gegil van de varkens overstemde, het was allemaal ‘megawreed en schokkend’ en niet te vergeten een ‘shame on humanity’.

Integratieminister Gerd Leers (CDA) onder vuur afgelopen maand. Het gaat om Mauro Manuel, een wat bedrukt ogende jongeman uit Angola. Kwam op zijn tiende naar Nederland, is nu achttien jaar oud en staat op het punt om teruggestuurd te worden naar de Afrikaanse dictatuur die hij ooit vaarwel zei. Shit happens, het Nederlandse uitzettingsbeleid is nu eenmaal stringent. Probleem is echter dat het niet goed wordt uitgevoerd. Sterker, er schort wat aan. Een daadkrachtig minister is noodzakelijk. Probleem: die hebben we dus niet en dat is zonde. Want asielzoekers zijn als dakkapellen. Het uitvoeren van asielwetgeving is a bitch. Neem nou Afghaanse oorlogsmisdadigers die zich in Nederland willen vestigen of Irakese oud-militairen die Koerden hebben bestookt met gifgas. Die lui komen met valse papieren naar Nederland en een prutsverhaal wat nauwelijks valt te checken. Probeer dan maar als IND’er de waarheid boven tafel te krijgen. Nederland heeft een naam hoog te houden binnen de internationale rechtsorde, het Internationaal Strafhof is hier tenslotte gevestigd. Om dan vervolgens oorlogsmisdadigers hier onder te brengen schiet niet op. Toch gebeurt dat. Twee Afghanen die terug moeten omdat ze worden verdacht van oorlogsmisdaden mogen toch blijven omdat ze zieke kinderen hebben, bleek vorige week. U ziet de dubbele standaard?

Eén van de eerste debatten die ik als jonge knaap voor de baas moest volgen, vond plaats op de avond van dinsdag 10 december 2002. Het waren de woeste nadagen van de Fortuyn-revolte. Het eerste kabinet Balkenende was demissionair, maar dat weerhield integratieminister Hilbrand Nawijn (LPF) er echter niet van om enkele flinke uitspraken te doen. De zaterdag daarvoor had hij namelijk tijdens een LPF-congres de Tweede Kamer ‘één groot ritueel’ genoemd. Hoogtepunt van het daaropvolgende debat was dat GroenLinks-fractievoorzitter Paul Rosenmöller liet blijken dikke bewindspersonen walgelijk te vinden. Maxime Verhagen, destijds fractievoorzitter van de christen-democraten, had Nawijn naar aanleiding van zijn uitspraken vergeleken met een ‘pruilend kind’. Daar wilde Rosenmöller even op scoren. Ik citeer uit de Handelingen:

Bassiehof was in het land afgelopen week, ouderwets met de poten in het bluswater. Beetje babbelen met de Groenlinksemensen. Henk en Ingrid maar dan met kruidenthee en ecologische koekjes. En leuke frisse links-liberale meisjes en zelfs een korte sessie met kraaktuig (Kraken is moord, mag je dus niet zeggen van de progressieve uitkeringtrekkende medemens. Vandaar de korte sessie). Dat was nodig, al te best gaat het niet met GroenLinks. Even de thermometer tussen de klamme vrijzinnige billen gestoken dus. De patiënt blijkt wat zweterig; de GroenLinks-kiezer wil namelijk geen kolencentrale, referendum en al helemaal geen schutterende Kamerfractie. Check die peilingen dan ook: drie zetels verlies. Centrale vraag tijdens het veldwerk: waarom gaat het zo slecht met de Kamerfractie? En belangrijker, wat te doen? Daar kwamen zeven tips uit voort.

Zoals vorige week op deze plek voorspeld, is er vooralsnog geen ‘de gebeurtenissen in Noorwegen zijn de schuld van Geert Wilders’-debat gekomen. Tegenvallertje voor GroenLinks Kamerlid Tofik Dibi. Tom Poes verzon een list en daarom ligt er nu De Laatste Fatwa. En nu ben ik dus een beetje in verwarring. De moslimmensen die ik ken (mijn shoarmamannetje, politici en collega’s) zijn namelijk allemaal onafhankelijke denkers. Heb ze nog niet kunnen betrappen op geheime voorbereidingen voor het kalifaat en het willen invoeren van de Sharia maar dat kan natuurlijk ook allemaal Taqiyya zijn. Hier uw ironieteken. Want dat is namelijk de kwestie. Als ik die petitie van Dibi lees, begrijp ik dat de moslimmensen niet deugen. “Nu (is) de tijd gekomen voor een laatste fatwa die moslims opdraagt mens te zijn. De laatste fatwa is een oproep tot zelfstandig denken, tot leren en discussiëren. Tot openlijk en vrij met elkaar van mening verschillen.” Aha.